| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: accus, -accus- |
| accuse | (vt) กล่าวหา, See also: กล่าวโทษ, ปรักปรำ, Syn. blame, charge | | accuse | (vt) ฟ้องร้อง, See also: ฟ้องศาล, Syn. charge | | accused | (adj) ซึ่งถูกกล่าวหาหรือฟ้องร้อง, Syn. arraigned, indicted, blamed | | accused | (n) ผู้ต้องหา, See also: จำเลย, ผู้ถูกกล่าวหา | | accuser | (n) ผู้กล่าวหา, See also: โจทก์, ผู้ฟ้อง, ผู้ฟ้องร้อง, Syn. prosecutor, plaintiff, objector | | accustom | (vt) ทำให้คุ้นเคย, See also: ทำใหเคยชิน, Syn. habituate | | accuse of | (phrv) กล่าวหาว่า, See also: กล่าวหา | | accusation | (n) การกล่าวหา, See also: การประณาม, การหาเหตุ, Syn. indictment, accusal, arraignment | | accusation | (n) ข้อกล่าวหา, See also: ข้อหา, คำกล่าวหา, Syn. charge, indictment, allegation | | accustomed | (adj) คุ้นเคย, See also: เคยชิน, เป็นประจำ, Syn. habitual, usual, customary | | accustom to | (phrv) เคยชินกับ, See also: ชินกับ, ทำให้ชินกับ, Syn. habituate to, use to | | unaccustomed | (adj) ไม่ปกติ, See also: ไม่คุ้นเคย, Syn. unused, Ant. accustomed | | be accustomed to | (vi) เคย, See also: เคยชิน, คุ้นเคย, Syn. be used to, Ant. be unaccustomed to |
| |
| | accus. | abbr. accusative (condemned) | | accusation | (แอคคิวเซ' เชิน) n. การกล่าวหา, คำประนาม, การตำหนิ, การกล่าวโทษ, การใส่ความ, Syn. allegation | | accusative | (อะคู' ซะทิฟว) adj. ซึ่งกล่าวหา | | accusatorial | (อะคูซะทอ' เรียล) adj. เกี่ยวกับผู้กล่าวหา, Syn. pertaining to an accuser | | accusatory | (อะคิว' ซะโทรี) adj. ซึ่งกล่าวหา, ซึ่งฟ้องร้อง, Syn. accusing, accusative | | accuse | (อะคิวซ') vt., vi. กล่าวหา, ต่อว่า, ใส่ความ, Syn. charge, blame, incriminate | | accused | (อะคิวซดฺ') adj., n. ซึ่งถูกกล่าวหาหรือฟ้องร้อง, ผู้ถูกกล่าวหาหรือฟ้องร้อง | | accustom | (อะคัส' เทิม) vt. ทำให้ชิน, หรือคุ้นเคย, Syn. inure, familiarize, habituate | | accustomed | (อะคัส' เทิมดฺ) adj. ชิน, คุ้นเคย, Syn. habitual, usual, conventional |
| | accusation | (n) การกล่าวหา, การใส่ความ, การใส่ร้าย | | accuse | (vt) กล่าวหา, ใส่ร้าย, ใส่ความ | | accused | (n) จำเลย, ผู้ถูกกล่าวหา | | accuser | (n) โจทก์, ผู้ฟ้องร้อง | | accustom | (vt) ชิน, คุ้นเคย, เคยชิน | | accustomed | (adj) ชิน, คุ้นเคย, เคยชิน | | unaccustomed | (adj) ไม่คุ้นเคย, แปลก, ผิดวิสัย |
| | | ตั้งข้อหา | (v) allege, See also: accuse, charge, Syn. ตั้งข้อกล่าวหา, Example: เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตั้งข้อหาผู้ต้องหาว่าฆ่าผู้อื่นตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน, Thai Definition: ตั้งคำกล่าวหาบุคคลว่าได้กระทำความผิดอาญา | | คนกันเอง | (n) one of us, See also: familiar person, comrade, accustomed person, companion, acquaintance, intimate, Syn. กากี่นั๊ง, Example: อาเห็นเป็นคนกันเองก็เลยให้เธอไปถามเขาดู, Count Unit: คน, Thai Definition: พวกเดียวกัน, คนสนิทสนมกัน | | กลายเป็นนิสัย | (v) be habitual, See also: be accustomed, be customary, Syn. เคยชิน, Example: อย่ามาสายบ่อยนะเดี๋ยวจะกลายเป็นนิสัย, Thai Definition: ติดเป็นนิสัย | | หาว่า | (v) accuse of, See also: charge, claim, Syn. กล่าวหา, Example: โจทย์หาว่าจำเลยขโมยทองรูปพรรณหนัก 50 บาทไปจากร้าน | | การปรักปรำ | (n) accusation, See also: blame, charge, Syn. การใส่ร้ายป้ายสี, การกล่าวหา, Example: เขากลายเป็นผู้ต้องหาเพราะการปรักปรำจากพยาน | | ร้องเรียน | (v) complain, See also: petition, request, make an accusation to one's superior, appeal, Syn. ร้องทุกข์, Example: สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ยื่นหนังสือร้องเรียน กล่าวหาเจ้าหน้าที่กรมวิชาการไม่ให้ความเป็นธรรมในการตรวจหนังสือ, Thai Definition: เสนอเรื่องราว | | ข้อหา | (n) allegation, See also: accusation, charge, Syn. ข้อกล่าวหา, คำกล่าวโทษ, Example: เด็กวัยรุ่นที่ถูกจับด้วยข้อหาทำร้ายร่างกายได้รับการประกันตัวออกไปแล้ว, Count Unit: กระทง, Thai Definition: คำกล่าวหาบุคคลว่าได้กระทำความผิดอาญา | | คำกล่าวหา | (n) charge, See also: accusation, complaint, Example: เขายืนคอแข็งเพราะคำกล่าวหาของเธอเป็นความจริง | | คำฟ้อง | (n) accusation, See also: charge, indictment, plaint, Example: เขาขอให้ทางราชการรับผู้ยื่นคำฟ้องกลับเข้ารับราชการตามเดิม, Thai Definition: ข้อกล่าวหาที่โจทก์เสนอต่อศาล กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา, Notes: (กฎหมาย) | | โทษ | (v) blame, See also: chide, reproach, accuse, Syn. กล่าวโทษ, Example: คนบางคนเมื่อเกิดข้อผิดพลาดหรือความล้มเหลวขึ้นมักจะโทษดวง หรือบอกว่าเป็นอิทธิฤทธิ์อะไรบางอย่างเป็นต้น, Thai Definition: อ้างเอาความผิดให้ | | สนิท | (v) be close to, See also: be on intimate terms with, be accustomed, be on very familiar terms with, Syn. ชอบพอ, คุ้น, คุ้นเคย, สนิทสนม, Ant. แปลกหน้า, Example: ผมสนิทกับเขาตั้งแต่ตอนเข้าโรงเรียน, Thai Definition: รู้จักชอบพอกันมานาน | | คุ้น | (v) be familiar, See also: intimate, acquaint, be accustomed, be well-known, be used to, habituate, Syn. ชอบพอ, สนิท, คุ้นเคย, รู้จักดี, Ant. แปลกใหม่, Example: