| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: hobbl, -hobbl- |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | hobble | (ฮอบ'เบิล) vi., vt. (ทำให้) เดินขาเป๋, เดินกระโผลกกะเผลก, ดำเนินไปอย่างไม่ราบรื่น. n. ที่ผูกม้าหรือสัตว์อื่น, สถานการณ์ที่ไม่ราบรื่น., See also: hobbler n. hobblingly adv., Syn. walk lamely | | hobble skirt | กระโปรงรัดก้น | | hobbledehoy | n. คนงุ่มง่าม, คนซุ่มซ่าม |
| | hobble | (n) การเดินกะเผลก, การพูดตะกุกตะกัก, ความไม่ราบรื่น | | hobble | (vi) เดินกะเผลก, เดินขาเป๋, พูดตะกุกตะกัก | | hobble | (vt) ผูก, มัด, ขัดขวาง, เป็นอุปสรรค |
| | โขยกเขยก | (adv) hobble, See also: limp, stumble, stagger, Syn. กะโผลกกะเผลก, Example: หมาสีน้ำตาลขาพิการเดินโขยกเขยกไปมาหาอาหารอยู่ริมรั้ว | | โขยก | (v) limp, See also: walk lamely, hobble, Syn. โขยกเขยก, กะโผลกกะเผลก, Example: หมาสีน้ำตาลขาพิการโขยกเขยกไปมาอยู่ข้างๆ บ้าน, Thai Definition: เดินหรือวิ่งด้วยอาการคล้ายกระโดด | | เขยก | (v) hobble, See also: limp, hobble, Syn. โขยกเขยก, กะเผลก, เป๋, กระย่องกระแย่ง, Example: ชายพิการรีบเขยกขาขึ้นไปบนบ้านเพื่อหาของสำคัญที่ซ่อนไว้, Thai Definition: อาการที่เดินหรือวิ่งด้วยปลายเท้าอย่างคนเท้าเจ็บ | | กะโผลกกะเผลก | (v) hobble, See also: limp, stumble, Syn. เขยก, กะเผลก, โขยกเขยก, Example: จอห์น ซิลเวอร์กะโผลกกะเผลกไปยังประตู, Thai Definition: อาการเดินไม่ปกติ คือ ยกขาข้างหนึ่งไม่ได้ระดับกับอีกข้างหนึ่ง อย่างคนขาพิการเดิน | | ตีตรวน | (v) shackle, See also: fetter, put in chains, restrict, chain, handcuff, hobble, Syn. ใส่ตรวน, จำตรวน, Ant. ถอดตรวน, Example: ผู้คุมกำลังตีตรวนนักโทษแหกคุก, Thai Definition: ใส่ตรวนจำตรวนที่ขาโดยวิธีตีย้ำหัวตะปูที่ห่วงเหล็กสวมขาเพื่อไม่ให้ถ่างออกได้ | | โซเซ | (adv) staggeringly, See also: hobblingly, totteringly, Syn. กระโซกระเซ, เอียง, โผเผ, โคลงเคลง, โงนเงน, Example: เขาเดินโซเซกลับบ้าน, Thai Definition: เซไปมา, ทรงตัวไม่ใคร่อยู่ | | โซเซ | (v) stagger, See also: hobble, totter, Syn. กระโซกระเซ, เอียง, โผเผ, โคลงเคลง, โงนเงน, Example: เขาโซเซลงบันไดในตอนเช้า, Thai Definition: เซไปมา, ทรงตัวไม่ใคร่อยู่ | | กระย่องกระแย่ง | (adv) limp, See also: hobble, Syn. กระซ่องกระแซ่ง, ไม่ถนัด, กะโผลกกะเผลก, Example: เท้าทั้งสองข้างร้าวระบมด้วยพิษสงของรองเท้าคู่ใหม่ จนเขาต้องเดินกระย่องกระแย่งขึ้นไปบนตึก, Thai Definition: อาการที่ไม่ถนัด | | กระโซกระเซ | (v) stagger, See also: limp, hobble, dodder, Syn. โซเซ, Example: พอสร่างเมาเขาก็กระโซกระเซเข้าไปนอนในบ้าน |
| | กะเผลก | [kaphlēk] (v) EN: limp ; stumble ; hobble FR: boiter ; boitiller ; clopiner (fam.) | | เขยก | [khayēk] (v) EN: hobble ; limp FR: boiter ; boitiller ; clopiner (fam.) | | โขยก | [khayōk] (v) EN: limp ; walk lamely ; hobble FR: boiter ; boitiller ; clopiner (fam.) | | โซเซ | [sōsē] (v) EN: stagger ; hobble ; totter FR: chanceler ; tituber | | โซเซ | [sōsē] (adv) EN: staggeringly ; hobblingly ; totteringly FR: en chancelant ; en titubant | | ย่องแย่ง | [yǿngyaēng] (adv) EN: limpingly ; totteringly ; haltingly ; stumblingly ; shufflingly ; teeteringly ; staggeringly ; dodderingly ; hobblingly ; lamely |
