| admissible | (adj) ซึ่งยอมรับได้, Syn. acceptable, allowable |
| admissible | (adj) ซึ่งยอมให้เข้า |
| admissible evidence; admissible | ๑. ที่รับไว้พิจารณาได้, ที่ยอมรับได้๒. ที่อ้างเป็นพยานหลักฐานได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| Admissible evidence | พยานหลักฐานที่ยอมรับได้ [TU Subject Heading] |
| admissible |
| admissible |
| admissible | (adj) deserving to be admitted, Ant. inadmissible, Example: admissible evidence |
| Admissible | a. [ F. admissible, LL. admissibilis. See Admit. ] Entitled to be admitted, or worthy of being admitted; that may be allowed or conceded; allowable; |
| zulässiges Beweismaterial | admissible evidence [Add to Longdo] |