| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -knouff-, *knouff* |
| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา knouff มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: snuff) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | | snuff | (vt) ดับไฟ, See also: ดับเทียน, Syn. extinguish, quench | | snuff | (n) ยานัตถุ์, See also: ปริมาณยานัตถุ์, Syn. rappee, naccaboy | | snuff | (vi) สูดยานัตถุ์ | | snuff | (vt) สูดกลิ่น, See also: ดมกลิ่น, Syn. smell, scent | | snuffer | (n) คนสูดยานัตถุ์, Syn. snuff taker | | snuffle | (vi) หายใจเสียงดัง, See also: หายใจแรง, กรน, Syn. wheeze, sibilate, snort | | snuffle | (vi) พูดเสียงออกทางจมูก | | snuffle | (vt) พูดเสียงออกทางจมูก | | snuffle | (vi) สูดจมูกเสียงดัง | | snuffle | (n) การสูดจมูก, See also: การหายใจแรง |
| |
| | snuff | (สนัฟ) vi., vt., n. (การ) สูดกลิ่น, ดมกลิ่น, สูดยานัตถุ์, ดูถูก, เหยียดหยาม, ตัดไส้เทียน, ดับ, กลิ่น, ยานัตถุ์, รสชาติ, ยาที่นัดด้วยจมูก, ไส้เทียนส่วนที่ไหม้ดำ | | snuffle | (สนัฟ'เฟิล) vi., vt., n. (การ) สูดจมูก, สูดเข้าจมูก, ดมกลิ่นเสียงดัง, ดมกลิ่นอย่างสุนัข, ออกเสียงทางจมูก, พูดเสียงออกทางจมูก, เสียงสูดจากจมูก, snuffles อาการหวัดที่มีน้ำมูกไหล., See also: snuffler n. snuffly adv., Syn. snuff, sn |
| | snuff | (n) การสูดยานัตถุ์, ยานัตถุ์ | | snuff | (vt) ดม, นัดยา, สูดยา, เป่ายานัตถุ์ | | snuffbox | (n) กล้องยานัตถุ์ | | snuffle | (vi) ดมกลิ่น, สูดหายใจแรง, ออกเสียงทางจมูก |
| | snuff | (slang) ฆ่า, kill, murder |
| | สูด | (v) snuff, See also: sniff, nose, scent, Example: ฉันสูดกลิ่นของทะเลเข้าไปเต็มปอดจนรู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง, Thai Definition: หายใจเข้าไปโดยแรง |
| | กะหรี่ปั๊บ | [karīpap] (n) EN: curry puff ; fried curry dumpling (with meat or vegetable snuffing) | | ล่วงลับ | [lūanglap] (v) EN: die ; perish ; kick the bucket ; pass away ; snuff it FR: mourir ; décéder | | สูด | [sūt] (v) EN: snuff ; sniff ; nose ; scent FR: humer ; aspirer | | ยานัตถ์ | [yānat] (n) EN: snuff FR: tabac à priser [ m ] |
| | | | | Snuff | v. t.[ Akin to D. snuffen, G. schnupfen, schnuppen, to snuff, schnupfen a cold in the head, schnuppen to snuff (air), also, to snuff (a candle). Cf. Sniff, Snout, Snub, v. i. ] 1. To draw in, or to inhale, forcibly through the nose; to sniff. [ 1913 Webster ] He snuffs the wind, his heels the sand excite. Dryden. [ 1913 Webster ] 2. To perceive by the nose; to scent; to smell. [ 1913 Webster ] | | Snuff | n. 1. The act of snuffing; perception by snuffing; a sniff. [ 1913 Webster ] 2. Pulverized tobacco, etc., prepared to be taken into the nose; also, the amount taken at once. [ 1913 Webster ] 3. Resentment, displeasure, or contempt, expressed by a snuffing of the nose. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]
Snuff dipping. See Dipping, n., 5. --
Snuff taker, one who uses snuff by inhaling it through the nose. --
To take it in snuff, to be angry or offended. Shak. --
Up to snuff, not likely to be imposed upon; knowing; acute. [ Slang ] [ 1913 Webster ]
| | Snuff | n. [ Cf. G. schnuppe candle snuff, schnuppen to snuff a candle (see Snuff, v. t., to snuff a candle), or cf. Snub, v. t. ] The part of a candle wick charred by the flame, whether burning or not. [ 1913 Webster ] If the burning snuff happens to get out of the snuffers, you have a chance that it may fall into a dish of soup. Swift. [ 1913 Webster ] | | Snuff | v. i. 1. To inhale air through the nose with violence or with noise, as do dogs and horses. Dryden. [ 1913 Webster ] 2. To turn up the nose and inhale air, as an expression of contempt; hence, to take offense. [ 1913 Webster ] Do the enemies of the church rage and snuff? Bp. Hall. [ 1913 Webster ] | | Snuff | v. t. [ imp. & p. p. Snuffed p. pr. & vb. n. Snuffing. ] [ OE. snuffen. See Snuff of a candle Snuff to sniff. ] To crop the snuff of, as a candle; to take off the end of the snuff of. [ 1913 Webster ]
To snuff out, to extinguish by snuffing. [ 1913 Webster ]
| | Snuffbox | n. A small box for carrying snuff about the person. [ 1913 Webster ] | | Snuffer | n. 1. One who snuffs. [ 1913 Webster ] 2. (Zool.) The common porpoise. [ 1913 Webster ] | | Snuffers | n. pl. An instrument for cropping and holding the snuff of a candle. [ 1913 Webster ] | | Snuffingly | adv. In a snuffing manner. [ 1913 Webster ] | | Snuffle | n. 1. The act of snuffing; a sound made by the air passing through the nose when obstructed. [ 1913 Webster ] This dread sovereign, Breath, in its passage, gave a snort or snuffle. Coleridge. [ 1913 Webster ] 2. An affected nasal twang; hence, cant; hypocrisy. [ 1913 Webster ] 3. pl. Obstruction of the nose by mucus; nasal catarrh of infants or children. [ Colloq. ] [ 1913 Webster ] |
| | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
