| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: causa, -causa- |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | causable | (คอส'ซะเบิล) adj. ซึ่งก่อให้เกิดขึ้นได้ | | causal | (แคส'ซัล) adj. เกี่ยวกับสาเหตุ, เป็นมูลเหตุ | | causalgia | n. ความเจ็บแสบร้อนมาก | | causality | (คอแซล'ลิที) n. ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผล, คุณสมบัติที่ทำให้เป็นสาเหตุได้, สิ่งที่เป็นสาเหตุ | | causation | (คอเซ'เชิน) n. การทำให้เกิดขึ้น, ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุผล, สิ่งทำให้เกิดผล, สิ่งทำให้เกิดผล, สาเหตุ | | causative | (คอส'ซะทิฟว) adj. เป็นเหตุ, ทำให้เกิดผล, กลายเป็นสาเหตุ, ก่อให้เกิดขึ้น |
| | causal | (adj) เกี่ยวกับเหตุผล, เกี่ยวกับสาเหตุ, เป็นมูลเหตุ | | causality | (n) อำนาจ, เวรกรรม, การดลบันดาล |
| | | Causation (Criminal law) | ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุกับผล (กฎหมายอาญา) [TU Subject Heading] | | Agents, Causative | ตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดโรค [การแพทย์] | | Association and Causation | ความสัมพันธ์ในเชิงเหตุและผล [การแพทย์] | | Association, Causal | ความสัมพันธ์ทางสาเหตุ [การแพทย์] | | Association, Direct Causal | ความสัมพันธ์ทางตรงเกี่ยวกับสาเหตุ [การแพทย์] | | Association, Indirect Causal | ความสัมพันธ์ทางอ้อมเกี่ยวกับสาเหตุ [การแพทย์] | | Association, Non-Causal | ความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่สาเหตุ [การแพทย์] | | Causal Association | ความสัมพันธ์ทางสาเหตุ [การแพทย์] | | Causal Factors, Multiple | ต้นเหตุหลายอย่าง [การแพทย์] | | Causalgia | คอซาลเจีย [การแพทย์] | | Causation | สาเหตุ, การอาศัยซึ่งกันและกัน, สาเหตุและปัจจัยเสี่ยงต่อโรค [การแพทย์] | | Causative | เป็นสาเหตุ [การแพทย์] | | Causative Agents | เชื้อโรค [การแพทย์] | | Disease, Causally Defined | โรคที่ใช้สาเหตุเป็นเกณฑ์ในการวินิจฉัย [การแพทย์] | | Microorganism, Causative | เชื้อที่ทำให้เกิดโรค [การแพทย์] |
| | การิตวาจก | (n) causative verb, Thai Definition: กริยาที่บอกว่าประธานเป็นการิตการกหรือผู้รับใช้, กริยาของประโยคที่แสดงว่าประธานทำหน้าที่เป็นการิตการก คือ เป็นผู้ถูกใช้ กริยาของการิตวาจกใช้กริยานุเคราะห์ ถูก ถูกให้ หรือ ถูก-ให้, Notes: (ไวยากรณ์) |
| | การวิเคราะห์เชิงเหตุผล | [kān wikhrǿ choēng hētphon] (n, exp) EN: causal analysis | | กงเกวียนกำเกวียน | [kong kwīen kam kwīen] (n, exp) EN: law of universal causation ; fortune's wheel ; karma ; retribution FR: loi universelle de causalité [ f ] ; roue de la fortune [ f ] ; karma [ m ] ; rétribution des actes [ f ] | | ในกรณีที่มีการตาย | [nai karanī thī mī kān tāi] (xp) EN: causa mortis | | นิติเหตุ | [nitihēt] (n) EN: legal cause ; causative event | | นิติกรรมที่มีผลเมื่อผู้ทำตาย | [nitikam thī mī phon meūa phū tham tāi] (n, exp) EN: mortis causa |
| | | | | causal | (adj) involving or constituting a cause; causing, Example: a causal relationship between scarcity and higher prices | | causal agent | (n) any entity that produces an effect or is responsible for events or results, Syn. cause, causal agency | | causalgia | (n) a burning pain in a limb along the course of a peripheral nerve; usually associated with skin changes | | causality | (n) the relation between causes and effects | | causally | (adv) in a causal fashion, Example: causally efficacious powers | | causative | (adj) producing an effect, Ant. noncausative, Example: poverty as a causative factor in crime | | noncausative | (adj) not causative, Syn. noncausal, Ant. causative | | causing | (n) the act of causing something to happen, Syn. causation | | determinant | (n) a determining or causal element or factor, Syn. determinative, determiner, determining factor, causal factor, Example: education is an important determinant of one's outlook on life | | honorary degree | (n) a degree conferred to honor the recipient, Syn. honoris causa | | lawsuit | (n) a comprehensive term for any proceeding in a court of law whereby an individual seeks a legal remedy, Syn. suit, case, causa, cause, Example: the family brought suit against the landlord |
| | Causable | a. Capable of being caused. [ 1913 Webster ] | | Causal | a. [ L. causalis. See Cause. ] Relating to a cause or causes; inplying or containing a cause or causes; expressing a cause; causative. [ 1913 Webster ] Causal propositions are where two propositions are joined by causal words. Watts. [ 1913 Webster ] | | Causal | n. A causal word or form of speech. [ 1913 Webster ] Anglo-Saxon drencan to drench, causal of Anglo-Saxon drincan to drink. Skeat. [ 1913 Webster ] | | Causality | n.; pl. Causalities /plu>. 1. The agency of a cause; the action or power of a cause, in producing its effect. [ 1913 Webster ] The causality of the divine mind. Whewell. [ 1913 Webster ] 2. (Phren.) The faculty of tracing effects to their causes. G. Combe. [ 1913 Webster ] | | Causally | adv. According to the order or series of causes; by tracing effects to causes. [ 1913 Webster ] | | Causally | n. (Mining.) The lighter, earthy parts of ore, carried off washing. [ 1913 Webster ] | | Causation | n. The act of causing; also the act or agency by which an effect is produced. [ 1913 Webster ] The kind of causation by which vision is produced. Whewell. [ 1913 Webster ]
Law of universal causation, the theoretical or asserted law that every event or phenomenon results from, or is the sequel of, some previous event or phenomenon, which being present, the other is certain to take place. [ 1913 Webster ]
| | Causationist | n. One who believes in the law of universal causation. [ 1913 Webster ] | | Causative | a. [ L. causativus pertaining to a lawsuit (causa), but in the English sense from E. cause. ] 1. Effective, as a cause or agent; causing. [ 1913 Webster ] Causative in nature of a number of effects. Bacon. [ 1913 Webster ] 2. Expressing a cause or reason; causal; as, the ablative is a causative case. [ 1913 Webster ] | | Causative | n. A word which expresses or suggests a cause. [ 1913 Webster ] | | Causatively | adv. In a causative manner. [ 1913 Webster ] | | Causator | n. [ See Cause. ] One who causes. [ R. ] Sir T. Browne. [ 1913 Webster ] | | noncausal | adj. not causal.
