(ซูเพอะวีน') vi. เกิดขึ้นโดยบังเอิญ, เข้าครอบงำ, เกิดขึ้นอย่างไม่ได้คาดคิดถึง, เกิดขึ้นตามมา., See also: supervenience n. supervention n. supervenient adj.
v. i. [ imp. & p. p. Supervened p. pr. & vb. n. Supervening. ] [ L. supervenire, superventum, to come over, to come upon; super over + venire to come. See Super-, and Come, and cf. Overcome. ] To come as something additional or extraneous; to occur with reference or relation to something else; to happen upon or after something else; to be added; to take place; to happen. [ 1913 Webster ]
Such a mutual gravitation can never supervene to matter unless impressed by divine power. Bentley. [ 1913 Webster ]
A tyrany immediately supervened. Burke. [ 1913 Webster ]
แสดงได้ทั้งความหมายของคำเดี่ยว และคำผสม ได้อย่างถูกต้อง
เช่น Secretary of State=รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐฯ (ในภาพตัวอย่าง),
High school=โรงเรียนมัธยมปลาย
