ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: dishon, -dishon-
Possible hiragana form: ぢしょん |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | dishonor | (n) ความเสื่อมเสีย, See also: การเสียชื่อเสียง, ความขายหน้า, ความอับอาย, ความอัปยศ, Syn. shame, infamy, abasement, Ant. grace, honor | | dishonor | (vt) ทำให้เสียชื่อเสียง, See also: ทำให้เสื่อมเสีย, ทำให้อับอายขายหน้า, Syn. disgrace, discredit, Ant. honor | | dishonest | (adj) ไม่ซื่อสัตย์, See also: ไม่ตรงไปตรงมา, ไม่น่าไว้วางใจ, ไม่สุจริตใจ, ไม่จริงใจ, Syn. untruthful, deceitful, slippery, Ant. ethicle, moral | | dishonour | (n) ความเสื่อมเสีย, See also: การเสียชื่อเสียง, ความอับอายขายหน้า, Syn. shame, infamy, Ant. grace, honor | | dishonour | (vt) ทำให้เสียชื่อเสียง, See also: ทำให้เสื่อมเสีย, ทำให้อับอาย, Syn. disgrace, discredit, Ant. honor | | dishonorable | (adj) ไม่น่าเชื่อถือ, See also: น่าอับอายขายหน้า, น่าอัปยศ, Syn. untruthful, shifty, Ant. ethical, moral | | dishonorably | (adv) อย่างน่าอับอาย, See also: อย่างน่าขายหน้า | | dishonourable | (adj) ไม่น่าเชื่อถือ, See also: น่าอับอายขายหน้า, น่าอัปยศ, Syn. untruthful, shifty |
| |
| | dishonest | (ดิสออน'นิสทฺ) adj. ไม่ซื่อสัตย์, ไม่สุจริต, ไม่น่าไว้วางใจ, ไม่ตรงไปตรงมา, Syn. deceitful, perfidious, Ant. honest | | dishonesty | (ดิสออน'นิสที) n. ความไม่ซื่อสัตย์, ความไม่สุจริต, การกระทำที่ไม่สุจริต, การหลอก, การลวง, Syn. fraud | | dishonor | (ดิสออน'เนอะ) n. ความเสื่อมเกียรติ, ความอัปยศอดสู, ความดูถูก, การไม่ยอมรับตั๋วเงิน, การไม่ยอมจ่ายเงินสำหรับตั๋วเงิน, Syn. disgrace | | dishonour | (ดิสออน'เนอะ) n. ความเสื่อมเกียรติ, ความอัปยศอดสู, ความดูถูก, การไม่ยอมรับตั๋วเงิน, การไม่ยอมจ่ายเงินสำหรับตั๋วเงิน, Syn. disgrace | | dishonourable | (ดิสออน'เนอระเบิล) adj. น่าอับอาย, น่าขายหน้า, ต่ำช้า, เสื่อมเสียชื่อเสียง., See also: disnourably adv. ดูdishonourable, Syn. ignoble, corrupt | | dishonoured cheque | n. เช็คสปริง, เช็คไม่มีเงิน |
| | dishonest | (adj) ไม่สุจริต, ไม่ซื่อสัตย์, ไม่น่าไว้ใจ, กังฉิน | | dishonesty | (n) ความไม่สุจริต, ความไม่ซื่อสัตย์, ความหลอกลวง | | dishonour | (n) ความไม่มีเกียรติ, ความเสียชื่อเสียงเกียรติยศ | | dishonour | (vt) ทำให้เสื่อมเกียรติ, ทำให้อัปยศอดสู, ทำให้เสียชื่อเสียง, ทำให้ขายหน้า |
| | | มิชอบ | (adv) dishonestly, See also: illegitimately, deceitfully, Syn. ไม่ดี, ไม่ถูกต้อง, Ant. ชอบ, Example: รูปแบบการกระทำของเขาเข้าข่ายประพฤติมิชอบในหน้าที่ราชการ | | เหม็น | (v) be notorious, See also: be infamous, be dishonorable, be scandalous, Syn. ฉาวโฉ่, Example: ข่าวยาเสพย์ติดมีชื่อนักการเมืองเข้าไปพัวพันจนทำให้ชื่อเสียงของนักการเมืองเหม็นเน่าไปตามๆ กัน, Thai Definition: มีชื่อเสียงไม่ดี | | อัปยศอดสู | (v) disgrace, See also: lose fame, lose face, humiliate, embarrass, dishonour, Syn. อับอายขายหน้า, เสื่อมเสีย, Example: เขาต้องอัปยศอดสูเพราะพฤติกรรมคอรัปชั่นได้ถูกเปิดเผยสู่สาธารณะชน, Thai Definition: เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า | | คอร์รัปชั่น | (v) be corrupted, See also: be dishonest, cheat, Syn. กินสินบน, รับสินบน, ฉ้อราษฎร์บังหลวง, ติดสินบน, Example: รัฐมนตรีแต่ละคนของพรรคคอร์รัปชั่นหาเงินเข้าพรรค ซึ่งถือเป็นเรื่องร้ายแรงในระบอบประชาธิปไตย, Thai Definition: กระทำการทุจริตหรือคดโกงในตำแหน่ง ไม่ว่าการนั้นจะชอบหรือมิชอบด้วยหน้าที่, Notes: (อังกฤษ) | | ขายชื่อ | (v) betray away somebody's name, See also: dishonor, Syn. ขายชื่อเสียง, Example: อาชญากรรายนี้ได้ขายชื่อบริษัทที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจประเภทเดียวกัน, Thai Definition: เอาชื่อเข้าแลกในทำนองขาย | | ความอับอายขายหน้า | (n) shamefulness, See also: discredit, dishonour, disgrace, infamy, ignominy, Example: เขาได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง, Thai Definition: การอายไม่กล้าสู้หน้า | | ความอัปยศ | (n) dishonour, See also: disgrace, ignominy, shamefulness, opprobrium, Syn. ความเสื่อมเสีย, ความไร้ยศ, ความเสื่อมชื่อเสียง, ความอับอายขายหน้า, Example: ขอให้ใช้อำนาจเพื่อสร้างเกียรติยศเกียรติศักดิ์อย่าใช้อำนาจไปเพื่อสร้างความอัปยศ | | ความเสื่อมเสีย | (n) disgrace, See also: ignominy, dishonour, discredit, Syn. ความเสียหาย, Example: ทุกวันนี้มีพระภิกษุจำนวนมากประพฤติผิดพระธรรมวินัยก่อให้เกิดความเสื่อมเสียทางศีลธรรม | | คอรัปชั่น | (v) corrupt, See also: cheat, gull, dishonest, defraud, swindle, Syn. โกง, กินสินบน, ฉ้อราษฎร์บังหลวง, Example: คนที่อยากมีฐานะมั่นคงทางเศรษฐกิจอาจมานะบากบั่นสร้างตัวหรืออาจคอรัปชั่นในหน้าที่ราชการก็ได้, Notes: (อังกฤษ) | | คอรัปชั่น | (n) corruption, See also: dishonesty, defraudation, swindle, Syn. การฉ้อราษฎร์บังหลวง, การกินสินบน, Example: รัฐมนตรีคนหนึ่งพูดถึงเรื่องการทุจริตคอรัปชั่นในวงการรัฐบาลระหว่างมีการอภิปรายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, Notes: (อังกฤษ) | | สกปรก | (adj) dirty, See also: dishonest, crooked, fraudulent, unscrupulous, unsporting, Ant. สะอาด, Example: เขาเชื่อว่าเจ้านายของเขาไม่ได้หาเสียงด้วยวิธีสกปรกอย่างที่ใครๆ กล่าวหา, Thai Definition: ที่ไม่บริสุทธิ์, ต่ำช้า น่ารังเกียจ | | งามหน้า | (v) be disgraceful, See also: be shameful, be inglorious, be dishonorable, be ignominious, Syn. ขายหน้า, ละอาย, น่าละอาย, อับอาย, Ant. น่าภาคภูมิใจ, น่ายกย่อง, น่าชมเชย, น่าสรรเสริญ, Example: ลูกสาวผู้ใหญ่วงศ์หอบผ้าหนีตามผู้ชายไป งามหน้าละคราวนี้, Thai Definition: น่าขายหน้า, เป็นคำประชดในทางไม่ดี เช่นไปทำเสียหายมาแล้วพูดว่า งามหน้าละคราวนี้ | | อาสัตย์ | (adj) dishonest, See also: faithless, perfidious, sly, treacherous, Syn. อสัตย์, กลับกลอก, Ant. สัตย์ซื่อ, ซื่อสัตย์, Thai Definition: ไม่ซื่อตรง | | เสียสัตย์ | (v) betray, See also: be dishonest, Syn. ผิดคำสัตย์, ตระบัดสัตย์, Example: พล.อ.