ผมคุ้นกับผู้จัดการธนาคารแห่งนี้ดี, Thai Definition: รู้จักชอบพอกันมานาน | | คุ้นเคย | (v) be familiar, See also: intimate, acquaint, be accustomed, be well-known, habituate, Syn. เคยชิน, ชอบพอ, คุ้นเคย, สนิท, รู้จักดี, Ant. แปลกใหม่, Example: คนอินเดียส่วนใหญ่ยังเป็นชาวชนบทที่ไม่คุ้นเคยกับรถยนต์, Thai Definition: รู้จักชอบพอสนิทสนมเป็นกันเอง, เคยเห็นเคยทำบ่อยๆ จนชิน | | คุ้นชิน | (v) be familiar, See also: be accustomed, intimate, get used to, be used to, Syn. เคยชิน, Ant. แปลกใหม่, Example: เขาคุ้นชินกับสภาพภูมิอากาศของตำบลนี้เป็นอย่างดี | | คุ้นๆ | (v) look familiar, See also: be used to, be accustomed, be acquainted, Example: หนังเรื่องนี้เรื่องชีวิตครอบครัวที่แสดงภาพชีวิตครอบครัวไทยๆ ที่เคยคุ้นๆ กันอยู่ | | เคย | (v) be accustomed to, See also: be familiar with, be used to, be acclimatized to, be conversant with, Syn. คุ้น, ชิน | | เคยชิน | (v) become familiar, See also: intimate, acquaint, be accustomed, habituate, Example: เขาเคยชินกับการเป็นพี่ที่ต้องปกป้องดูแลน้องๆ, Thai Definition: เป็นปกติ, เป็นประจำ, เป็นนิสัย, เป็นกิจวัตร | | เคยปาก | (v) speak habitually of, See also: be accustomed to say, Example: เขาพูดคำว่า ไม่เป็นไร จนเคยปาก, Thai Definition: พูดอย่างนั้นเสมอๆ, พูดจนเป็นนิสัย | | เคยมือ | (v) be accustomed to, See also: be familiar, intimate, acquaint, habituate, Example: เด็กคนนี้ถูกอุ้มจนเคยมือ, Thai Definition: ทำอย่างนั้นเสมอๆ, ทำจนเป็นนิสัย | | พาโล | (v) accuse wrongly, See also: defame, impute the fault to, Syn. พาลพาโล, พาโลโฉเก, พาโลโสเก, Example: เขาทำผิดเอง แต่เขาพาโลลูกน้องเพื่อให้ตนพ้นข้อกล่าวหา, Thai Definition: แสร้งพูดใส่ความไม่จริงให้คนอื่น, กล่าวหาความ | | พูดว่า | (v) blame, See also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example: เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ | | ฟ้อง | (v) complain, See also: accuse, tell on, inform against, Example: เขามักจะไปฟ้องแม่ว่าเพื่อนๆ ที่โรงเรียนชอบแกล้งเขา, Thai Definition: กล่าวหา, กล่าวโทษ | | ฟ้อง | (n) accusation, See also: charge, Syn. คำฟ้อง, Example: นายทหารใหญ่ยึดอำนาจจากเขาโดยอาศัยรัฐธรรมนูญเป็นเครื่องมือ หนำซ้ำยังยื่นฟ้องพวกเขาต่อศาลพิเศษด้วย, Thai Definition: ข้อกล่าวหาที่โจทก์เสนอต่อศาล กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา | | ฟ้องร้อง | (v) sue, See also: accuse, charge, file, make a prosecution, bring charge against, Syn. กล่าวโทษ, ฟ้อง, ฟ้องคดี, Example: เขาถูกฟ้องร้องกรณีหลีกเลี่ยงภาษีเงินได้ ซึ่งศาลได้พิจารณาปรับเป็นเงินหนึ่งล้านบาท, Thai Definition: กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา | | ติดปาก | (v) accustom to, See also: be habitual for the use of a word or phrase, on the lips of, Syn. ชินปาก, เคยปาก, Example: เขาติดปากกับการสบถคำหยาบ แม้แต่กับลูกเขาก็พูด, Thai Definition: ใช้คำใดคำหนึ่งบ่อยๆ จนเป็นนิสัย | | ตราหน้า | (v) denounce, See also: accuse, insult, defy, despise, Syn. หมายหน้า, หยามหน้า, สบประมาท, Example: พวกเราตราหน้าเขาไว้ได้เลยว่าทำอะไรก็ไม่สำเร็จแน่นอน, Thai Definition: แสดงการหยามหน้าหรือสบประมาทผู้อื่น | | ต้องสงสัย | (adj) accused, See also: impeachable, charged, incriminatory, Syn. ถูกสงสัย, Example: เขาเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับแรกในคดีนี้, Thai Definition: ผู้ที่ถูกสงสัยว่าเป็นผู้กระทำความผิด | | ต้องคดี | (v) accuse, See also: charge, sue, prosecute, Syn. ถูกฟ้อง, เป็นคดี, เป็นความ, Ant. พ้นคดี, หลุดคดี, Example: นักธุรกิจผู้หนึ่งต้องคดีหลบเลี่ยงภาษีอยู่ในขณะนี้กำลังเดินทางออกนอกประเทศไทยไปยังประเทศใกล้เคียง, Thai Definition: ถูกกล่าวหาหรือถูกฟ้องในคดีอาญา | | ชาชิน | (v) be used to, See also: be accustomed to, be familiar with, Syn. ชิน, เคยชิน, Example: แม่ชาชินเสียแล้วกับการหึงอย่างไร้เหตุผลของพ่อ | | ชิน | (v) be accustomed to, See also: be used to, be familiar with, Syn. คุ้น, เคย, เจน, เคยชิน, คุ้นชิน, Example: ผมเริ่มชินกับลีลาการเล่านิทานของวิทยากรแต่ละท่าน, Thai Definition: มีประสบการณ์มาแล้วจนชำนาญ | | ชินหู | (v) sound familiar, See also: be familiar with, be accustomed to, Syn. คุ้นหู, Example: คำโฆษณาเป็นถ้อยคำที่คนในยุคนี้พูดจากันติดปากจนชินหู, Thai Definition: ได้ยินอยู่เสมอๆ จนรู้สึกคุ้นเคย | | ชี้หน้า | (v) point accusing fingers at, See also: point right at, shake one's finger at, Example: เขาชี้หน้าว่าผมเป็นคนโกง | | ซัด | (v) put the blame on each other, See also: shift the blame on, impeach or accuse each other, Syn. ป้ายความผิด, ซัดทอด, โยนความผิด, Example: เขาซัดความผิดให้กันและกัน, Thai Definition: ป้ายความผิดไปถึงคนอื่น, ยกความผิดให้คนอื่น | | ซัดทอด | (v) implicate, See also: blame on the other, impeach, accuse, Syn. อ้างถึง, พาดพิงถึง, Example: พยานให้การซัดทอดถึงนายตำรวจใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง, Thai Definition: ให้การปรักปรำพาดพิงถึงบุคคลอื่น, Notes: (กฎหมาย) | | กรรมการก | (n) objective case, See also: accusative