| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -phari-, *phari* |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | pharisaic | (เฟริเซ'อิค) adj. เกี่ยวกับPharisees (ดู) , เจ้าระเบียบ, เคร่งในรูปแบบ, เคร่งในวินัยศาสนา แต่รูปแบบภายนอก, เคร่งในพิธีการทางศาสนา, แสร้งทำ, จอมปลอม, ปากกับใจไม่ตรงกัน., Syn. pharisaical | | pharisee | (แฟ'ริซี) n. ผู้ที่มีปากกับใจไม่ตรงกัน, เจ้าระเบียบ, พวกมือถือสากปากถือศีล, สมาชิกยิวโบราณที่เคร่งครัดในวินัยศาสนาแต่รูปแบบภายนอก, ผู้ที่หลอกลวง, สุภาพบุรุษจอมปลอม, See also: phariseeism n. |
| | | | | | pharisee | (n) a self-righteous or sanctimonious person | | pharisee | (n) a member of an ancient Jewish sect noted for strict obedience to Jewish traditions |
| | Pharisaical | { } a. [ L. Pharisaicus, Gr. Farisai:ko`s: cf. F. pharisaïque. See Pharisee. ] 1. Of or pertaining to the Pharisees; resembling the Pharisees. “The Pharisaic sect among the Jews.” Cudworth. [ 1913 Webster ] 2. Hence: Addicted to external forms and ceremonies; making a show of religion without the spirit of it; ceremonial; formal; hypocritical; self-righteous. “Excess of outward and pharisaical holiness.” Bacon. “Pharisaical ostentation.” Macaulay. [ 1913 Webster ] -- Phar`i*sa"ic*al*ly, adv. -- Phar`i*sa"ic*al*ness, n. [ 1913 Webster ] Variants: Pharisaic | | Pharisaism | n. [ Cf. F. pharisaisme. ] 1. The notions, doctrines, and conduct of the Pharisees, as a sect. Sharp. [ 1913 Webster ] 2. Rigid observance of external forms of religion, without genuine piety; hypocrisy in religion; a censorious, self-righteous spirit in matters of morals or manners. “A piece of pharisaism.” Hammond. [ 1913 Webster ] | | Pharisean | a. [ L. Pharisaeus, Gr. Farisai^os. ] Following the practice of Pharisees; Pharisaic. [ Obs. ] “Pharisean disciples.” Milton. [ 1913 Webster ] | | Pharisee | n. [ L. Pharisaeus, Gr. Farisai^os, from Heb. pārash to separate. ] One of a sect or party among the Jews, noted for a strict and formal observance of rites and ceremonies and of the traditions of the elders, and whose pretensions to superior sanctity led them to separate themselves from the other Jews. [ 1913 Webster ] | | Phariseeism | n. See Pharisaism. [ 1913 Webster ] |
| | | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