| | | | | hobble | (v) hamper the action or progress of, Example: The chairman was hobbled by the all-powerful dean | | hobbledehoy | (n) an awkward bad-mannered adolescent boy | | hobbler | (n) someone who has a limp and walks with a hobbling gait, Syn. limper | | hobble skirt | (n) a long skirt very narrow below the knees, worn between 1910 and 1914 | | dog laurel | (n) fast-growing evergreen shrub of southeastern United States having arching interlaced branches and racemes of white flowers, Syn. Leucothoe fontanesiana, Leucothoe editorum, dog hobble, switch-ivy | | fetter | (n) a shackle for the ankles or feet, Syn. hobble | | hitch | (n) the uneven manner of walking that results from an injured leg, Syn. hobble, limp | | hopple | (v) strap the foreleg and hind leg together on each side (of a horse) in order to keep the legs on the same side moving in unison, Syn. hobble, Example: hobble race horses | | limp | (v) walk impeded by some physical limitation or injury, Syn. gimp, hobble, hitch, Example: The old woman hobbles down to the store every day |
| | Hobble | v. i. [ imp. & p. p. Hobbled p. pr. & vb. n. Hobbling ] [ OE. hobelen, hoblen, freq. of hoppen to hop; akin to D. hobbelen, hoblen, hoppeln. See Hop to jump, and cf. Hopple ] 1. To walk lame, bearing chiefly on one leg; to walk with a hitch or hop, or with crutches. [ 1913 Webster ] The friar was hobbling the same way too. Dryden. [ 1913 Webster ] 2. To move roughly or irregularly; -- said of style in writing. Prior. [ 1913 Webster ] The hobbling versification, the mean diction. Jeffreys. [ 1913 Webster ] | | Hobble | v. t. 1. To fetter by tying the legs; to hopple; to clog. “ They hobbled their horses.” Dickens [ 1913 Webster ] 2. To perplex; to embarrass. [ 1913 Webster ] | | Hobble | n. 1. An unequal gait; a limp; a halt; as, he has a hobble in his gait. Swift. [ 1913 Webster ] 2. Same as Hopple. [ 1913 Webster ] 3. Difficulty; perplexity; embarrassment. Waterton. [ 1913 Webster ] | | Hobblebush | n. (Bot.) A low bush (Viburnum lantanoides) having long, straggling branches and handsome flowers. It is found in the Northern United States. Called also shinhopple. [ 1913 Webster ] | | Hobbler | n. One who hobbles. [ 1913 Webster ] | | Hobbler | n. [ OE. also hobeler, OF. hobelier, LL. hobellarius. See Hobby a horse. ] (Eng. Hist.) One who by his tenure was to maintain a horse for military service; a kind of light horseman in the Middle Ages who was mounted on a hobby. Hallam. Sir J. Davies. [ 1913 Webster ] | | Hobble skirt | . A woman's skirt so scant at the bottom as to restrain freedom of movement after the fashion of a hobble. -- Hob"ble-skirt`ed, a. [Webster 1913 Suppl.] | | Hobbletehoy | { } n. [ Written also hobbetyhoy, hobbarddehoy, hobbedehoy, hobdehoy. ] [ Cf. Prob. E. hobbledygee with a limping movement; also F. hobereau, a country squire, E. hobby, and OF. hoi to-day; perh. the orig. sense was, an upstart of to-day. ] A youth between boy and man; an awkward, gawky young fellow . [ Colloq. ] [ 1913 Webster ] All the men, boys, and hobbledehoys attached to the farm. Dickens. . [ 1913 Webster ] Variants: Hobbledehoy | | Hobblingly | adv. With a limping step. [ 1913 Webster ] | | Hobbly | a. Rough; uneven; causing one to hobble; as a hobbly road. [ 1913 Webster ] |
| | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
