| admissible | (adj) ซึ่งยอมรับได้, Syn. acceptable, allowable |
| admissible | (adj) ซึ่งยอมให้เข้า |
| inadmissible | (adj) ซึ่งไม่ยอมรับ, See also: ซึ่งไม่สามารถจะยอมรับได้, Syn. unacceptable, Ant. acceptable, admissible, allowable |
| admissible | (แอดมิส' ซิเบิล) adj. พอจะรับไว้ได้, ยอมได้, Syn. proper, worthy, suitable |
| inadmissible | (อินแอคมิส' ซะเบิล) adj. ไม่สามารถจะรับได้, ไม่สามารถจะยอมรับได้., See also: inadmissibility n. inadmissibly adv. |
| admissible | (adj) อนุญาตได้, ยอมได้, พอจะรับไว้ได้ |
| inadmissible | (adj) ต้องห้าม, ไม่สามารถจะรับได้ |
| admissible; admissible evidence | ๑. ที่รับไว้พิจารณาได้, ที่ยอมรับได้๒. ที่อ้างเป็นพยานหลักฐานได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| admissible evidence; admissible | ๑. ที่รับไว้พิจารณาได้, ที่ยอมรับได้๒. ที่อ้างเป็นพยานหลักฐานได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| inadmissible | ไม่อาจรับได้, ไม่อาจรับไว้พิจารณาได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| Admissible evidence | พยานหลักฐานที่ยอมรับได้ [TU Subject Heading] |
| ที่ยอมรับ | (adj) acceptable, See also: agreeable, admissible, Syn. เป็นที่ยอมรับ |
| พยานหลักฐานที่รับฟังได้ | [phayān lakthān thī rapfang dāi] (n, exp) EN: admissible evidence |
| ยอมไม่ได้ | [yøm mai dāi] (adj) FR: inacceptable ; inadmissible |
| admissible | |
| inadmissible | |
| inadmissible |
| admissible | |
| inadmissible |
| admissible | (adj) deserving to be admitted, Ant. inadmissible, Example: admissible evidence |
| inadmissible | (adj) not deserving to be admitted, Ant. admissible, Example: inadmissible evidence |
| Admissible | a. [ F. admissible, LL. admissibilis. See Admit. ] Entitled to be admitted, or worthy of being admitted; that may be allowed or conceded; allowable; |
| Inadmissible | a. [ Pref. in- not + admissible: cf. F. inadmissible. ] Not admissible; not proper to be admitted, allowed, or received; |
| Unadmittable | |