ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: supine, -supine-
Possible hiragana form: すぴね |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | supine | (adj) ซึ่งนอนหงายอยู่, See also: นอนหงาย, Syn. lying, reclining, recumbent | | supine | (adj) ซึ่งหงายฝ่ามือออก, Syn. palm upward | | supine | (adj) เฉื่อยชา, See also: เกียจคร้าน, ขี้เกียจ, Syn. inactive, passive, inert, lethargic, lazy | | resupine | (adj) ซึ่งนอนหงาย, Syn. recumbent, prostrate, prone |
| | resupine | (รีซูไพนฺ') adj. นอนหงาย (supine) ทำให้มีโฉมใหม่ | | supine | (ซูไพนฺ') adj. นอนหงาย, เฉื่อยชา, เกียจคร้าน, ขี้เกียจ, หงายฝ่ามือออก. n. (ภาษาลาติน) คำนามที่มาจากกริยา, คำinfinitiveของกริยาที่นำหน้าด้วย"to", See also: supineness n., Syn. spineless, abject |
| |
| | supine | (adj) ขี้เกียจ, หงาย, เกียจคร้าน |
| | semisupine | ตะแคงหงาย [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] | | supine | นอนหงาย [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| | | หงาย | [ngāi] (v) EN: turn face up ; supine ; turn right side up ; lie face up ; lay face up ; be supine FR: pencher en arrière |
| | | | supine | (adj) lying face upward, Syn. resupine | | supinely | (adv) with the face upward, Example: she was stretched supinely on her back | | supinely | (adv) in an indifferently supine manner, Example: he called the tune to me and I supinely took it up | | resistless | (adj) offering no resistance; ; - Theodore Roosevelt, Syn. unresisting, supine, Example: resistless hostages; No other colony showed such supine, selfish helplessness in allowing her own border citizens to be mercilessly harried |
| | Resupine | a. [ L. resupinus; pref. re- re- + supinus bent backward, supine. ] Lying on the back; supine; hence, careless. Sir K. Digby. [ 1913 Webster ] He spake, and, downward swayed, fell resupine,
With his huge neck aslant. Cowper. [ 1913 Webster ] | | Supine | a. [ L. supinus, akin to sub under, super above. Cf. Sub-, Super-. ] 1. Lying on the back, or with the face upward; -- opposed to prone. [ 1913 Webster ] 2. Leaning backward, or inclining with exposure to the sun; sloping; inclined. [ 1913 Webster ] If the vine
On rising ground be placed, or hills supine. Dryden. [ 1913 Webster ] 3. Negligent; heedless; indolent; listless. [ 1913 Webster ] He became pusillanimous and supine, and openly exposed to any temptation. Woodward. [ 1913 Webster ] Syn. -- Negligent; heedless; indolent; thoughtless; inattentive; listless; careless; drowsy. [ 1913 Webster ] -- Su*pine"ly, adv. -- Su*pine"ness, n. [ 1913 Webster ] | | Supine | n. [ L. supinum (sc. verbum), from supinus bent or thrown backward, perhaps so called because, although furnished with substantive case endings, it rests or falls back, as it were, on the verb: cf. F. supin. ] (Lat. Gram.) A verbal noun; or (according to C.F.Becker), a case of the infinitive mood ending in -um and -u, that in -um being sometimes called the former supine, and that in -u the latter supine. [ 1913 Webster ] |
| | 偃 | [yǎn, ㄧㄢˇ, 偃] surname Yan; to lie supine; to stop; to fall down #34,649 [Add to Longdo] |
| | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