สุจินดา คราประยูรเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยแถลงว่าตนเองมีความจำเป็นจะต้องเสียสัตย์เพื่อชาติ, Thai Definition: ไม่ปฏิบัติตามคำพูด | | หมิ่น | (v) insult, See also: humiliate, dishonor, disgrace, Syn. ดูหมิ่น, ดูถูก, Ant. ยกย่อง, Example: ศักดิ์ศรีอดีตนายพลของกองทัพถูกหมิ่นอย่างรุนแรง, Thai Definition: แสดงอาการเป็นเชิงดูถูก | | ฉ้อฉล | (adj) deceptive, See also: fraudulent, dishonest, Syn. ฉ้อโกง, ฉ้อ, ยักยอก, หลอก, หลอกลวง, ต้มตุ๋น, ทุจริต, คดโกง, Ant. ซื่อตรง, ซื่อสัตย์, สุจริต, Example: ประเทศไทยมีกระบวนการทางสังคมที่สามารถลงโทษกลุ่มคนฉ้อฉลเหล่านี้ได้ | | น่าอับอาย | (adj) disgraceful, See also: shameful, dishonorable, Syn. น่าอดสู, น่าขายหน้า, น่าอาย, Ant. น่าชื่นชม, น่ายินดี, Example: วัยรุ่นคิดว่า การเปลี่ยนแปลงในร่างกายเป็นเรื่องน่าอับอาย | | เสียศักดิ์ศรี | (v) lose one's honour, See also: be disgraced, be dishonoured, Example: ประธานาธิบดีโซเวียตยอมเสียศักดิ์ศรีเดินทางไปเยือนอดีตประเทศศัตรู เพื่อผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ, Thai Definition: สูญเสียเกียรติศักดิ์, สูญเสียเกียรติ | | ความทุจริต | (n) dishonesty, See also: corruption, Syn. การคดโกง, การฉ้อฉล, Ant. ความสุจริต, ความซื่อสัตย์, Example: รัฐบาลกำลังถอนรากความทุจริตในวงราชการ | | ทุจริต | (adj) dishonest, See also: crooked, underhanded, venal, fraudulent, Syn. ไม่ซื่อตรง, มีเล่ห์เหลี่ยม, ไม่ซื่อสัตย์, Ant. สุจริต, ซื่อสัตย์, Notes: (บาลี) | | ไม่จริงใจ | (adj) insincere, See also: dishonest, two-faced |
| | อัปยศ | [appayot] (n) EN: shame ; disgrace ; dishonour ; ignomity FR: honte [ f ] | | อัปยศอดสู | [appayot otsū] (v) EN: shame ; disgrace ; lose fame ; lose face ; humiliate ; embarrass ; dishonour | | ฉ้อฉล | [chøchon] (adj) EN: deceptive ; fraudulent ; dishonest | | การกระทำอันไม่สุจริต | [kān kratham an mai sutjarit] (n, exp) EN: dishonest action | | ความเสื่อมเสีย | [khwām seūamsīa] (n) EN: disgrace ; ignominy ; dishonour ; discredit | | ไม่จริงใจ | [mai jingjai] (adj) EN: insincere ; dishonest ; two-faced FR: hypocrite ; malhonnête | | ไม่สุจริต | [mai sutjarit] (adj) EN: dishonestly | | ไม่ถูกต้อง | [mai thūktǿng] (adv) EN: dishonestly | | มิชอบ | [michøp] (adv) EN: dishonestly ; illegitimately ; deceitfully ; improperly ; wrongly ; unfustifiably FR: malhonnêtement | | หมิ่น | [min] (v) EN: insult ; humiliate ; dishonor ; disgrace FR: diffamer ; insulter ; humilier | | งามหน้า | [ngāmnā] (v) EN: be disgraceful ; be shameful ; be inglorious ; be dishonorable; be ignominious | | ทุจริต | [thutjarit] (v) EN: cheat ; betray ; corrupt ; be dishonest FR: corrompre ; soudoyer ; être malhonnête | | ทุจริต | [thutjarit] (adj) EN: dishonest ; fraudulent ; crooked ; venal ; underhand = underhanded (Am.) FR: malhonnête ; déloyal |