case in Thai grammar, Ant. กรรตุการก, Example: ประโยคที่ว่า ตำรวจยิงผู้ร้าย ผู้ร้าย เป็นกรรมการก, Thai Definition: ผู้ถูกทำ เป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งใน 3 ส่วนของประโยค | | การทับถม | (n) incrimination, See also: crimination, accusation, slander, defamation, malignity, Syn. การพูดซ้ำเติม, Ant. การสรรเสริญ, การยกย่อง, การยกย่องสรรเสริญ, Example: การทับถมคนอื่นด้วยคำพูดเป็นการกระทำที่ไม่ดี, Thai Definition: โดยปริยายหมายความว่า การกล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น | | การฟ้องร้อง | (n) accusation, See also: prosecution, charge, informing against, suing, bringing a suit against, filing a suit agai, Syn. การร้องทุกข์, Example: กฎหมายของฟิลิปปินส์ได้ระบุชัดไว้ว่าการฟ้องร้องจะมีขึ้นได้ก็ต่อเมื่อนำตัวจำเลยมาขึ้นศาลด้วยเท่านั้น | | กล่าวโทษ | (v) accuse, See also: charge, allege, blame, impeach, Syn. กล่าวหา, Example: คนปกติธรรมดามีจำนวนไม่น้อยทีเดียวที่ชอบกล่าวโทษคนอื่น, Thai Definition: แจ้งว่ากระทำผิด | | การกล่าวหา | (n) accusation, See also: charging, Example: รัฐบาลนี้จะเจรจาโดยไม่ติดใจหรือมีการกล่าวหาในใจว่าที่ผ่านมามีการตุกติกอะไรบ้าง, Thai Definition: การแจ้งต่อผู้มีอำนาจหน้าที่หรือสาธารณชนว่าผู้อื่นได้กระทำความผิด | | ข้อกล่าวหา | (n) indictment, See also: allegation, accusation, charge, Example: ผู้ต้องหาปฏิเสธข้อกล่าวหาทุกประการ, Count Unit: ประการ, ข้อ | | คลุกคลี | (v) be familiar with, See also: be accustomed to, Syn. คุ้นเคย, Example: นายพรานอย่างเขาคลุกคลีอยู่กับป่าดงตั้งแต่กำเนิด, Thai Definition: ใช้เวลาหรือง่วนอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง | | จารีตนครบาล | (n) to investigate by torturing the accused, Thai Definition: ไต่สวนพิจารณาคดีด้วยการทรมานจำเลย | | หา | (v) accuse, See also: impeach, charge, denounce, blame, indict, Syn. ฟ้อง, กล่าวโทษ, กล่าวหา, Example: ทุกคนหาว่าเขาเป็นคนขโมยเงินไป, Thai Definition: กล่าวโทษผู้อื่น เช่น โจทก์หาว่า… | | ชินปาก | (v) be familiar with a certain way of speaking, See also: be accustomed to speaking (in a certain situation), Example: ีแสดงละครเรื่องนี้ จอยต้องฝึกพูดอยู่เสมอ เพราะเป็นภาษาสมัยก่อน คำบางคำจึงไม่ชินปาก, Thai Definition: พูดบ่อยๆ จนคุ้นเคยสามารถพูดได้คล่อง | | ชินปาก | (v) be familiar with a certain way of speaking, See also: be accustomed to speaking (in a certain situation), Example: ีแสดงละครเรื่องนี้ จอยต้องฝึกพูดอยู่เสมอ เพราะเป็นภาษาสมัยก่อน คำบางคำจึงไม่ชินปาก, Thai Definition: พูดบ่อยๆ จนคุ้นเคยสามารถพูดได้คล่อง | | หาความ | (v) accuse, See also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ | | จำเลย | (n) defendant, See also: plaintiff, accused, Ant. โจทก์, Example: เขาตกเป็นจำเลยในข้อหาลักพาเด็ก, Count Unit: คน, Thai Definition: บุคคลผู้ถูกฟ้องต่อศาลแล้ว, Notes: (กฎหมาย) | | กล่าวหา | (v) accuse, See also: charge, Syn. ฟ้อง, กล่าวโทษ, Ant. ยกฟ้อง, Example: ตำรวจกล่าวหาว่าเขาฉ้อฉลลูกค้าโดยการปลอมปนสินค้า, Thai Definition: แจ้งว่าผู้อื่นได้กระทำความผิด | | ชินปาก | (v) be familiar with a certain way of speaking, See also: be accustomed to speaking (in a certain situation), Example: ีแสดงละครเรื่องนี้ จอยต้องฝึกพูดอยู่เสมอ เพราะเป็นภาษาสมัยก่อน คำบางคำจึงไม่ชินปาก, Thai Definition: พูดบ่อยๆ จนคุ้นเคยสามารถพูดได้คล่อง | | หาความ | (v) accuse, See also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ |
| | บัตรสนเท่ห์ | [bat sonthē] (n, exp) EN: anonymous letter ; poison pen letter ; anonymous accusation FR: lettre anonyme [ f ] | | ชิน | [chin] (v, exp) EN: be accustomed to ; be used to ; get used to ; be familiar with ; be acclimatized to ; accustom ; be conversant with FR: être habitué à ; être accoutumé de | | ชิน | [chin] (adj) EN: accustomed | | ชินหู | [chin hū] (v, exp) EN: sound familiar ; be familiar with ; be accustomed to | | ชินปาก | [chin pāk] (v, exp) EN: be familiar with a certain way of speaking ; be accustomed to speaking (in a certain situation) | | ฝึกให้เคยชิน | [feuk hai khoēichin] (x) EN: accustom | | ฟ้อง | [føng] (v) EN: inform against ; accuse ; report to ; lodge accusation against ; sue ; charge FR: accuser ; porter plainte | | ฟ้องร้อง | [føngrøng] (v) EN: sue ; accuse ; charge ; file ; make a prosecution ; bring charge against ; indict ; prosecute FR: mettre en accusation ; mettre en examen ; poursuivre | | ฟ้องเท็จ | [føng thet] (x) EN: false accusation of crime | | หา | [hā] (v) EN: accuse ; impeach ; charge ; denounce ; blame ; indict FR: accuser ; charger | | จำเลย | [jamloēi] (n) EN: defendant ; plaintiff ; accused FR: accusé [ m ] ; prévenu [ m ] | | จำเลยให้การปฏิเสธ | [jamloēi hai kān patisēt] (n, exp) EN: the accused denied everything | | โจทก์ | [jōt] (n) EN: complainant ; plaintiff ; prosecutor ; accuser FR: plaignant [ m ] ; accusateur [ m ] | | โจทนา | [jōtthanā] (v) EN: complain of ; accuse ; recriminate | | แก้คดีให้แก่จำเลย | [kaē khadī hai kaē jamloēi] (v, exp) EN: defend an accused | | แก้ต่างให้แก่จำเลย | [kaētāng hai kaē jamloēi] (v, exp) EN: defend an accused | | กรรมการก | [kammakārok] (n) EN: accusative case (in Thai grammar) ; objective case | | การฟ้อง | [kān føng] (n) EN: accusation ; prosecution ; charge ; suit ; informing against ; suing ; filing of an action ; bringing a suit against ; filing a suit against FR: accusation [ f ] ; charge [ f ] | | การฟ้องร้อง | [kān føngrøng] (n) EN: accusation ; prosecution ; charge ; suit ; informing against ; suing ; filing of an action ; bringing a suit against ; filing a suit against | | การกล่าวหา | [kān klāohā] (v) EN: allegation ; accusation FR: accusation [ f ] ; allégation [ f ] | | คำฟ้อง | [khamføng] (n) EN: accusation ; charge ; statement of claim ; indictment | | คำฟ้องตกไป | [khamføng tokpai] (n, exp) EN: charge ejected FR: accusation rejetée [ f ] | | คำกล่าวหา | [kham klāohā] (n) EN: charge ; accusation ; complaint FR: charge [ f ] ; accusation [ f ] | | คัดค้านคำกล่าวหา | [khatkhān kham klāohā] (v, exp) EN: reject an accusation | | เคย | [khoēi] (x) EN: be used to ; be accustomed ; be familiar with ; be acclimatized to ; be conversant with FR: avoir l'habitude de ; être habitué à ; avoir déjà ; être accoutumé | | เคยชิน | [khoēichin] (v) EN: be used to ; become familiar ; be accustomed FR: être accoutumé ; être familiarisé | | ข้อหา | [khøhā] (n) EN: charge ; allegation ; accusation FR: accusation [ f ] ; charge [ f[ ; inculpation [ f ] | | คอกจำเลย | [khøk jamloēi] (n, exp) EN: dock FR: box des accusés [ m ] ; banc des accusés [ m ] | | ข้อกล่าวหา | [khøklāohā] (n) EN: indictment ; allegation ; accusation ; charge FR: accusation [ f ] ; incrimination [ f ] ; charge [ f ] | | ข้อกล่าวหาทางอาญา | [khøklāohā thāng āyā] (n, exp) EN: criminal charge FR: accusation criminelle [ f ] | | คุ้น | [khun] (v) EN: be familiar ; be conversant ; intimate ; acquaint ; be accustomed ; be well-known ; be used to ; habituate FR: être familier ; être habitué ; être intime | | คุ้นเคย | [khunkhoēi] (v) EN: acquaint ; be intimately acquainted ; make familier ; be familiar ; be intimate ; be accustomed ; be well-known ; habituate ; accustom | | คุ้นเคย | [khunkhoēi] (adj) EN: accustomed | | กลายเป็นนิสัย | [klāi pen nisai] (v, exp) EN: be habitual ; be accustomed ; be customary | | กล่าวหา | [klāohā] (v) EN: allege ; accuse ; charge ; blame ; condemn FR: accuser ; incriminer ; alléguer ; charger ; accabler | | กล่าวโทษ | [klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach FR: inculper ; accuser de ; charger | | กล่าวหา | [klāohā] (v) EN: allege ; charge ; blame ; condemn ; accuse | | พยานโจทก์ | [phayān jōt] (n, exp) EN: witness for the prosecution ; witness for the Crown FR: témoin de l'accusation [ m ] | | ผิดสังเกต | [phitsangkēt] (v) EN: be unusual ; not look right ; be unaccustomed ; be abnormal ; look funny | | ผู้กล่าวหา | [phū klāohā] (n) EN: complainant ; accuser FR: plaignant [ m ] | | ผู้ถูกกล่าวหา | [phū thūk klāohā] (n, exp) EN: accused | | ผู้ต้องหา | [phūtǿnghā] (n) EN: suspect ; accused ; defendant ; person charged with an offense FR: accusé [ m ] | | ผู้ต้องคดี | [phū tǿngkhadī] (n, exp) EN: accused | | รับผิด | [rapphit] (v) EN: admit one's mistake ; confess ; own up ; plead guilty FR: avouer ; s'accuser | | ซักจำเลย | [sak jamloēi] (v, exp) EN: question an accused | | ซัดทอด | [satthøt] (v) EN: implicate ; blame on the other ; impeach ; accuse FR: rejeter la responsabilité sur | | ถือโทษ | [theū thōt] (v, exp) EN: blame FR: accuser ; condamner ; blâmer ; en vouloir à qqn | | ถอนฟ้อง | [thøn føng] (v, exp) EN: withdraw an accusation ; withdraw an action ; withdraw a legal charge ; drop an action FR: retirer sa plainte | | ถูกฟ้อง | [thūk føng] (v, exp) EN: be accused ; be sued FR: être accusé ; être traduit en justice | | ถูกใส่ความ | [thūk saikhwām] (v, exp) EN: be wrongly accused ; be slandered ; be libelled FR: être dénigré |
| | | | | accusation | (n) a formal charge of wrongdoing brought against a person; the act of imputing blame or guilt, Syn. accusal | | accusation | (n) an assertion that someone is guilty of a fault or offence, Syn. charge, Example: the newspaper published charges that Jones was guilty of drunken driving | | accusative | (n) the case of nouns serving as the direct object of a verb, Syn. objective case, accusative case | | accusative | (adj) containing or expressing accusation; ; ; - O.Henry, Syn. accusive, accusing, accusatory, Example: an accusitive forefinger; black accusatory looks; accusive shoes and telltale trousers; his accusing glare | | accusatorial | (adj) specifically indicating a form of prosecution in