n. [ L. deprecatio; cf. F. déprécation. ] 1. The act of deprecating; a praying against evil; prayer that an evil may be removed or prevented. [ archaic ] [ 1913 Webster ]
Humble deprecation. Milton. [ 1913 Webster ]
2. Entreaty for pardon; petitioning. [ 1913 Webster ]
3. An imprecation or curse. [ Obs. ] Gilpin. [ 1913 Webster ]
4. A strong expression of disapprobation; an expression of a low opinion. [ PJC ]
n. [ L. imprecatio: cf. F. imprécation. ] The act of imprecating, or invoking evil upon any one; a prayer that a curse or calamity may fall on any one; a curse. [ 1913 Webster ]
Men cowered like slaves before such horrid imprecations. Motley.
(n) the act of calling down a curse that invokes evil (and usually serves as an insult), Syn.malediction, Example: he suffered the imprecations of the mob
แสดงได้ทั้งความหมายของคำเดี่ยว และคำผสม ได้อย่างถูกต้อง
เช่น Secretary of State=รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐฯ (ในภาพตัวอย่าง),
High school=โรงเรียนมัธยมปลาย
