| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: sown, -sown- |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | disown | (ดิสโอน') vt. บอกปัด, ไม่ยอมรับ, ไม่ยอมรับเป็นเจ้าของ, ปฎิเสธ., Syn. repudiate | | sown | (โซน) v. กริยาช่อง 3 ของ sow |
| | disown | (vt) ไม่ยอมรับ, ปฏิเสธ, บอกปัด, บอกเลิก, บอกศาลา | | sown | (vt pp ของ) sow |
| | นาหว่าน | (n) paddy-sown field, Ant. นาปัก, นาดำ, Example: ในนาหว่านจะมีวัชพืชมากกว่านาดำ, Count Unit: แปลง, Thai Definition: นาชนิดที่ใช้วิธีหว่านเมล็ดข้าวลงในนา | | บอกศาลา | (v) disown, See also: repudiate, cast off, proclaim breaking off relations, disclaim, Syn. ตัดขาด, บอกเลิกลา, Example: เขาบอกศาลาบุตรชายคนโตของเขา เพราะรับลูกสะใภ้ไม่มีสกุลไม่ได้, Thai Definition: ประกาศไม่รับผิดชอบ หรือตัดขาดไม่ให้ความอุปการะเลี้ยงดูอีกต่อไป, Notes: (โบราณ) |
| | บอกเลิกลา | [bøkloēklā] (v) EN: disown | | ปฏิเสธ | [patisēt] (v) EN: deny ; repudiate ; refute ; reject ; decline ; refuse ; renounce ; disclaim ;disown ; negate ; disavow FR: nier ; réfuter ; décliner ; refuser ; désavouer ; rejeter ; démentir ; infirmer | | ตัดขาด | [tatkhāt] (v) EN: cut off completely ; gash ; break off ; have nothing more to do with s.o. ; sever a relationship ; disown FR: rompre ; interrompre | | ตัดพ่อตัดลูก | [tat phø tat lūk] (v, exp) EN: disown ; be disowned ; be disinherit |
| | | | | Disown | v. t. [ imp. & p. p. Disowned p. pr. & vb. n. Disowning. ] 1. To refuse to own or acknowledge as belonging to one's self; to disavow or deny, as connected with one's self personally; as, a parent can hardly disown his child; an author will sometimes disown his writings. [ 1913 Webster ] 2. To refuse to acknowledge or allow; to deny. [ 1913 Webster ] Then they, who brother's better claim disown,
Expel their parents, and usurp the throne. Dryden. Syn. -- To disavow; disclaim; deny; abnegate; renounce; disallow. [ 1913 Webster ] | | disowned | adj. having social connections repudiated.
Syn. -- repudiated. [ WordNet 1.5 +PJC ] | | disowning | n. the refusal to acknowledge (something or somebody) as one's own.
Syn. -- disownment. [ WordNet 1.5 ] | | Disownment | n. Act of disowning. [ R. ] [ 1913 Webster ] | | Resown | v. To resound. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ] | | Sown | p. p. of Sow. [ 1913 Webster ] | | Sowne | v. t. & i. To sound. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ] |
| | disown | (v) cast off, Syn. repudiate, renounce, Example: She renounced her husband; The parents repudiated their son | | disownment | (n) refusal to acknowledge as one's own, Syn. disowning | | disinherit | (v) prevent deliberately (as by making a will) from inheriting, Syn. disown, Ant. bequeath | | self-seeded | (adj) growing from seed dispersed by natural agency such as wind or birds, Syn. self-sowed, self-sown | | unseeded | (adj) (of a piece of ground) not have a crop sown on it, Syn. unsown, Example: farmland still unsown |
| | 自作自受 | [zì zuò zì shòu, ㄗˋ ㄗㄨㄛˋ ㄗˋ ㄕㄡˋ, 自 作 自 受] to act for oneself and suffer the consequence; to reap what one has sown; to make your bed and lie on it #49,978 [Add to Longdo] | | 自食其果 | [zì shí qí guǒ, ㄗˋ ㄕˊ ㄑㄧˊ ㄍㄨㄛˇ, 自 食 其 果] reap what one has sown #69,706 [Add to Longdo] |
| | こぼれ種;零れ種 | [こぼれだね;こぼれダネ, koboredane ; kobore dane] (n) (1) self-sown seed; self-sown seedling; (2) illegitimate child (e.g. of one's servant) [Add to Longdo] | | 亜乱炭椎 | [アランスミシー, aransumishi-] (n) Alan Smithee (pseudonym used by film directors who wish to disown a project); Allen Smithee [Add to Longdo] | | 義絶 | [ぎぜつ, gizetsu] (n, vs) disownment [Add to Longdo] | | 呼び込む | [よびこむ, yobikomu] (v5m) to call in; to restore a disowned son [Add to Longdo] | | 不孝 | [ふこう(P);ふきょう, fukou (P); fukyou] (adj-na, n) (1) undutifulness to one's parents; lack of filial piety; (2) (ふきょう only) (arch) (See 八虐) (the crime of) cursing one's parents; (3) (ふきょう only) (arch) disowning one's child; (P) [Add to Longdo] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