which one is publicly accused of and tried for a crime and in which the judge is not also the prosecutor, Ant. inquisitorial | | accuse | (v) bring an accusation against; level a charge against, Syn. criminate, impeach, incriminate, Example: The neighbors accused the man of spousal abuse | | accused | (n) a defendant in a criminal proceeding | | accuser | (n) someone who imputes guilt or blame | | accusingly | (adv) in an accusing manner, Example: he looked at her accusingly | | right to confront accusors | (n) a right guaranteed by the 6th amendment to the US Constitution | | self-accusation | (n) an admission that you have failed to do or be something you know you should do or be, Syn. self-condemnation | | unaccustomed | (adj) not habituated to; unfamiliar with, Ant. accustomed, Example: unaccustomed to wearing suits | | unaccustomed | (adj) not customary or usual, Example: an unaccustomed pleasure; many varieties of unaccustomed foods; a new budget of unaccustomed austerity | | unspoken accusation | (n) an accusation that is understood without needing to be spoken, Syn. veiled accusation | | charge | (v) blame for, make a claim of wrongdoing or misbehavior against, Syn. accuse, Example: he charged the director with indifference | | habituate | (v) make psychologically or physically used (to something), Syn. accustom, Example: She became habituated to the background music | | loganberry | (n) red-fruited bramble native from Oregon to Baja California, Syn. Rubus ursinus loganobaccus, Rubus loganobaccus | | objective | (adj) serving as or indicating the object of a verb or of certain prepositions and used for certain other purposes, Syn. accusative, Example: objective case; accusative endings |
| | Accusable | a. [ L. accusabilis: cf. F. accusable. ] Liable to be accused or censured; chargeable with a crime or fault; blamable; -- with of. [ 1913 Webster ] | | Accusal | n. Accusation. [ R. ] Byron. [ 1913 Webster ] | | Accusant | n. [ L. accusans, p. pr. of accusare: cf. F. accusant. ] An accuser. Bp. Hall. [ 1913 Webster ] | | Accusation | n. [ OF. acusation, F. accusation, L. accusatio, fr. accusare. See Accuse. ] [ 1913 Webster ] 1. The act of accusing or charging with a crime or with a lighter offense. [ 1913 Webster ] We come not by the way of accusation
To taint that honor every good tongue blesses. Shak. [ 1913 Webster ] 2. That of which one is accused; the charge of an offense or crime, or the declaration containing the charge. [ 1913 Webster ] [ They ] set up over his head his accusation. Matt. xxvii. 37. [ 1913 Webster ] Syn. -- Impeachment; crimination; censure; charge. [ 1913 Webster ] | | Accusatival | a. Pertaining to the accusative case. [ 1913 Webster ] | | Accusative | a. [ F. accusatif, L. accusativus (in sense 2), fr. accusare. See Accuse. ] [ 1913 Webster ] 1. Producing accusations; accusatory. “This hath been a very accusative age.” Sir E. Dering. [ 1913 Webster ] 2. (Gram.) Applied to the case (as the fourth case of Latin and Greek nouns) which expresses the immediate object on which the action or influence of a transitive verb terminates, or the immediate object of motion or tendency to, expressed by a preposition. It corresponds to the objective case in English. [ 1913 Webster ] | | Accusative | n. (Gram.) The accusative case. [ 1913 Webster ] | | Accusatively | adv. 1. In an accusative manner. [ 1913 Webster ] 2. In relation to the accusative case in grammar. [ 1913 Webster ] | | Accusatorial | a. Accusatory. [ 1913 Webster ] | | Accusatorially | adv. By way accusation. [ 1913 Webster ] | | Accusatory | a. [ L. accusatorius, fr. accusare. ] Pertaining to, or containing, an accusation; as, an accusatory libel. Grote. [ 1913 Webster ] | | Accuse | n. Accusation. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ] | | Accuse | v. t. [ imp. & p. p. Accused p. pr. & vb. n. Accusing. ] [ OF. acuser, F. accuser, L. accusare, to call to account, accuse; ad + causa cause, lawsuit. Cf. Cause. ] 1. To charge with, or declare to have committed, a crime or offense; (Law) to charge with an offense, judicially or by a public process; -- with of; as, to accuse one of a high crime or misdemeanor. [ 1913 Webster ] Neither can they prove the things whereof they now accuse me. Acts xxiv. 13. [ 1913 Webster ] We are accused of having persuaded Austria and Sardinia to lay down their arms. Macaulay. [ 1913 Webster ] 2. To charge with a fault; to blame; to censure. [ 1913 Webster ] Their thoughts the meanwhile accusing or else excusing one another. Rom. ii. 15. [ 1913 Webster ] 3. To betray; to show. [ R. ] Sir P. Sidney. [ 1913 Webster ] Syn. -- To charge; blame; censure; reproach; criminate; indict; impeach; arraign. -- To