| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -witwer-, *witwer* |
| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา -witwer- มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: wither) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | | wither | (vi) เหี่ยวแห้ง, See also: เหี่ยวเฉา, เหี่ยว, Syn. dry up, shrivel, wizen | | wither | (vt) เหี่ยวแห้ง, See also: เหี่ยวเฉา, เหี่ยว, Syn. dry up, shrivel, wizen | | wither | (vt) ทำให้พูดไม่ออก, See also: ทำให้ทำอะไรไม่ได้, ทำให้ขาดความมั่นใจ, Syn. stun, shock |
| | โรย | (v) wither, See also: fade, wilt, shrivel, Syn. ร่วงโรย, Example: ดอกไม้เริ่มโรยไปตามเวลา, Thai Definition: หมดความสดชื่น | | ฝ่อ | (v) wither, See also: dry out, shrivel, shrink, wilt, Syn. เหี่ยวยุบ, เหี่ยวแฟบ, เหี่ยว, ยุบ, Example: การขาดวิตามินบี 1 ทำให้ประสาทตาฝ่อเร็วกว่าปกติ, Thai Definition: ไม่เต่งตึง | | ม้าน | (v) wither, See also: fade, be half-dry-half-fresh, Syn. เหี่ยวแห้ง, ครึ่งแห้งครึ่งสด, ด้าน | | ม้าน | (v) wither, See also: fade, be half-dry-half-fresh, Syn. เหี่ยวแห้ง, ครึ่งแห้งครึ่งสด, ด้าน | | เฉา | (v) wither, See also: wilt, droop, shrivel, dry out, Syn. เหี่ยว, เหี่ยวเฉา, Ant. สด, ใหม่, Example: ต้นไม้ในกระถางเฉาเพราะเจ้าของไม่ใส่ใจที่จะรดน้ำ | | เหี่ยวแห้ง | (v) wither, See also: wilt, wrinkle, fade, dry out, dry and shriveled, Syn. แห้งเหี่ยว, เหี่ยวเฉา, ร่วงโรย, แห้ง, เฉา, Example: ดอกไม้ในแจกันเหี่ยวแห้งมาหลายวันเพราะไม่มีใครใส่ใจ, Thai Definition: ขาดความสดชื่น | | แห้งเหี่ยว | (v) wither, See also: wilt, Syn. เหี่ยวแห้ง, เหี่ยวเฉา, ร่วงโรย, แห้ง, เฉา, Ant. สดชื่น, เต่ง, สด, Example: นับวันต้นไม้ในสวนแห่งนี้จะแห้งเหี่ยวลงทุกที | | สลด | (v) wither, Syn. เฉา, เหี่ยว, Example: ถ้าผักสลดแล้วก็ยกขึ้นจากเตาได้เลย | | เหี่ยว | (v) wither, See also: wilt, droop, shrivel, dry out, languish, deteriorate, Syn. เฉา, เหี่ยวเฉา, Ant. สด, ใหม่, เต่งตึง, Example: ดอกไม้ในแจกันเหี่ยวหมดแล้ว ช่วยเปลี่ยนใหม่ให้ด้วย, Thai Definition: ไม่สดชื่น, ไม่เต่งตึง | | เหี่ยวเฉา | (v) wither, See also: wilt, droop, shrivel, dry out, languish, deteriorate, Syn. เหี่ยว, เฉา, Ant. สด, ใหม่, Example: ต้นไม้ที่ถูกถอนรากย่อมเหี่ยวเฉา ถ้าเอาลงปลูกในที่ดีๆ มีคนดูแลก็อาจรอด, Thai Definition: ไม่สดชื่น, ไม่เต่งตึง |
| | | | | Wither | v. i. [ imp. & p. p. Withered p. pr. & vb. n. Withering. ] [ OE. wideren; probably the same word as wederen to weather (see Weather, v. & n.); or cf. G. verwittern to decay, to be weather-beaten, Lith. vysti to wither. ] [ 1913 Webster ] 1. To fade; to lose freshness; to become sapless; to become sapless; to dry or shrivel up. [ 1913 Webster ] Shall he hot pull up the roots thereof, and cut off the fruit thereof, that it wither? Ezek. xvii. 9. [ 1913 Webster ] 2. To lose or want animal moisture; to waste; to pin&unr_; away, as animal bodies. [ 1913 Webster ] This is man, old, wrinkled, faded, withered. Shak. [ 1913 Webster ] There was a man which had his hand withered. Matt. xii. 10. [ 1913 Webster ] Now warm in love, now with'ring in the grave. Dryden. [ 1913 Webster ] 3. To lose vigor or power; to languish; to pass away. “Names that must not wither.” Byron. [ 1913 Webster ] States thrive or wither as moons wax and wane. Cowper. [ 1913 Webster ] | | Wither | v. t. 1. To cause to fade, and become dry. [ 1913 Webster ] The sun is no sooner risen with a burning heat, but it withereth the grass, and the flower thereof falleth. James i. 11. [ 1913 Webster ] 2. To cause to shrink, wrinkle, or decay, for want of animal moisture. “Age can not wither her.” Shak. [ 1913 Webster ] Shot forth pernicious fire
Among the accursed, that withered all their strength. Milton. [ 1913 Webster ] 3. To cause to languish, perish, or pass away; to blight; as, a reputation withered by calumny. [ 1913 Webster ] The passions and the cares that wither life. Bryant. [ 1913 Webster ] | | Witherband | n. [ Withers + band. ] (Far.) A piece of iron in a saddle near a horse's withers, to strengthen the bow. [ 1913 Webster ] | | Withered | a. Faded; dried up; shriveled; wilted; wasted; wasted away. -- With"ered*ness, n. Bp. Hall. [1913 Webster] | | Withering | a. Tending to wither; causing to shrink or fade. -- With"er*ing*ly, adv. [1913 Webster] | | Witherite | n. [ So called after Dr. W. Withering. ] (Min.) Barium carbonate occurring in white or gray six-sided twin crystals, and also in columnar or granular masses. [ 1913 Webster ] | | Witherling | n. [ Wither + -ling. ] A withered person; one who is decrepit. [ Obs. ] Chapman. [ 1913 Webster ] | | Withernam | n. [ AS. wiðernām; wiðer against + nām a seizure, fr. niman to take. ] (Law) A second or reciprocal distress of other goods in lieu of goods which were taken by a first distress and have been eloigned; a taking by way of reprisal; -- chiefly used in the expression capias in withernam, which is the name of a writ used in connection with the action of replevin (sometimes called a writ of reprisal), which issues to a defendant in replevin when he has obtained judgment for a return of the chattels replevied, and fails to obtain them on the writ of return. Blackstone. [ 1913 Webster ] [ 1913 Webster ] [ 1913 Webster ] | | Withers | n. pl. [ Properly, the parts which resist the pull or strain in drawing a load; fr. OE. wither resistance, AS. wiðre, fr. wiðer against; akin to G. widerrist withers. See With, prep. ] The ridge between the shoulder bones of a horse, at the base of the neck. See Illust. of Horse. [ 1913 Webster ] Let the galled jade wince; our withers are unwrung. Shak. [ 1913 Webster ] | | Wither-wrung | a. Injured or hurt in the withers, as a horse. [ 1913 Webster ] |
| | witheringly | (adv) in a withering manner, Example: guns fired witheringly at the railroad cars | | withers | (n) the highest part of the back at the base of the neck of various animals especially draft animals | | witherspoon | (n) American Revolutionary leader and educator (born in Scotland) who signed of the Declaration of Independence and was president of the college that became Princeton University (1723-1794), Syn. John Witherspoon |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
