ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: disu, -disu-
Possible hiragana form: ぢす |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | disulfiram | n. ยาที่ใช้รักษาการติดแอลกอฮอล์ | | disunion | (ดิสยู'เนียน) n. การแยกออก, การแตกแยก, ความไม่สามัคคี, | | disunite | (ดิสยูไนทฺ') vt. ทำให้แตกแยก, แยกออก, ทำให้แตกความสามัคคี.vi. แยกออก, แตกแยก, Syn. separate, disjoin, part | | disunity | (ดิสยู'นิที) n. การขาดความสามัคคี, การแตกแยก, Syn. separation | | disuse | (n. ดิสยูส', v. ดิสยูซ') n. การเลิกใช้ vt. เลิกใช้ |
| | disunite | (vt) ทำให้แยกจากกัน, ทำให้แตกแยก, ทำให้แตกสามัคคี | | disuse | (n) การยกเลิก | | disuse | (vt) ยกเลิก, ไม่ใช้ |
| | | Atrophy, Disuse | กล้ามเนื้อลีบเล็กจากการไม่ได้ใช้งาน, การลีบเพราะไม่ได้ใช้งาน [การแพทย์] | | Atrophy, Disused | อวัยวะลีบเล็กลงจากไม่ได้ใช้งาน [การแพทย์] | | Carbon Disulfide | คาร์บอนไดซัลไฟด์ [การแพทย์] | | Disulfide Bond | ไดซัลไฟด์บอนด์, แขนไดซัลไฟด์, พันธะไดซัลไฟด์, ไดซัลไฟด์บอนด์ [การแพทย์] | | Disulfide Bridge | สะพานเชื่อมไดซัลไฟด์, สะพานไดซัลไฟด์, เชื่อมต่อกันด้วยพันธะไดซัลไฟด์ [การแพทย์] | | Disulfide Group Analysis | การวิเคราะห์หมู่ไดซัลไฟด์ [การแพทย์] | | Disulfide Linkage | พันธะไดซัลไฟด์ [การแพทย์] | | Disulfide, Tetraethylthiuram | เตตราเอธิลไธยูแรมไดซัลไฟด์ [การแพทย์] | | Disulfides | ไดซัลไฟด์ [การแพทย์] | | Disulfiram | ไดซัลฟิแรม, ยาอดเหล้าไดซัลฟิแรม, ไดซัลฟิแรม [การแพทย์] | | Disulphide Bond | ไดซัลไฟด์บอนด์ [การแพทย์] | | Disuse | การไม่ได้ใช้งาน, การถูกจำกัดการเคลื่อนไหว, ไม่ได้ใช้นาน [การแพทย์] | | Disuse Syndrome | กลุ่มอาการอันเนื่องมาจากการไม่ได้ใช้งาน [การแพทย์] | | Disuse, Passive Decay through | การไม่ใช้ [การแพทย์] | | law of use and disuse | กฎการใช้และไม่ใช้, กฎที่ลามาร์กตั้งขึ้นเพื่ออธิบายวิวัฒนาการของอวัยวะของสิ่งมีชีวิต เนื่องจากการใช้และไม่ใช้อวัยวะนั้น คือ อวัยวะใดที่ไม่ใช้จะค่อย ๆ หดหายไป และอวัยวะใดที่ยังใช้อยู่ก็จะคงอยู่หรือวิวัฒนาการให้ดีขึ้น [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] |
| | การแตกแยก | (n) disharmony, See also: disunity, Ant. การสามัคคี, Example: การหย่าร้างเป็นการแตกแยกของบุคคลที่เคยมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด, Thai Definition: การไม่มีความสามัคคี | | ร้าง | (v) be deserted, See also: be abandoned, be unoccupied, be desolate, be disused, Syn. ว่างเปล่า, Example: ศาลเจ้าต้นกร่าง ปัจจุบันนี้ร้างไปแล้ว, Thai Definition: ปราศจากผู้คน | | ระส่ำระสาย | (v) be disorganized, See also: be disordered, be in a state of unrest, be in a state of chaos, be in a sate of disunity, , Syn. เสียกระบวน, Example: หากปล่อยการณ์ให้เป็นไปเช่นนี้ บ้านเมืองจะต้องระส่ำระสายเป็นแน่, Thai Definition: วุ่นวาย ไม่รู้จะทำอย่างไร | | แตกฝูง | (v) be separated from the herd, See also: isolate, set apart, be disunited, break off from one's group, Syn. แตกพวก, แตกเหล่า, แตกพวกแตกคณะ, Example: ลูกเป็ดแตกฝูงวิ่งซุกหัวตามพุ่มหญ้าข้างทาง, Thai Definition: ปลีกตัวออกจากหมู่, มีความประพฤติหรือความเห็นผิดแผกไปจากหมู่ | | แตกแยก | (v) split up, See also: become divided, be separated, be discordant, be disunited, Syn. แตกสามัคคี, Ant. กลมเกลียว, สามัคคี, สามัคคีกลมเกลียว, Example: เด็กคนนี้อยู่ในครอบครัวที่พ่อแม่รักใคร่กันดี มีศีลธรรม ไม่วิวาท ไม่แตกแยก | | แตกร้าว | (v) split up, See also: be cracked, become divided, be disunited, break up, Syn. บาดหมาง, ผิดใจ, ร้าวฉาน, Example: เมื่อสถานการณ์ระส่ำระสาย ความคิดผู้คนก็แตกร้าวตามไปด้วย, Thai Definition: บาดหมางหรือผิดใจกันจนติดต่อคบหากันอย่างเดิมไม่ได้ | | แตกสามัคคี | (v) be disunited, See also: be divided, be at sixes and sevens, Syn. แตกแยก, Ant. กลมเกลียว, สามัคคี, สามัคคีกลมเกลียว, Example: หากเรามีความประมาท เราแตกสามัคคีกันเมื่อใด เราก็จะเป็นอันตรายย่อยยับลงเมื่อนั้น, Thai Definition: แยกออกไปเป็นพวกเป็นเหล่า | | ร้าวราน | (v) be disunited, See also: be enemies, Syn. แตกร้าว, แตกสามัคคี | | ร้าวฉาน | (adj) disunited, Syn. แตกร้าว, บาดหมาง, Thai Definition: แตกร้าวกัน, โกรธเคืองกัน | | การแตกร้าว | (n) split, See also: division, disunion, break, separation, Syn. การแบ่งแยก, การแตกหัก, การแตกกัน, การขัดแย้งกัน, การบาดหมางกัน, , Ant. การสามัคคี, Example: การแตกร้าวในหมู่นักการเมืองมาจากความไม่สามัคคีทางความคิดของสมาชิกพรรค, Thai Definition: บาดหมางหรือผิดใจกันจนติดต่อคบหากันอย่างเดิมไม่ได้ | | ความแตกแยก | (n) disharmony, See also: disunion, separation, Syn. ความแตกร้าว, ความระหองระแหง, ความบาดหมาง, Ant. ความสามัคคี, ความปรองดอง, Example: ขณะนี้เริ่มมีความแตกแยกทางความคิดขึ้นในองค์กรการศึกษา | | ความร้าวฉาน | (n) disunion, See also: dissociation, split, rupture, discord, disagreement, dissension, disjunction, Syn. ความระหองระแหง, ความแตกร้าว, ความบาดหมาง, Ant. ความสามัคคี, ความปรองดอง, Example: ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นทำให้เกิดเป็นความร้าวฉานระหว่างสถาบัน |
| | ความแตกแยก | [khwām taēkyaēk] (n) EN: disharmony ; disunion ; separation FR: division [ f ] ; désunion [ f ] ; séparation [ f ] | | แตกแยก | [taēkyaēk] (v) EN: split up ; become divided ; be separated ; be discordant ; be disunited FR: se diviser; se désunir |
| | | | carbon disulfide | (n) a toxic colorless flammable liquid (CS2); used in the manufacture of rayon and cellophane and carbon tetrachloride and as a solvent for rubber | | disulfiram | (n) a drug (trade name Antabuse) used in the treatment of alcoholism; causes nausea and vomiting if alcohol is ingested, Syn. Antabuse | | disunify | (v) break up or separate, Syn. break apart, Ant. unify, Example: The country is disunifying; Yugoslavia broke apart after 1989 | | disunion | (n) the termination or destruction of union, Ant. union | | disunity | (n) lack of unity (usually resulting from dissension) | | disused | (adj) no longer in use, Syn. obsolete, Example: obsolete words | | iron disulfide | (n) a compound containing two atoms of sulfur combined with iron | | disassociate | (v) part; cease or break association with, Syn. disjoint, disunite, dissociate, divorce, Example: She disassociated herself from the organization when she found out the identity of the president | | neglect | (n) the state of something that has been unused and neglected, Syn. disuse, Example: the house was in a terrible state of neglect | | separate | (v) force, take, or pull apart, Syn. disunite, divide, part, Example: He separated the fighting children; Moses parted the Red Sea |
| | Disulphate | n. [ Pref. di- + sulphate. ] (Chem.) (a) A salt of disulphuric or pyrosulphuric acid; a pyrosulphate. (b) An acid salt of sulphuric acid, having only one equivalent of base to two of the acid. [ 1913 Webster ] | | Disulphide | n. [ Pref. di- + sulphide. ] (Chem.) A binary compound of sulphur containing two atoms of sulphur in each molecule; -- formerly called disulphuret. Cf. Bisulphide. [ 1913 Webster ] | | Disulphuret | n. [ Pref. di- + sulphuret. ] (Chem.) See Disulphide. [ 1913 Webster ] | | Disulphuric | a. [ Pref. di- + sulphuric. ] (Chem.) Applied to an acid having in each molecule two atoms of sulphur in the higher state of oxidation. [ 1913 Webster ]
Disulphuric acid, a thick oily liquid, H2S2O7, called also Nordhausen acid (from Nordhausen in the Harts, where it was originally manufactured), fuming sulphuric acid, and especially pyrosulphuric acid. See under Pyrosulphuric. [ 1913 Webster ]
| | Disuniform | a. Not uniform. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | Disunion | n. [ Pref. dis- + union: cf. F. désunion. ] 1. The termination of union; separation; disjunction; as, the disunion of the body and the soul. [ 1913 Webster ] 2. A breach of concord and its effect; alienation. [ 1913 Webster ] Such a disunion between the two houses as might much clou&unr_; the happiness of this kingdom. Clarendon. [ 1913 Webster ] 3. The termination or disruption of the union of the States forming the United States. [ 1913 Webster ] I have not accustomed myself to hang over the precipice of disunion. D. Webster. [ 1913 Webster ] | | Disunionist | n. An advocate of disunion, specifically, of disunion of the United States. [ 1913 Webster ] | | Disunite | v. t. [ imp. & p. p. Disunited; p. pr. & vb. n. Disuniting. ] 1. To destroy the union of; to divide; to part; to sever; to disjoin; to sunder; to separate; as, to disunite particles of matter. [ 1913 Webster ] 2. To alienate in spirit; to break the concord of. [ 1913 Webster ] Go on both in hand, O nations, never be disunited, be the praise . . . of all posterity! Milton. [ 1913 Webster ] | | Disunite | v. i. To part; to fall asunder; to become separated. [ 1913 Webster ] The joints of the body politic do separate and disunite. South. [ 1913 Webster ] | | Disuniter | n. One who, or that which, disjoins or causes disunion. [ 