Accuse, Charge, Impeach, Arraign. These words agree in bringing home to a person the imputation of wrongdoing. To accuse is a somewhat formal act, and is applied usually (though not exclusively) to crimes; as, to accuse of treason. Charge is the most generic. It may refer to a crime, a dereliction of duty, a fault, etc.; more commonly it refers to moral delinquencies; as, to charge with dishonesty or falsehood. To arraign is to bring (a person) before a tribunal for trial; as, to arraign one before a court or at the bar public opinion. To impeach is officially to charge with misbehavior in office; as, to impeach a minister of high crimes. Both impeach and arraign convey the idea of peculiar dignity or impressiveness. [ 1913 Webster ] | | Accused | a. Charged with offense; as, an accused person. [ 1913 Webster ] Commonly used substantively; as, the accused, one charged with an offense; the defendant in a criminal case. [ 1913 Webster ] | | Accusement | n. [ OF. acusement. See Accuse. ] Accusation. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ] | | Accuser | n. [ OE. acuser, accusour; cf. OF. acuseor, fr. L. accusator, fr. accusare. ] One who accuses; one who brings a charge of crime or fault. [ 1913 Webster ] | | accusing | adj. 1. serving to accuse; expressing accusation
Syn. -- accusatorial, accusatory [ WordNet 1.5 ] | | Accusingly | adv. In an accusing manner. [ 1913 Webster ] | | Accustom | v. t. [ imp. & p. p. Accustomed p. pr. & vb. n. Accustoming. ] [ OF. acostumer, acustumer, F. accoutumer; à (L. ad) + OF. costume, F. coutume, custom. See Custom. ] To make familiar by use; to habituate, familiarize, or inure; -- with to. [ 1913 Webster ] I shall always fear that he who accustoms himself to fraud in little things, wants only opportunity to practice it in greater. Adventurer. [ 1913 Webster ] Syn. -- To habituate; inure; exercise; train. [ 1913 Webster ] | | Accustom | v. i. 1. To be wont. [ Obs. ] Carew. [ 1913 Webster ] 2. To cohabit. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] We with the best men accustom openly; you with the basest commit private adulteries. Milton. [ 1913 Webster ] | | Accustom | n. Custom. [ Obs. ] Milton. [ 1913 Webster ] | | Accustomable | a. Habitual; customary; wonted. “Accustomable goodness.” Latimer. [ 1913 Webster ] | | Accustomably | adv. According to custom; ordinarily; customarily. Latimer. [ 1913 Webster ] | | Accustomance | n. [ OF. accoustumance, F. accoutumance. ] Custom; habitual use. [ Obs. ] Boyle. [ 1913 Webster ] | | Accustomarily | adv. Customarily. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | Accustomary | a. Usual; customary. [ Archaic ] Featley. [ 1913 Webster ] | | Accustomed | a. 1. Familiar through use; usual; customary. “An accustomed action.” Shak. [ 1913 Webster ] 2. Frequented by customers. [ Obs. ] “A well accustomed shop.” Smollett. [ 1913 Webster ] | | Accustomedness | n. Habituation. [ 1913 Webster ] Accustomedness to sin hardens the heart. Bp. Pearce. [ 1913 Webster ] | | Disaccustom | v. t. [ Cf. F. désaccoutumer. ] To destroy the force of habit in; to wean from a custom. Johnson. [ 1913 Webster ] | | Preaccusation | n. Previous accusation. [ 1913 Webster ] | | Reaccuse | v. t. To accuse again. Cheyne. [ 1913 Webster ] | | Saccus | ‖n.; pl. Sacci [ L., a sack. ] (Biol.) A sac. [ 1913 Webster ] | | Self-accused | a. Accused by one's self or by one's conscience. “Die self-accused.” Cowper. [ 1913 Webster ] | | Unaccustomed | a. 1. Not used; not habituated; unfamiliar; unused; -- with to. [ 1913 Webster ] Chastened as a bullock unaccustomed to the yoke. Jer. xxxi. 18. [ 1913 Webster ] 2. Not usual; uncommon; strange; new. [ 1913 Webster ] What unaccustomed cause procures her hither? Shak. [ 1913 Webster ] |
| | 控 | [kòng, ㄎㄨㄥˋ, 控] to accuse; to charge; to control; to sue #1,644 [Add to Longdo] | | 状 | [zhuàng, ㄓㄨㄤˋ, 状 / 狀] accusation; suit; state; condition; strong; great; -shaped #1,962 [Add to Longdo] | | 攻击 | [gōng jī, ㄍㄨㄥ ㄐㄧ, 攻 击 / 攻 擊] to attack; to accuse; to charge; (military) attack #2,054 [Add to Longdo] | | 攻 | [gōng, ㄍㄨㄥ, 攻] to attack; to accuse; to study #2,641 [Add to Longdo] | | 指控 | [zhǐ kòng, ㄓˇ ㄎㄨㄥˋ, 指 控] accusation; a (criminal) charge; to accuse #6,480 [Add to Longdo] | | 惯 | [guàn, ㄍㄨㄢˋ, 惯 / 慣] accustomed to; used to #9,285 [Add to Longdo] | | 罪名 | [zuì míng, ㄗㄨㄟˋ ㄇㄧㄥˊ, 罪 名] a (criminal) charge; accusation #9,681 [Add to Longdo] | | 分辨 | [fēn biàn, ㄈㄣ ㄅㄧㄢˋ, 分 辨] to distinguish; to differentiate; to resolve; to defend against an accusation; to exculpate #12,074 [Add to Longdo] | | 答辩 | [dá biàn, ㄉㄚˊ ㄅㄧㄢˋ, 答 辩 / 答 辯] to reply (to an accusation) #16,593 [Add to Longdo] | | 控诉 | [kòng