Syn. -- uncausal, uncausative. [ WordNet 1.5 ] | | noncausative | adj. not causative. Opposite of causative. [ WordNet 1.5 ] |
| | 而 | [ér, ㄦˊ, 而] and; as well as; and so; but (not); yet (not); (indicates causal relation); (indicates change of state); (indicates contrast) #39 [Add to Longdo] |
| | を | [wo] (prt) (1) indicates direct object of action; (2) indicates subject of causative expression; (3) indicates an area traversed; (4) indicates time (period) over which action takes place; (5) indicates point of departure or separation of action; (6) (See が) indicates object of desire, like, hate, etc.; (P) #3 [Add to Longdo] | | せる;させる | [seru ; saseru] (aux-v, v1) (1) (せる is for 五段 verbs, させる for 一段; follows the imperfective form of (v5) and (vs) verbs; senses 1-3 of せる are sometimes abbreviated as 〜す) auxiliary verb indicating the causative; (2) (hum) (usu. as 〜(さ)せてもらう, 〜(さ)せていただく, etc.) auxiliary verb indicating that one has been granted the permission to do something; (3) auxiliary verb used to make verbs more "active"; (4) (hon) (as 〜(さ)せられる, 〜あら(さ)せられる, 〜(さ)せ給う, etc.) auxiliary verb used as an extreme honorific for others' actions #540 [Add to Longdo] | | 縁起 | [えんぎ, engi] (n) (1) omen; (2) (See 因果関係) origin; causation; (P) #13,898 [Add to Longdo] | | さす | [sasu] (v5s, vt) (1) (See 為せる・1) to make (someone) do; (2) (See 為せる・2) to allow (someone) to; (aux-v, v5s) (3) auxiliary verb indicating the causative; (4) auxiliary verb indicating that one has been granted the permission to do something; (5) auxiliary verb used to make verbs more "active"; (6) auxiliary verb used as an extreme honorific for others' actions; (n) (7) (arch) swidden #14,090 [Add to Longdo] | | して | [shite] (prt) (1) (See からして・1, として・1, にして・1, 為る・1) by (indicating means of action); as (a group, etc.); (2) (as 〜をして in modern Japanese) indicates patient of a causative expression; (3) (after the ren'youkei form of an adjective) acts as a connective; (4) (after an adverb or a particle) adds emphasis; (conj) (5) (See そして) and then [Add to Longdo] | | しめる | [shimeru] (v1, aux-v) (arch) (See 使む, 成らしめる) to make (old causative verbal ending); to let [Add to Longdo] | | コクシエラバーネッティ | [kokushieraba-nettei] (n) Coxiella burnetii (causative agent of Q fever) [Add to Longdo] | | 因果関係 | [いんがかんけい, ingakankei] (n, adj-no) consequence; causal relationship; nexus [Add to Longdo] | | 因果性 | [いんがせい, ingasei] (n) causality [Add to Longdo] | | 因果法則 | [いんがほうそく, ingahousoku] (n) law of causality [Add to Longdo] | | 因果律 | [いんがりつ, ingaritsu] (n) law of cause and effect; principle of causality [Add to Longdo] | | 原因において自由な行為 | [げんいんにおいてじゆうなこうい, gen'innioitejiyuunakoui] (exp) actio libera in causa; manufacturing the conditions of one's own defence (e.g. getting drunk in order to commit a crime) [Add to Longdo] | | 原因結果 | [げんいんけっか, gen'inkekka] (n) cause and effect; causality [Add to Longdo] | | 使む;令む | [しむ, shimu] (v5m, aux-v) (uk) (arch) (See しめる) to make happen (old causative verbal ending) [Add to Longdo] | | 使役 | [しえき, shieki] (n, vs) (1) employing; using; setting to work; enslavement; (n) (2) { ling } causative (verb, etc.) [Add to Longdo] | | 使役動詞 | [しえきどうし, shiekidoushi] (n) { ling } causative verb [Add to Longdo] | | 十二縁起説 | [じゅうにえんぎせつ, juuniengisetsu] (n) { Buddh } Buddhist theory of the twelve-fold chain of causation, interdependent origination and co-dependent arising (San [Add to Longdo] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
