(adv) directly facing each other, Syn.opposite, Example: the two photographs lay face-to-face on the table; lived all their lives in houses face-to-face across the street; they sat opposite at the table
The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53
adj. 1. without intervening persons; involving direct communication between persons in each other's presence; -- of conversation or confrontation; as, face-to-face negotiations. Syn. -- person-to-person. [ WordNet 1.5 +PJC ]
2. having the front parts facing each other. [ PJC ]
[ついご;たいご, tsuigo ; taigo] (n) (1) (See 大小, 男女・だんじょ) kanji compound formed of opposing elements; (2) (See 対義語) antonym; (3) (たいご only) conversation (face-to-face) [Add to Longdo]
แสดงได้ทั้งความหมายของคำเดี่ยว และคำผสม ได้อย่างถูกต้อง
เช่น Secretary of State=รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐฯ (ในภาพตัวอย่าง),
High school=โรงเรียนมัธยมปลาย