| | | | | dishonest | (adj) deceptive or fraudulent; disposed to cheat or defraud or deceive, Syn. dishonorable, Ant. honest | | dishonestly | (adv) in a corrupt and deceitful manner, Syn. venally, deceitfully, Ant. honestly, Example: he acted dishonestly when he gave the contract to his best friend | | dishonesty | (n) the quality of being dishonest, Ant. honesty | | dishonesty | (n) lack of honesty; acts of lying or cheating or stealing, Syn. knavery | | dishonor | (n) a state of shame or disgrace, Syn. dishonour, Ant. honor, Example: he was resigned to a life of dishonor | | dishonor | (n) lacking honor or integrity, Syn. dishonour, Ant. honor | | dishonor | (v) bring shame or dishonor upon, Syn. shame, dishonour, attaint, disgrace, Ant. honor, Example: he dishonored his family by committing a serious crime | | dishonor | (v) refuse to accept, Syn. dishonour, Ant. honor, Example: dishonor checks and drafts | | dishonorable | (adj) lacking honor or integrity; deserving dishonor, Syn. dishonourable, Ant. honorable, Example: dishonorable in thought and deed | | dishonorable discharge | (n) a discharge from the armed forces for a grave offense (as sabotage or espionage or cowardice or murder) | | dishonorableness | (n) the quality of not deserving honor or respect, Syn. dishonourableness, Ant. honorableness | | dishonorably | (adv) in a dishonorable manner, Ant. honorably, Example: he acted dishonorably | | dishonorably | (adv) with dishonor, Ant. honorably, Example: he was dishonorably discharged | | corruptible | (adj) capable of being corrupted, Syn. purchasable, bribable, venal, dishonest, Example: corruptible judges; dishonest politicians; a purchasable senator; a venal police officer | | disgracefully | (adv) in a dishonorable manner or to a dishonorable degree, Syn. discreditably, ingloriously, dishonorably, ignominiously, dishonourably, shamefully, Example: his grades were disgracefully low | | rape | (v) force (someone) to have sex against their will, Syn. ravish, outrage, dishonour, violate, assault, dishonor, Example: The woman was raped on her way home at night |
| | Dishonest | a. [ Pref. dis- + honest: cf. F. déshonnête, OF. deshoneste. ] 1. Dishonorable; shameful; indecent; unchaste; lewd. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] Inglorious triumphs and dishonest scars. Pope. [ 1913 Webster ] Speak no foul or dishonest words before them [ the women ]. Sir T. North. [ 1913 Webster ] 2. Dishonored; disgraced; disfigured. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] Dishonest with lopped arms the youth appears,
