| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -blub-, *blub* |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | | blubber | (บลับ'เบอะ) n. เปลวไขมันระหว่างผิวหนังและกล้ามเนื้อของปลาวาฬ, การร้องไห้สะอึกสะอื้น vi. ร้องไห้สะอึกสะอื้น adj. บวม, โป่งออก, เป็นมัน, See also: blubberer n., Syn. weep | | blubbery | (บลับ'เบอรี) adj. มีไขมันมาก, มีมัมมาก |
| | blubber | (n) การร้องไห้, การสะอึกสะอื้น, เปลวไขมันของปลาวาฬ |
| |
| | เป่าปี่ | (v) cry, See also: blubber, weep, Syn. ร้องไห้, ร่ำไห้, Example: ชมพู่เป่าปี่เพราะถูกลูกหมูรังแก, Notes: (ปาก) | | เป่าปี่ | (v) cry, See also: blubber, Syn. ร้องไห้, ร่ำไห้, Example: ลูกคนนี้ พอแม่มารับช้าหน่อยก็เป่าปี่เสียแล้ว, Notes: (ปาก) | | กระจองอแง | (adv) vociferously, See also: blubber, noisy, loud, boisterous, Syn. งอแง, Example: เสียงเด็กร้องไห้กระจองอแง, Thai Definition: เสียงเด็กร้องไห้ ก่อให้เกิดความรำคาญ, ใช้เรียกลูกเล็กเด็กแดงที่ยังต้องอุ้มต้องจูงอยู่ว่า กระจองอแง |
| | ไห้ | [hai] (v) EN: cry ; weep ; sob ; blubber ; wail FR: pleurer ; fondre en larmes ; se lamenter | | อ้อน | [øn] (v) EN: cry like a baby ; weep and sniffle ; wail and wine ; blubber FR: pleurnicher ; pleurer comme un bébé | | ร้อง | [røng] (v) EN: cry ; weep ; blubber ; sob ; snivel FR: pleurer | | ยม | [yom] (v) EN: cry ; weep ; snivel ; blubber ; bewail ; moan ; sob |
| | | | | Blub | v. t. & i. [ Cf. Bleb, Blob. ] To swell; to puff out, as with weeping. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | Blubber | n. [ See Blobber, Blob, Bleb. ] [ 1913 Webster ] 1. A bubble. [ 1913 Webster ] At his mouth a blubber stood of foam. Henryson. [ 1913 Webster ] 2. The fat of whales and other large sea animals from which oil is obtained. It lies immediately under the skin and over the muscular flesh. [ 1913 Webster ] 3. (Zool.) A large sea nettle or medusa. [ 1913 Webster ] | | Blubber | v. i. [ imp. & p. p. Blubbered p. pr. & vb. n. Blubbering. ] To weep noisily, or so as to disfigure the face; to cry in a childish manner. [ 1913 Webster ] She wept, she blubbered, and she tore her hair. Swift. [ 1913 Webster ] | | Blubber | v. t. 1. To swell or disfigure (the face) with weeping; to wet with tears. [ 1913 Webster ] Dear Cloe, how blubbered is that pretty face! Prior. [ 1913 Webster ] 2. To give vent to (tears) or utter (broken words or cries); -- with forth or out. [ 1913 Webster ] | | Blubbered | p. p. & a. Swollen; turgid; as, a blubbered lip. Spenser. [ 1913 Webster ] | | Blubbering | n. The act of weeping noisily. [ 1913 Webster ] He spake well save that his blubbering interrupted him. Winthrop. [ 1913 Webster ] | | Blubbery | a. 1. Swollen; protuberant. [ 1913 Webster ] 2. Like blubber; gelatinous and quivering; as, a blubbery mass. [ 1913 Webster ] |
| | blubber | (n) an insulating layer of fat under the skin of whales and other large marine mammals; used as a source of oil | | blubber | (v) utter while crying, Syn. blubber out | | blubberer | (n) someone who sniffles and weeps with loud sobs | | blubbery | (adj) swollen with fat, Example: blubber cheeks; blubber lips; a coarse blubbery individual |
| | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