1913 Webster ] | | Disunity | n. A state of separation or disunion; want of unity. Dr. H. More. [ 1913 Webster ] | | Disusage | n. Gradual cessation of use or custom; neglect of use; disuse. [ R. ] Hooker. [ 1913 Webster ] | | Disuse | v. t. [ imp. & p. p. Disused p. pr. & vb. n. Disusing. ] 1. To cease to use; to discontinue the practice of. [ 1913 Webster ] 2. To disaccustom; -- with to or from; as, disused to toil. “Disuse me from . . . pain.” Donne. [ 1913 Webster ] | | Disuse | n. Cessation of use, practice, or exercise; inusitation; desuetude; as, the limbs lose their strength by disuse. [ 1913 Webster ] The disuse of the tongue in the only . . . remedy. Addison. [ 1913 Webster ] Church discipline then fell into disuse. Southey. [ 1913 Webster ] | | Disutilize | v. t. To deprive of utility; to render useless. [ R. ] Mrs. Browning. [ 1913 Webster ] |
| | 四分五裂 | [sì fēn wǔ liè, ㄙˋ ㄈㄣ ㄨˇ ㄌㄧㄝˋ, 四 分 五 裂] all split up and in pieces (成语 saw); disunity (in an organization); complete lack of unity; to disintegrate; falling apart; to be at sixes and sevens #43,687 [Add to Longdo] | | 废弛 | [fèi chí, ㄈㄟˋ ㄔˊ, 废 弛 / 廢 弛] to fall into disuse (of laws, customs etc); to neglect #109,455 [Add to Longdo] | | 二硫化碳 | [èr liú huà tàn, ㄦˋ ㄌㄧㄡˊ ㄏㄨㄚˋ ㄊㄢˋ, 二 硫 化 碳] carbon disulfide #115,961 [Add to Longdo] |
| | 空き(P);明き | [あき, aki] (n) (1) space; room; emptiness; gap; (2) opening; vacancy; empty seat; (3) free time; time to spare; (4) disuse; unused thing; (P) #16,838 [Add to Longdo] | | ジスルフィラム | [jisurufiramu] (n) disulfiram [Add to Longdo] | | 回顧談 | [かいこだん, kaikodan] (n) reminiscences; reminiscent disussion [Add to Longdo] | | 古手 | [ふるて, furute] (n, adj-no) disused article; ex-soldier; retired official [Add to Longdo] | | 秋扇 | [しゅうせん;あきおうぎ, shuusen ; akiougi] (n) (See 秋の扇) fan in autumn (esp. one that is no longer used); outdated item that has fallen into disuse; woman who has lost a man's affection or interest [Add to Longdo] | | 船板塀 | [ふないたべい, funaitabei] (n) fence made from disused ship planks [Add to Longdo] | | 内部分裂 | [ないぶぶんれつ, naibubunretsu] (n) internal disunity; internal division; internal rift [Add to Longdo] | | 二硫化炭素 | [にりゅうかたんそ, niryuukatanso] (n) carbon disulfide [Add to Longdo] | | 廃れた | [すたれた, sutareta] (adj-f) out of date; disused; obsolete [Add to Longdo] | | 廃坑(P);廃鉱 | [はいこう, haikou] (n, vs) abandoned mine; disused mine; (P) [Add to Longdo] | | 廃用症候群 | [はいようしょうこうぐん, haiyoushoukougun] (n) disuse syndrome [Add to Longdo] | | 不使用 | [ふしよう, fushiyou] (n) disuse [Add to Longdo] | | 不統一 | [ふとういつ, futouitsu] (adj-na, n) disunity; disharmony [Add to Longdo] | | 不用 | [ふよう, fuyou] (adj-na, n, adj-no) (1) (See 不要) disused; unused; (2) useless; wasteful; of no use [Add to Longdo] | | 不用品 | [ふようひん, fuyouhin] (n) disused article [Add to Longdo] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