Spoiled of his nose and shortened of his ears. Dryden. [ 1913 Webster ] 3. Wanting in honesty; void of integrity; faithless; disposed to cheat or defraud; not trustworthy; as, a dishonest man. [ 1913 Webster ] 4. Characterized by fraud; indicating a want of probity; knavish; fraudulent; unjust. [ 1913 Webster ] To get dishonest gain. Ezek. xxii. 27. [ 1913 Webster ] The dishonest profits of men in office. Bancroft. [ 1913 Webster ] | | Dishonest | v. t. [ Cf. OF. deshonester. ] To disgrace; to dishonor; as, to dishonest a maid. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] I will no longer dishonest my house. Chapman. [ 1913 Webster ] | | Dishonestly | adv. In a dishonest manner. [ 1913 Webster ] | | Dishonesty | n. [ Cf. OF. deshonesté, F. déshonnêteté. ] 1. Dishonor; dishonorableness; shame. [ Obs. ] “The hidden things of dishonesty.” 2 Cor. iv. 2. [ 1913 Webster ] 2. Want of honesty, probity, or integrity in principle; want of fairness and straightforwardness; a disposition to defraud, deceive, or betray; faithlessness. [ 1913 Webster ] 3. Violation of trust or of justice; fraud; any deviation from probity; a dishonest act. [ 1913 Webster ] 4. Lewdness; unchastity. Shak. [ 1913 Webster ] | | Dishonor | n. [ OE. deshonour, dishonour, OF. deshonor, deshonur, F. déshonneur; pref. des- (L. dis-) + honor, honur, F. honneur, fr. L. honor. See Honor. ] [ Written also dishonour. ] [ 1913 Webster ] 1. Lack of honor; disgrace; ignominy; shame; reproach. [ 1913 Webster ] It was not meet for us to see the king's dishonor. Ezra iv. 14. [ 1913 Webster ] His honor rooted in dishonor stood. Tennyson. [ 1913 Webster ] 2. (Law) The nonpayment or nonacceptance of commercial paper by the party on whom it is drawn. Syn. -- Disgrace; ignominy; shame; censure; reproach; opprobrium. [ 1913 Webster ] | | Dishonor | v. t. [ imp. & p. p. Dishonored p. pr. & vb. n. Dishonoring. ] [ OE. deshonouren, F. déshonorer; pref. dés- (L. dis-) + honorer to honor, fr. L. honorare. See Honor, v. t. ] [ Written also dishonour. ] 1. To deprive of honor; to disgrace; to bring reproach or shame on; to treat with indignity, or as unworthy in the sight of others; to stain the character of; to lessen the reputation of; as, the duelist dishonors himself to maintain his honor. [ 1913 Webster ] Nothing . . . that may dishonor
Our law, or stain my vow of Nazarite. Milton. [ 1913 Webster ] 2. To violate the chastity of; to debauch. Dryden. [ 1913 Webster ] 3. To refuse or decline to accept or pay; -- said of a bill, check, note, or draft which is due or presented; as, to dishonor a bill exchange. Syn. -- To disgrace; shame; debase; degrade; lower; humble; humiliate; debauch; pollute. [ 1913 Webster ] | | Dishonorable | a. [ Cf. F. déshonorable. ] 1. Wanting in honor; not honorable; bringing or deserving dishonor; staining the character, and lessening the reputation; shameful; disgraceful; base. [ 1913 