| suffocate | (vt) ทำให้อึดอัดหายใจไม่ออก, See also: ทำให้หายใจไม่ออก, Syn. asphyxiate, choke, smother | | suffocate | (vi) หายใจไม่ออก, Syn. asphyxiate, choke, smother | | suffocate | (vt) ฆ่าโดยการทำให้หายใจไม่ออก | | suffocate | (vt) ทำให้ร้อนอบอ้าว, See also: ร้อนอบอ้าว, ร้อนระอุ, Syn. swelter | | suffocate | (vt) ขัดขวาง, See also: สกัดกั้น, ยับยั้ง, Syn. confine, restrict | | suffocation | (n) การหายใจไม่ออก, See also: การหายใจลำบาก |
| | suffocate | (ซัฟ'ฟะเคท) vt. ฆ่าโดยการทำให้หายใจไม่ออก, ทำให้หายใจไม่ออก, ขัดขวางการหายใจ, รัดคอ, อุดปาก, ทำให้สำลัก, ทำให้หอบ, ดับ, ขัดขวาง, ขยี้, เอาชนะ. vi. หายใจไม่ออก, สำลัก, หอบ, รู้สึกอึดอัดเพราะไม่มีอากาศพอเพียง., See also: suffocatingly adv. suffocation n. |
| |
| | suffocate | (vi) รัดคอ, สำลัก, อุดปาก, หอบ | | suffocate | (vt) รัดคอ, ทำให้หายใจไม่ออก, ทำให้สำลัก, ทำให้หอบ | | suffocation | (n) การสำลัก, การหายใจไม่ออก, การหอบ |
| | | สำลัก | (v) choke, See also: suffocate, smother, stifle | | การสำลัก | (n) choke, See also: suffocation, Example: การสำลักในเด็กอาจเป็นการบ่งบอกอาการของโรคบางโรคได้, Thai Definition: ลักษณะอาการที่เกิดเมื่ออาหารหรือน้ำเข้าไปทางหลอดลม | | สำลัก | (v) choke, See also: suffocated, smothered, strangled, Example: ระหว่างการรับประทานอาหารอย่าหัวเราะหรือเร่งรีบจนสำลักอาหาร, Thai Definition: อาการที่เกิดเมื่ออาหารหรือน้ำเข้าไปทางหลอดลม | | หายใจไม่ออก | (v) suffocate, See also: be unable to breathe, Example: ควันที่ปล่อยออกมาจากท่อไอเสียเหม็นคลุ้งจนทำให้หายใจไม่ออก, Thai Definition: อาการหายใจติดขัด | | สำลัก | (v) choke, See also: suffocated, smothered, strangled, Example: ระหว่างการรับประทานอาหารอย่าหัวเราะหรือเร่งรีบจนสำลักอาหาร, Thai Definition: อาการที่เกิดเมื่ออาหารหรือน้ำเข้าไปทางหลอดลม | | หายใจไม่ออก | (v) suffocate, See also: be unable to breathe, Example: ควันที่ปล่อยออกมาจากท่อไอเสียเหม็นคลุ้งจนทำให้หายใจไม่ออก, Thai Definition: อาการหายใจติดขัด |
| | อึดอัด | [eut-at] (v) EN: have tight chest ; be suffocating ; feel uncomfortable ; be uneasy ; feel cramped ; be not satisfied FR: être mal à l'aise ; se sentir oppressé | | หายใจไม่ออก | [hāijai mai øk] (v) EN: choke ; suffocate ; be unable to breathe FR: suffoquer ; étouffer ; respirer avec difficulté | | ผีอำ | [phī-am] (n) EN: suffocating feeling during a nightmare FR: cauchemar [ m ] | | สำลัก | [samlak] (v) EN: choke ; suffocate ; smother ; stifle FR: s'étrangler ; avaler de travers |
| | | | | suffocate | (v) impair the respiration of or obstruct the air passage of, Syn. stifle, asphyxiate, choke, Example: The foul air was slowly suffocating the children | | suffocate | (v) become stultified, suppressed, or stifled, Syn. choke, Example: He is suffocating--living at home with his aged parents in the small village | | suffocate | (v) suppress the development, creativity, or imagination of, Syn. choke, Example: His job suffocated him | | suffocate | (v) be asphyxiated; die from lack of oxygen, Syn. stifle, asphyxiate, Example: The child suffocated under the pillow | | suffocate | (v) feel uncomfortable for lack of fresh air, Example: The room was hot and stuffy and we were suffocating | | suffocation | (n) killing by depriving of oxygen, Syn. asphyxiation | | suffocation | (n) the condition of being deprived of oxygen (as by having breathing stopped), Syn. asphyxiation, Example: asphyxiation is sometimes used as a form of torture |
| | Suffocate | v. i. To become choked, stifled, or smothered. “A swelling discontent is apt to suffocate and strangle without passage.” collier. [ 1913 Webster ] | | Suffocate | a. [ L. suffocatus, p. p. of suffocare to choke; sub under + fauces the throat. Cf. Faucal. ] Suffocated; choked. Shak. [ 1913 Webster ] | | Suffocate | v. t. [ imp. & p. p. Suffocated p. pr. & vb. n. Suffocating. ] 1. To choke or kill by stopping respiration; to stifle; to smother. [ 1913 Webster ] Let not hemp his windpipe suffocate. Shak. [ 1913 Webster ] 2. To destroy; to extinguish; as, to suffocate fire. [ 1913 Webster ] | | Suffocating | a. & n. from Suffocate, v. -- Suf"fo*ca`ting*ly, adv. [1913 Webster] | | Suffocation | n. [ L. suffocatio: cf. F. suffocation. ] The act of suffocating, or the state of being suffocated; death caused by smothering or choking. [ 1913 Webster ] ☞ The term suffocation is sometimes employed synonymously with asphyxia. In the strict medico-legal sense it signifies asphyxia induced by obstruction of the respiration otherwise than by direct pressure on the neck (hanging, strangulation) or submersion (drowning). Quain. [ 1913 Webster ] | | Suffocative | a. Tending or able to choke or stifle. “Suffocative catarrhs.” Arbuthnot. [ 1913 Webster ] |
| | 煙死 | [えんし, enshi] (n, vs) death by smoke suffocation [Add to Longdo] | | 酸欠 | [さんけつ, sanketsu] (n, adj-no) lack of oxygen; oxygen deprivation; suffocation [Add to Longdo] | | 切ない | [せつない, setsunai] (adj-i) (1) painful; heartrending; trying; (2) oppressive; suffocating; miserable; (P) [Add to Longdo] | | 息苦しい | [いきぐるしい, ikigurushii] (adj-i) choking; oppressive; suffocating [Add to Longdo] | | 窒死 | [ちっし, chisshi] (n, vs) (obsc) death from suffocation [Add to Longdo] | | 窒息 | [ちっそく, chissoku] (n, vs, adj-no) suffocation; choking; (P) [Add to Longdo] | | 窒息死 | [ちっそくし, chissokushi] (n, vs) death by suffocation; death by choking [Add to Longdo] |
|
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
