จาก ตอนที่ 1 บางท่านอาจสังเกตแล้วว่าผมได้ทิ้งท้ายไว้ว่า

See you!

(S IY1 Y AH)

ไอ้คำว่า See you! ที่แปลว่า แล้วเจอกันนะ ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ว่าไอ้ตัวด้านล่าง S IY1 Y AH  นี่ซิ หลายท่านคงจะสงสัยตะหงิดๆ ว่ามันคืออะไร แต่เพ่งสักพัก ก็จะคงเดากันได้ว่ามันคือ

ตอนที่แล้ว ได้เสนอแนวทางการสะกดคำภาษาอีสานไปแล้ว ในตอนนี้ เราจะมาดูหน่วยเสียงและการออกเสียงภาษาอีสานกัน เพื่อเป็นแนวทางในการเข้าใจความเชื่อมโยงระหว่างรูปเขียนกับเสียงอ่าน

เพื่อความสะดวกในการทำความเข้าใจ จะใช้วิธีแยกความแตกต่างจากภาษากรุงเทพฯ

เสียงพยัญชนะ

ภาษาอีสาน มีหน่วยเสียงพยัญชนะที่ต่างจากภาษากรุงเทพฯ ดังนี้

ในโอกาสที่พจนานุกรม Longdo จะเพิ่มหมวดภาษาท้องถิ่น ซึ่งรวมถึงภาษาอีสานด้วย ก็ขอทำความเข้าใจสักนิด เกี่ยวกับประเด็นต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการเขียนภาษาอีสาน

การสะกดภาษาอีสานโดยมากเท่าที่พบในโอกาสต่าง ๆ จะสะกดคำที่เป็นคำไทยตามแบบไทย แต่สะกดคำที่เป็นคำลาวตามเสียงอ่าน เนื่องจากไม่เคยมีแหล่งอ้างอิงตัวสะกดเป็นแบบแผนให้เห็น ซึ่งก็จะทำให้เกิดความลักลั่น ที่แต่ละคำใช้อักขรวิธีต่างกัน รวมทั้งผันแปรไปมาตามสำเนียงหรือวิธีถ่ายเสียงของคนเขียน

ท่านเคยเกิดอาการพูดภาษาอังกฤษไม่เต็มปากเต็มคำไหมครับ? อาการมันจะเกิดเวลาเจอคำศัพท์จำพวกสกัดดาวรุ่ง ที่ตัวสะกดก็แทบจะจำไม่ได้อยู่แล้ว หรือ แม้กระทั่งศัพท์พื้นๆ ที่เราคิดว่าน่าจะอ่านถูกแล้ว แล้วก็พูดออกไป ด้วยความมั่นใจเต็มร้อย

แต่ทันใดนั้นคู่สนทนาของเราก็เกิดอาการ ขมวดคิ้วเล็กๆ หยุดคิดนิดนึง แล้วก็บอกว่า

Sorry? (อะไรนะ)

เอ้อ ตูว่าก็พูดไปชัดอยู่นะ hmm I mean .....

อักษรภาษาจีนเป็นอักษรภาพ ซึ่งตัวอักษรสร้างจากภาพวาดและพัฒนา ปรับปรุง จนเป็นภาษาจีนในปัจจุบัน

ยินดีต้อนรับสู่บริการใหม่ของ Longdo Dict นั่นคือบริการ Blog หรือ Web Log ที่ผู้สนใจสามารถเข้ามาเขียนบทความที่เกี่ยวกับเรื่องภาษา และเผยแพร่บนเว็บนี้ได้ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ด้านภาษากัน โดยทางเราหวัง (และยังอาจช่วยสนับสนุนในรูปแบบต่างๆ ด้วยถ้าเป็นไปได้) ให้มีการเขียนบทความอย่างต่อเนื่อง ด้วยปริมาณและคุณภาพที่ดี ถึงขั้นสามารถพิมพ์ออกจำหน่ายเป็นหนังสือได้ เป็นการเผยแพร่ความรู้ให้กับประชาชนในวงกว้างต่อไป