| | condemnation | (คอนเดมเน'เชิน) n. การประณาม, See also: condemnotory adj. ดูcondemnation, Syn. judgment, censure, blame |
| |
| | condemnation | (n) การกล่าวโทษ, การประณาม, การตำหนิ, การลงโทษ, การตัดสินความ |
| | condemnation | ๑. การพิพากษาลงโทษทางอาญา (ป. วิ. อาญา)๒. การบังคับให้บุคคลกระทำหรืองดเว้นกระทำ การตามคำพิพากษา (ป. วิ. แพ่ง)๓. การประณาม, การพิพากษาของศาลทรัพย์เชลย (ก. ระหว่างประเทศ)๔. การเรียกเกณฑ์ทรัพย์, การเวนคืนทรัพย์, การสั่งห้ามใช้อาคาร (ที่ไม่ถูกต้องด้วยสุขลักษณ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | | condemnation, excess | การเวนคืนทรัพย์เกินจำเป็น [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] | | condemnation, excess | การเรียกเกณฑ์ทรัพย์เกินจำเป็น, การเวนคืนทรัพย์เกินจำเป็น [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | | condemnation | ๑. การพิพากษา (ให้ลงโทษหรือให้ริบทรัพย์สิน)๒. การสั่งห้ามใช้ (อาคารหรือยานพาหนะที่มีสภาพไม่ปลอดภัย)๓. การประณาม (ในทางการระหว่างประเทศ)๔. การพิพากษาของศาลทรัพย์เชลย๕. การเวนคืนทรัพย์ [ ดู expropriation ประกอบ ] [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] | | excess condemnation | การเวนคืนทรัพย์เกินจำเป็น [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] | | excess condemnation | การเรียกเกณฑ์ทรัพย์เกินจำเป็น, การเวนคืนทรัพย์เกินจำเป็น [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| | | ครหา | [kharahā] (n) EN: disapproval ; criticism ; censure ; condemnation FR: critique [ f ] ; désapprobation [ f ] |
| | | | | condemnation | (n) (law) the act of condemning (as land forfeited for public use) or judging to be unfit for use (as a food product or an unsafe building) | | condemnation | (n) the condition of being strongly disapproved of, Example: he deserved nothing but condemnation | | conviction | (n) (criminal law) a final judgment of guilty in a criminal case and the punishment that is imposed, Syn. sentence, judgment of conviction, condemnation, Ant. acquittal, Example: the conviction came as no surprise | | disapprobation | (n) an expression of strong disapproval; pronouncing as wrong or morally culpable, Syn. condemnation, Ant. approbation, Example: his uncompromising condemnation of racism | | execration | (n) an appeal to some supernatural power to inflict evil on someone or some group, Syn. curse, condemnation | | self-accusation | (n) an admission that you have failed to do or be something you know you should do or be, Syn. self-condemnation |
| | Condemnation | n. [ L. condemnatio. ] 1. The act of condemning or pronouncing to be wrong; censure; blame; disapprobation. [ 1913 Webster ] In every other sense of condemnation, as blame, censure, reproof, private judgment, and the like. Paley. [ 1913 Webster ] 2. The act of judicially condemning, or adjudging guilty, unfit for use, or forfeited; the act of dooming to punishment or forfeiture. [ 1913 Webster ] A legal and judicial condemnation. Paley. [ 1913 Webster ] Whose condemnation is pronounced. Shak. [ 1913 Webster ] 3. The state of being condemned. [ 1913 Webster ] His pathetic appeal to posterity in the hopeless hour of condemnation. W. Irving. [ 1913 Webster ] 4. The ground or reason of condemning. [ 1913 Webster ] This is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather light, because their deeds were evil. John iii. 19. [ 1913 Webster ] | | Self-condemnation | n. Condemnation of one's self by one's own judgment. [ 1913 Webster ] |
| | 自責 | [じせき, jiseki] (n, vs) self-condemnation; self-reproach; (P) [Add to Longdo] | | 断獄 | [だんごく, dangoku] (n, vs) (1) (obsc) trying of a crime; conviction; (2) condemnation to death by beheading [Add to Longdo] | | 論難攻撃 | [ろんなんこうげき, ronnankougeki] (n, vs) attacking by argument; denunciation; condemnation; heated controversy [Add to Longdo] |
| |
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
