| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -pluton-, *pluton* |
| |
| | | plutonium | (พลูโท'เนียม) n. ธาตุกัมมันตภาพรังสีชนิดหนึ่ง; Pu |
| | Plutonic Rock | หินอัคนีระดับลึก, Example: หินอัคนีที่เกิดอยู่ในระดับลึก โดยการตกผลึกจากหินหนืด หรือโดยการเปลี่ยนสภาพทางเคมีของหินเดิม หินอัคนีระดับลึกนี้มีลักษณะเฉพาะคือ เม็ดแร่มีขนาดกลาง ถึงขนาดหยาบ (ตั้งแต่ 1 มม. ขึ้นไป) และมีลักษณะของหินเป็นแบบหินแกรนิต [สิ่งแวดล้อม] | | plutonic rock | หินอัคนีระดับลึก, หินอัคนีชนิดหนึ่ง ซึ่งเกิดจากหินหนืดดันตัวแทรกเปลือกโลกขึ้นมาแต่เย็นตัวก่อนถึงผิวโลก หินชนิดนี้อยู่ในระดับลึกมาก [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] | | Plutonium | พลูโทเนียม, ธาตุหนักที่เป็นโลหะและเป็นธาตุกัมมันตรังสี มีเลขเชิงอะตอมเท่ากับ 94 ซึ่งมนุษย์ผลิตขึ้นจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ ไอโซโทปสำคัญ คือ พลูโทเนียม-239 มีครึ่งชีวิต 24, 000 ปีสามารถแบ่งแยกนิวเคลียสได้ จึงใช้เป็นเชื้อเพลิงเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์หรือทำอาวุธนิวเคลียร์ [นิวเคลียร์] |
| | พลูโตเนียม | (n) plutonium, Example: เตาปฏิกรณ์บางแบบทำให้เกิดพลูโตเนียม ที่นำไปใช้ในระเบิดนิวเคลียร์, Thai Definition: ธาตุกัมมันตรังสีชนิดหนึ่งที่สร้างขึ้นได้ในห้องทดลอง, Notes: (อังกฤษ), (วิทยาศาสตร์) |
| | ดาวพลูโต | [dāo Phlūtō] (n, prop) EN: Pluto FR: Pluton | | ดาวพระยม | [dāo Phra Yom] (n, prop) EN: Pluto FR: Pluton | | พลูโทเนียม | [phlūthōnīem] (n) EN: plutonium FR: plutonium [ m ] | | พลูโต | [Phlūtō] (n, prop) EN: Pluto FR: Pluton |
| | | | plutonium | (n) a solid silvery grey radioactive transuranic element whose atoms can be split when bombarded with neutrons; found in minute quantities in uranium ores but is usually synthesized in nuclear reactors; 13 isotopes are known with the most important being plutonium 239, Syn. atomic number 94, Pu | | plutonium 239 | (n) a highly fissionable isotope of plutonium that is used in atomic weapons and as a reactor fuel; produced by irradiating uranium 238 with slow electrons | | plutonium trigger | (n) a steel or beryllium sphere containing plutonium 239 that triggers nuclear fission when compressed by explosives, Syn. plutonium pit |
| | Plutonian | a. [ L. Plutonius, Gr. &unr_;: cf. F. plutonien. ] Plutonic. Poe. [ 1913 Webster ] | | Plutonian | n. (Geol.) A Plutonist. [ 1913 Webster ] | | Plutonic | a. [ Cf. F. plutonique. See Pluto. ] 1. Of or pertaining to Pluto; Plutonian; hence, pertaining to the interior of the earth; subterranean. [ 1913 Webster ] 2. Of, pertaining to, or designating, the system of the Plutonists; igneous; as, the Plutonic theory. [ 1913 Webster ]
Plutonic action (Geol.), the influence of volcanic heat and other subterranean forces under pressure. --
Plutonic rocks (Geol.), granite, porphyry, and some other igneous rocks, supposed to have consolidated from a melted state at a great depth from the surface. Cf. Intrusive rocks, under Intrusive. --
Plutonic theory. (Geol.) See Plutonism. [ 1913 Webster ]
| | Plutonism | n. [ Cf. F. plutonisme. ] The theory, early advanced in geology, that the successive rocks of the earth's crust were formed by igneous fusion; -- opposed to the Neptunian theory. [ 1913 Webster ] | | Plutonist | n. [ Cf. F. plutoniste. ] One who adopts the geological theory of igneous fusion; a Plutonian. See Plutonism. [ 1913 Webster ] |
| | | |
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
