| feasance | (n) การกระทำ, See also: กรรม | | defeasance | (n) การยกเลิก, See also: การทำให้เป็นโมฆะ, การเพิกเฉย | | malfeasance | (n) การทุจริต (เช่น การเมืองหรือฝ่ายพลเรือน), See also: การกระทำผิดหรือการประพฤติผิดกฎหมาย, Syn. malpractice, misprision, misfeasance | | misfeasance | (n) การกระผิด, Syn. injustice | | nonfeasance | (n) การเพิกเฉย (ทางกฎหมาย), See also: การละเลย, การละเว้นไม่ยอมปฏิบัติตาม, ความล้มเหลว, Syn. failure, lack, omission |
| |
| | defeasance | (ดิฟี'ซันซฺ) n. การยกเลิก. การทำให้โมฆะ. การเพิกถอน, ภาวะที่ถูกยกเลิกหรือเพิกถอน | | feasance | (ฟี'เซินซฺ) n. กระทำกรรม, กรรม | | malfeasance | (แมลฟี`ซันซฺ) n. การทุจริตต่อหน้าที่ | | misfeasance | (มิชฟี`ชันซฺ) n, การกระทำผิดกฎหมาย, See also: misfeasor n |
| | | misfeasance | การกระทำที่ไม่ถูกต้อง [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] | | misfeasance | การกระทำที่ไม่ถูกต้อง, การกระทำที่ไม่สมควร [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | | malfeasance | การกระทำโดยมิชอบ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] | | malfeasance | การกระทำมิชอบ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | | nonfeasance | การละเว้น [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕] | | nonfeasance | การละเว้นไม่ปฏิบัติ, การละเลยไม่กระทำตามกฎหมาย [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| | | | malfeasance | (n) wrongful conduct by a public official | | misfeasance | (n) doing a proper act in a wrongful or injurious manner | | nonfeasance | (n) a failure to act when under an obligation to do so; a refusal (without sufficient excuse) to do that which it is your legal duty to do |
| | Defeasance | n. [ OF. defesance, fr. defesant, F. défaisant, p. pr. of defaire, F. défaire, to undo. See Defeat. ] 1. A defeat; an overthrow. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] After his foes' defeasance. Spenser. [ 1913 Webster ] 2. A rendering null or void. [ 1913 Webster ] 3. (Law) A condition, relating to a deed, which being performed, the deed is defeated or rendered void; or a collateral deed, made at the same time with a feoffment, or other conveyance, containing conditions, on the performance of which the estate then created may be defeated. [ 1913 Webster ] ☞ Mortgages were usually made in this manner in former times, but the modern practice is to include the conveyance and the defeasance in the same deed. [ 1913 Webster ] | | Defeasanced | a. (Law) Liable to defeasance; capable of being made void or forfeited. [ 1913 Webster ] | | Malefeasance | n. See Malfeasance. [ 1913 Webster ] | | Malfeasance | n. [ F. malfaisance, fr. malfaisant injurious, doing ill; mal ill, evil + faisant doing, p. pr. of faire to do. See Malice, Feasible, and cf. Maleficence. ] (Law) The doing of an act which a person ought not to do; evil conduct; an illegal deed. [ Written also malefeasance. ] [ 1913 Webster ] | | Misfeasance | n. [ OF. pref. mes- wrong (L. minus less) + faisance doing, fr. faire to do, L. facere. Cf. Malfeasance. ] (Law) A trespass; a wrong arising from an overt act; the improper doing of an act which a person might lawfully do. Bouvier. Wharton. [ 1913 Webster ] | | Non-feasance | n. [ Pref. non- + OF. faisance a doing, fr. faire to do. ] (Law) An omission or neglect to do something, esp. that which ought to have been done. Cf. Malfeasance. [ 1913 Webster ] |
| |
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