Webster ] 2. Wanting in honor or esteem; disesteemed. [ 1913 Webster ] He that is dishonorable in riches, how much more in poverty! Ecclus. x. 31. [ 1913 Webster ] To find ourselves dishonorable graves. Shak. -- Dis*hon"or*a*ble*ness, n. -- Dis*hon"or*a*bly, adv. [ 1913 Webster ] | | Dishonorary | a. Bringing dishonor on; tending to disgrace; lessening reputation. Holmes. [ 1913 Webster ] | | Dishonorer | n. One who dishonors or disgraces; one who treats another indignity. Milton. [ 1913 Webster ] |
| | 坏事 | [huài shì, ㄏㄨㄞˋ ㄕˋ, 坏 事 / 壞 事] to ruin sth; to spoil; to sour; to make things bad; evil deed; bad action; dishonesty; criminality; corruption #9,319 [Add to Longdo] | | 侮辱 | [wǔ rǔ, ㄨˇ ㄖㄨˇ, 侮 辱] to insult; to humiliate; dishonor #10,378 [Add to Longdo] | | 诈 | [zhà, ㄓㄚˋ, 诈 / 詐] crafty; dishonest #18,301 [Add to Longdo] | | 羞辱 | [xiū rǔ, ㄒㄧㄡ ㄖㄨˇ, 羞 辱] to baffle; to humiliate; shame; dishonor; humiliation #20,527 [Add to Longdo] | | 奸商 | [jiān shāng, ㄐㄧㄢ ㄕㄤ, 奸 商] an unscrupulous businessman; a profiteer; a shark; dishonest business #24,271 [Add to Longdo] | | 敛财 | [liǎn cái, ㄌㄧㄢˇ ㄘㄞˊ, 敛 财 / 斂 財] to accumulate wealth by dishonest means #28,445 [Add to Longdo] | | 不端 | [bù duān, ㄅㄨˋ ㄉㄨㄢ, 不 端] improper; dishonorable #46,460 [Add to Longdo] | | 偏斜 | [piān xié, ㄆㄧㄢ ㄒㄧㄝˊ, 偏 斜] crooked; not upright; diverging from straight line; improper; dishonest #61,525 [Add to Longdo] | | 开后门 | [kāi hòu mén, ㄎㄞ ㄏㄡˋ ㄇㄣˊ, 开 后 门 / 開 後 門] to open the back door; fig. under the counter; to do a secret or dishonest deal; to let sth in by the back door #71,872 [Add to Longdo] | | 走内线 | [zǒu nèi xiàn, ㄗㄡˇ ㄋㄟˋ ㄒㄧㄢˋ, 走 内 线 / 走 內 線] insider contacts; via private channels; to seek influence with sb via family members (possibly dishonest or underhand) #387,203 [Add to Longdo] | | 不名誉事物 | [bù míng yù shì wù, ㄅㄨˋ ㄇㄧㄥˊ ㄩˋ ㄕˋ ㄨˋ, 不 名 誉 事 物 / 不 名 譽 事 物] dishonor [Add to Longdo] | | 不诚实 | [bù chéng shí, ㄅㄨˋ ㄔㄥˊ ㄕˊ, 不 诚 实 / 不 誠 實] dishonest [Add to Longdo] | | 慁 | [hùn, ㄏㄨㄣˋ, 慁] confused; dishonor [Add to Longdo] | | 挂羊头，卖狗肉 | [guà yáng tóu, mài gǒu ròu, ㄍㄨㄚˋ ㄧㄤˊ ㄊㄡˊ, ㄇㄞˋ ㄍㄡˇ ㄖㄡˋ, 挂 羊 头 ， 卖 狗 肉 / 掛 羊 頭 ， 賣 狗 肉] to hang a sheep's head while selling dog meat (成语 saw); to cheat; dishonest advertising; wicked deeds carried out under banner of virtue [Add to Longdo] | | 玩弄词藻 | [wán nòng cí zǎo, ㄨㄢˊ ㄋㄨㄥˋ ㄘˊ ㄗㄠˇ, 玩 弄 词 藻 / 玩 弄 詞 藻] to juggle with words (dishonestly); to be a hypocrite and hide behind florid rhetoric [Add to Longdo] | | 连手 | [lián shǒu, ㄌㄧㄢˊ ㄕㄡˇ, 连 手 / 連 手] concerted action; to collude (in dishonesty) [Add to Longdo] | | 饱私囊 | [bǎo sī náng, ㄅㄠˇ ㄙ ㄋㄤˊ, 饱 私 囊 / 飽 私 囊] to stuff one's pockets; to enrich oneself dishonestly [Add to Longdo] |