sù, ㄎㄨㄥˋ ㄙㄨˋ, 控 诉 / 控 訴] accuse; denounce #16,887 [Add to Longdo] | | 控告 | [kòng gào, ㄎㄨㄥˋ ㄍㄠˋ, 控 告] accuse; charge; sue #21,080 [Add to Longdo] | | 弹劾 | [tán hé, ㄊㄢˊ ㄏㄜˊ, 弹 劾 / 彈 劾] to accuse of misconduct (in official task); to impeach #25,171 [Add to Longdo] | | 习以为常 | [xí yǐ wéi cháng, ㄒㄧˊ ㄧˇ ㄨㄟˊ ㄔㄤˊ, 习 以 为 常 / 習 以 為 常] be accustomed or used to #26,606 [Add to Longdo] | | 哭诉 | [kū sù, ㄎㄨ ㄙㄨˋ, 哭 诉 / 哭 訴] to lament; to complain tearfully; to wail accusingly #27,198 [Add to Longdo] | | 生疏 | [shēng shū, ㄕㄥ ㄕㄨ, 生 疏] unfamiliar; strange; out of practice; not accustomed #28,100 [Add to Longdo] | | 罪状 | [zuì zhuàng, ㄗㄨㄟˋ ㄓㄨㄤˋ, 罪 状 / 罪 狀] accusation #34,976 [Add to Longdo] | | 诬告 | [wū gào, ㄨ ㄍㄠˋ, 诬 告] to frame sb; to accuse falsely #40,296 [Add to Longdo] | | 诬 | [wū, ㄨ, 诬 / 誣] accuse falsely #41,534 [Add to Longdo] | | 对簿公堂 | [duì bù gōng táng, ㄉㄨㄟˋ ㄅㄨˋ ㄍㄨㄥ ㄊㄤˊ, 对 簿 公 堂 / 對 簿 公 堂] public courtroom accusation (成语 saw); legal confrontation; to take sb to court; to sue #41,599 [Add to Longdo] | | 捕风捉影 | [bǔ fēng zhuō yǐng, ㄅㄨˇ ㄈㄥ ㄓㄨㄛ ㄧㄥˇ, 捕 风 捉 影 / 捕 風 捉 影] lit. chasing the wind and clutching at shadows (成语 saw); fig. groundless accusations; to act on hearsay evidence #44,679 [Add to Longdo] | | 倒打一耙 | [dào dǎ yī pá, ㄉㄠˋ ㄉㄚˇ ㄧ ㄆㄚˊ, 倒 打 一 耙] lit. to strike with a muck-rake (成语 saw), cf. Pigsy 豬八戒|猪八戒 in Journey to the West 西遊記|西游记; fig. to counter-attack; to make bogus accusations (against one's victim), See also: 成语, 豬八戒, 猪八戒, 西遊記, 西游记 #84,956 [Add to Longdo] | | 谰言 | [lán yán, ㄌㄢˊ ㄧㄢˊ, 谰 言 / 讕 言] slander; calumny; to accuse unjustly #94,119 [Add to Longdo] | | 讦 | [jié, ㄐㄧㄝˊ, 讦 / 訐] accuse; pry #130,514 [Add to Longdo] | | 忸 | [niǔ, ㄋㄧㄡˇ, 忸] accustomed to; blush; be shy #160,628 [Add to Longdo] | | 反坐 | [fǎn zuò, ㄈㄢˇ ㄗㄨㄛˋ, 反 坐] to sentence the accuser (and free the falsely accused defendant) #163,618 [Add to Longdo] | | 对簿 | [duì bù, ㄉㄨㄟˋ ㄅㄨˋ, 对 簿 / 對 簿] to confront sb with accusation; written charge in court (in former times); to take sb to court #211,326 [Add to Longdo] | | 狃 | [niǔ, ㄋㄧㄡˇ, 狃] accustomed to #212,494 [Add to Longdo] | | 不服水土 | [bù fú shuǐ tǔ, ㄅㄨˋ ㄈㄨˊ ㄕㄨㄟˇ ㄊㄨˇ, 不 服 水 土] (of a stranger) not accustomed to the climate of a new place; not acclimatized #225,332 [Add to Longdo] | | 谰调 | [lán diào, ㄌㄢˊ ㄉㄧㄠˋ, 谰 调 / 讕 調] slander; calumny; to accuse unjustly #304,052 [Add to Longdo] | | 囒 | [lán, ㄌㄢˊ, 囒] confused chatter; incomprehensible babble; variant of 讕|谰, to accuse unjustly, See also: 讕, 谰 #738,747 [Add to Longdo] | | 习以成俗 | [xí yǐ chéng sú, ㄒㄧˊ ㄧˇ ㄔㄥˊ ㄙㄨˊ, 习 以 成 俗 / 習 以 成 俗] to become accustomed to sth through long practice #830,399 [Add to Longdo] | | 使习惯 | [shǐ xí guàn, ㄕˇ ㄒㄧˊ ㄍㄨㄢˋ, 使 习 惯 / 使 習 慣] accustom [Add to Longdo] | | 吃不服 | [chī bu fú, ㄔ ㄅㄨ˙ ㄈㄨˊ, 吃 不 服] not be accustomed to eating sth; not be used to certain food [Add to Longdo] | | 巫蛊之祸 | [wū gǔ zhī huò, ㄨ ㄍㄨˇ ㄓ ㄏㄨㄛˋ, 巫 蛊 之 祸 / 巫 蠱 之 禍] 91 BC attempted coup d'etat against Emperor Wu of Han 漢武帝|汉武帝, beginning with accusations of witchcraft, See also: 漢武帝, 汉武帝 [Add to Longdo] | | 弹斥 | [tán chì, ㄊㄢˊ ㄔˋ, 弹 斥 / 彈 斥] accuse and criticize [Add to Longdo] | | 弹纠 | [tán jiū, ㄊㄢˊ ㄐㄧㄡ, 弹 纠 / 彈 糾] to accuse; to impeach [Add to Longdo] | | 控罪 | [kòng zuì, ㄎㄨㄥˋ ㄗㄨㄟˋ, 控 罪] criminal charge; accusation [Add to Longdo] | | 被控 | [bèi kòng, ㄅㄟˋ ㄎㄨㄥˋ, 被 控] the accused (in a trial) [Add to Longdo] |
| | 被告 | [ひこく, hikoku] (n) defendant; the accused; (P) #5,892 [Add to Longdo] | | 問う(P);訪う | [とう, tou] (v5u-s, vt) (1) to ask; to question; to inquire; (2) to charge (i.e. with a crime); to accuse; (3) to care (about); (4) without regard to (with negative verb); (P) #9,529 [Add to Longdo] | | 原告 | [げんこく, genkoku] (n) plaintiff; accuser; prosecutor; (P) #14,122 [Add to Longdo] | | 冤罪;えん罪;寃罪(iK) | [えんざい, enzai] (n) false charge; false accusation; misrepresentation #15,464 [Add to Longdo] | | 告訴 | [こくそ, kokuso] (n, vs, adj-no) accusation; complaint; charge; legal action; (P) #18,128 [Add to Longdo] | | 弾劾 | [だんがい, dangai] (n, vs, adj-no) impeachment; accusation; censure; denunciation; (P) #19,168 [Add to Longdo] | | アキュゼイション;アキュセイション | [akyuzeishon ; akyuseishon] (n) accusation [Add to Longdo] | | 慣らし;馴らし | [ならし;ナラシ, narashi ; narashi] (n) running-in; breaking in (e.g. engine, etc.); accustomizing [Add to Longdo] | | 慣らす | [ならす, narasu] (v5s, vt) to accustom; (P) [Add to Longdo] | | 慣れっこ;馴れっこ | [なれっこ, narekko] (n, adj-no, adj-na) being used to ...; getting used to ...; being accustomed to; being conditioned to; be familiar with [Add to Longdo] | | 慣れっこになる;馴れっこになる | [なれっこになる, narekkoninaru] (exp, v5r) to become used to; to become familiar with; to grow accustomed to [Add to Longdo] | | 慣れる(P);馴れる;狎れる | [なれる, nareru] (v1, vi) (1) to grow accustomed (to); to get too