| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: pleb, -pleb- |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | | plebeian | (พลีบี'เอิน) n., adj. สามัญชน., See also: plebeianism n. | | plebiscite | (เพลบ'บิไซทฺ) n. การลงคะแนนเสียงโดยประชาชนทั่วไป, See also: plebiscitary adj. | | plebs | (เพลบซ) n.สามัญชน, ประชาชนทั่วไป pl. plebes, Syn. common people |
| |
| | | plebiscite | การออกเสียงประชามติ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] | | plebiscite | การลงประชามติ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| | plebs | (n) Plebejer ( lat. = einfaches Volk ) besaßen das römische Bürgerrecht, waren aber oft arm. |
| | รสนิยมต่ำ | (v) have low taste, See also: have poor taste, be plebeian, Ant. รสนิยมสูง, Example: การแต่งกายของหล่อนบ่งบอกว่าหล่อนนั้นรสนิยมต่ำ | | หม่อมห้าม | (n) king's plebeian concubine, Example: พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์เข้าเฝ้าอาการประชวร รวมไปถึงเจ้าจอม, หม่อมห้าม, ขุนนางน้อยใหญ่, Count Unit: คน, Thai Definition: หญิงสามัญที่เป็นภรรยาของเจ้านาย, ใช้คำนำหน้านามว่า หม่อม | | ประชามติ | (n) referendum, See also: public opinion, plebiscite, Syn. มติมหาชน, Example: ผลการหยั่งประชามติเมื่อเร็วๆ นี้สนับสนุนเธอขึ้นมาเป็นผู้นำประเทศมากถึง 75%, Thai Definition: มติของประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศที่แสดงออกในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือที่ใดที่หนึ่ง |
| | หม่อมห้าม | [mǿmhām] (n) EN: king's plebeian concubine ; royal minor wife ; royal concubine | | ประชามติ | [prachāmati] (n) EN: referendum ; public opinion ; plebiscite FR: référendum [ m ] ; opinion publique [ f ] | | รสนิยมต่ำ | [rotniyom tam] (v, exp) EN: have low taste ; have poor taste ; be plebeian |
| | | | plebeian | (n) one of the common people, Syn. pleb | | plebiscite | (n) a vote by the electorate determining public opinion on a question of national importance | | cadet | (n) a military trainee (as at a military academy), Syn. plebe | | common | (adj) of or associated with the great masses of people, Syn. unwashed, plebeian, vulgar, Example: the common people in those days suffered greatly; behavior that branded him as common; his square plebeian nose; a vulgar and objectionable person; the unwashed masses |
| | Hopplebush | n. Same as Hobblebush. [ 1913 Webster ] | | Plebe | n. [ F. plèbe, fr. L. plebs. ] 1. The common people; the mob. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] The plebe with thirst and fury prest. Sylvester. [ 1913 Webster ] 2. [ Cf. Plebeian. ] A member of the lowest class in the military academy at West Point; also, a freshman at any military or naval academy. [ Cant, U.S. ] [ 1913 Webster +PJC ] | | Plebeian | a. [ L. plebeius, from plebs, plebis, the common people: cf. F. plébéien. ] 1. Of or pertaining to the Roman plebs, or common people. [ 1913 Webster ] 2. Of or pertaining to the common people; vulgar; common; as, plebeian sports; a plebeian throng. [ 1913 Webster ] | | Plebeian | n. 1. One of the plebs, or common people of ancient Rome, in distinction from patrician. [ 1913 Webster ] 2. One of the common people, or lower rank of men. [ 1913 Webster ] | | Plebeiance | n. 1. Plebeianism. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] 2. Plebeians, collectively. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | Plebeianism | n. [ Cf. F. plébéianisme. ] 1. The quality or state of being plebeian. [ 1913 Webster ] 2. The conduct or manners of plebeians; vulgarity. [ 1913 Webster ] | | Plebeianize | v. t. [ imp. & p. p. Plebeianized p. pr. & vb. n. Plebeianizing. ] To render plebeian, common, or vulgar. [ 1913 Webster ] | | Plebicolist | n. [ L. plebs the common people + colere to cultivate. ] One who flatters, or courts the favor of, the common people; a demagogue. [ R. ] [ 1913 Webster ] | | Plebification | n. [ L. plebs the common people + -ficare (in comp.) to make. See -fy. ] A rendering plebeian; the act of vulgarizing. [ R. ] [ 1913 Webster ] You begin with the attempt to popularize learning . . . but you will end in the plebification of knowledge. Coleridge. [ 1913 Webster ] | | Plebiscitary | a. Of or pertaining to plebiscite. The Century. [ 1913 Webster ] | | Plebiscite | n. [ F. plébiscite, fr. L. plebiscitum. ] A vote by universal male suffrage; especially, in France, a popular vote, as first sanctioned by the National Constitution of 1791. [ Written also plebiscit. ] [ 1913 Webster ] Plebiscite we have lately taken, in popular use, from the French. Fitzed. Hall. [ 1913 Webster ] | | Plebiscitum | ‖n. [ L., fr. plebs, plebis, common people + scitum decree. ] (Rom. Antiq.) A law enacted by the common people, under the superintendence of a tribune or some subordinate plebeian magistrate, without the intervention of the senate. [ 1913 Webster ] | | Plebs | ‖n. [ L. Cf. Plebe. ] 1. The commonalty of ancient Rome who were citizens without the usual political rights; the plebeians; -- distinguished from the patricians. [ Webster 1913 Suppl. ] 2. Hence, the common people; the populace; -- construed as a pl. [ Webster 1913 Suppl. ] |
| | | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