| | 不正 | [ふせい, fusei] (adj-na, n) injustice; unfairness; iniquity; impropriety; irregularity; dishonesty; illegality; fraud; (P) #4,391 [Add to Longdo] | | 傷(P);疵;瑕;創 | [きず, kizu] (n) (1) wound; injury; cut; gash; bruise; scratch; scrape; scar; (2) chip; crack; scratch; nick; (3) (See 玉に疵) flaw; defect; weakness; weak point; (4) stain (on one's reputation); disgrace; dishonor; dishonour; (5) (See 心の傷) (emotional) hurt; hurt feelings; (P) #5,907 [Add to Longdo] | | 汚し | [よごし, yogoshi] (n-suf, n) (1) { food } soiling; polluting; being dirty; (2) shame; disgrace; dishonor; dishonour; (n) (3) chopped fish, shellfish or vegetables, dressed with (miso or other) sauce [Add to Longdo] | | 汚す(P);穢す | [よごす(汚す)(P);けがす, yogosu ( yogosu )(P); kegasu] (v5s, vt) (1) to pollute; to contaminate; to soil; to make dirty; to stain; (2) (esp. けがす) to disgrace; to dishonour; to dishonor; to defile; (P) [Add to Longdo] | | 汚名 | [おめい, omei] (n) stigma; dishonour; dishonor; infamy; (P) [Add to Longdo] | | 横着 | [おうちゃく, ouchaku] (adj-na, n, vs) dishonesty; laziness; cunning; (P) [Add to Longdo] | | 顔に泥を塗る | [かおにどろをぬる, kaonidorowonuru] (exp, v5r) to bring disgrace (dishonor, dishonour) on; to fling mud at; to put to shame [Add to Longdo] | | 顔汚し | [かおよごし, kaoyogoshi] (n) a disgrace or dishonor (dishonour) [Add to Longdo] | | 非良心的 | [ひりょうしんてき, hiryoushinteki] (adj-na) unscrupulous; dishonest; irresponsibly done (work, etc.) [Add to Longdo] | | 不義理 | [ふぎり, fugiri] (adj-na, n) dishonesty; injustice; dishonor; dishonour; ingratitude [Add to Longdo] | | 不純 | [ふじゅん, fujun] (adj-na, n) impurity; adulteration; dishonesty; irregularity; (P) [Add to Longdo] | | 不正直 | [ふしょうじき, fushoujiki] (adj-na, n) dishonest [Add to Longdo] | | 不正直者 | [ふしょうじきもの, fushoujikimono] (n) dishonest person [Add to Longdo] | | 不誠意 | [ふせいい, fuseii] (n) insincerity; dishonesty; untruthfulness; bad faith [Add to Longdo] | | 不誠実 | [ふせいじつ, fuseijitsu] (adj-na, n) insincerity; dishonesty; untruthfulness; bad faith [Add to Longdo] | | 不渡り | [ふわたり, fuwatari] (n) non-payment; dishonouring (bill); dishonoring (bill); bouncing (cheque, check); (P) [Add to Longdo] | | 不渡り手形 | [ふわたりてがた, fuwataritegata] (n) dishonored bill; dishonoured bill [Add to Longdo] | | 不渡り小切手 | [ふわたりこぎって, fuwatarikogitte] (n) dishonored check; dishonoured cheque [Add to Longdo] | | 不徳義 | [ふとくぎ, futokugi] (adj-na, n) immorality; dishonesty [Add to Longdo] | | 不名誉 | [ふめいよ, fumeiyo] (adj-na, n) dishonor; dishonour; disgrace; shame [Add to Longdo] | | 不名誉除隊 | [ふめいよじょたい, fumeiyojotai] (n) (See 名誉除隊) dishonorable discharge; dishonourable discharge [Add to Longdo] | | 狡い | [ずるい(P);こすい, zurui (P); kosui] (adj-i) (1) (uk) sly; cunning; dishonest; sneaky; crafty; (2) (esp. こすい) miserly; (P) [Add to Longdo] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