familiar with; to get used (to); (2) to become domesticated; to become tame; (P) [Add to Longdo] | | 刑事被告 | [けいじひこく, keijihikoku] (n) the accused [Add to Longdo] | | 刑事被告人 | [けいじひこくにん, keijihikokunin] (n) (See 被告人) accused; defendant; prisoner at the bar [Add to Longdo] | | 血の中傷 | [ちのちゅうしょう, chinochuushou] (exp) blood libel; false accusation that Jews (or other minorities) murder children to obtain their blood [Add to Longdo] | | 遣り付ける;遣りつける | [やりつける, yaritsukeru] (v1, vt) to be accustomed to; to be used to; to argue into silence; to talk down [Add to Longdo] | | 言いがかり;言い掛かり;言掛かり | [いいがかり, iigakari] (n) false accusation; pretext; commitment [Add to Longdo] | | 呼び習わす;呼習わす | [よびならわす, yobinarawasu] (v5s) (See 呼び慣れる) to become accustomed to calling (e.g. someone by a certain name) [Add to Longdo] | | 公訴 | [こうそ, kouso] (n, vs) accusation; prosecution; (P) [Add to Longdo] | | 公訴時効 | [こうそじこう, kousojikou] (n) (legal) limitation; prescription of the right to prosecute an accused; statute of limitation [Add to Longdo] | | 口馴らし;口慣らし | [くちならし, kuchinarashi] (n, vs) accustoming oneself to a certain taste; oral drill [Add to Longdo] | | 罪を着る | [つみをきる, tsumiwokiru] (exp, v1) to take (another's guilt) on oneself; to be accused of [Add to Longdo] | | 仕付ける;為付ける | [しつける, shitsukeru] (v1, vt) (1) to be used to; to get accustomed to; to be in the habit of doing; (2) (See 躾ける) to train; to discipline; to teach manners; (3) to tack (in needlework); to baste; (4) to plant (esp. rice seedlings) [Add to Longdo] | | 使い慣らす | [つかいならす, tsukainarasu] (v5s) to accustom oneself to using; to train; to break in (horses) [Add to Longdo] | | 使い慣れる;使いなれる;使い馴れる | [つかいなれる, tsukainareru] (v1) to get accustomed to using [Add to Longdo] | | 使い込む | [つかいこむ, tsukaikomu] (v5m, vt) (1) to embezzle; to misappropriate; to peculate; (2) to accustom oneself to using; to use for a long time [Add to Longdo] | | 場慣れ;場馴れ | [ばなれ, banare] (n, vs) experience; being accustomed (to something); poise in a critical situation [Add to Longdo] | | 食べ慣れる;食べなれる | [たべなれる, tabenareru] (v1) to be used to eating; to become used to eating; to be accustomed to eating; to acquire a taste for [Add to Longdo] | | 身につく;身に付く | [みにつく, minitsuku] (exp, v5k) (1) to master (e.g. a skill); to become accustomed to (e.g. a lifestyle); to acquire (e.g. a habit); (2) (See 悪銭身に付かず) to retain [Add to Longdo] | | 人慣れる;人馴れる | [ひとなれる, hitonareru] (v1, vi) to become accustomed to people [Add to Longdo] | | 責める | [せめる, semeru] (v1, vt) (1) to condemn; to blame; to criticize; to criticise; to reproach; to accuse; (2) to urge; to press; to pester; (3) to torture; to torment; to persecute; (4) to break in (a horse); (P) [Add to Longdo] | | 訴人 | [そにん, sonin] (n, vs) a suitor; an accuser; a complainant; an informant; sue; accuse [Add to Longdo] | | 争い訴える | [あらそいうったえる, arasoiuttaeru] (v1) to accuse; to rise up in judgment against (judgement) [Add to Longdo] | | 送検 | [そうけん, souken] (n, vs) sending the person accused to the prosecutor; (P) [Add to Longdo] | | 対格 | [たいかく, taikaku] (n, adj-no) { ling } accusative case [Add to Longdo] | | 着せる | [きせる, kiseru] (v1, vt) (1) to put clothes on (someone); (2) to plate; to gild; to veneer; (3) to accuse (of some crime); to give (a bad name); (P) [Add to Longdo] | | 読みつける;読み付ける;読付ける | [よみつける, yomitsukeru] (v1, vt) (obsc) (See 読み慣れる) to be accustomed to reading [Add to Longdo] | | 読み慣れる;読慣れる;読み馴れる;読みなれる | [よみなれる, yominareru] (v1, vi) to be accustomed to reading [Add to Longdo] | | 馴染む | [なじむ, najimu] (v5m, vi) to become familiar with; to fit in; to adapt oneself; to get used to; to grow accustomed to [Add to Longdo] | | 濡れ衣 | [ぬれぎぬ, nureginu] (n) (1) wet clothes; (2) false accusations [Add to Longdo] | | 濡れ衣を着せる | [ぬれぎぬをきせる, nureginuwokiseru] (exp, v1) to frame; to falsely accuse of a crime [Add to Longdo] | | 板につく;板に付く;板に着く(iK) | [いたにつく, itanitsuku] (exp, v5k) (1) to get used to one's work; to become accustomed to one's position; (2) to be at home (on the stage) [Add to Longdo] | | 被告人 | [ひこくにん, hikokunin] (n) accused; defendant; prisoner at the bar; (P) [Add to Longdo] | | 文を付ける | [あやをつける, ayawotsukeru] (exp, v1) (obsc) (See 言いがかり) to make a false accusation [Add to Longdo] | | 問罪 | [もんざい, monzai] (n, vs) accusation; indictment [Add to Longdo] | | 旅慣れる;旅馴れる | [たびなれる, tabinareru] (v1, vi) to be accustomed to traveling (travelling) [Add to Longdo] | | 呵責 | [かしゃく, kashaku] (n) blame; accusation; torture; maltreatment; pangs (of conscience) [Add to Longdo] | | 誣いる | [しいる, shiiru] (v1, vt) to slander; to accuse falsely [Add to Longdo] | | 誣告 | [ぶこく, bukoku] (n, vs) false accusation; slander; calumny [Add to Longdo] |
| |
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
