| bevel | (เบฟ'เวิล) { bevelled, bevelling, bevels } n. ส่วนลาดหรือเอียงของเส้นหรือผิวหน้าที่ไม่เป็นมุมฉากซึ่งกันและกัน, เครื่องมือวาดมุมกับส่วนลาดเอียง adj. ลาด, เอียง, มุมเอียง vt. ทำให้เป็นมุมเอียง, เอียงตัด, ลาดตัว vi. เป็นมุมเอียง, See also: bevelled adj. เอียง | | cockbill { cockbilled | vt. ยกปลายข้างหนึ่งขึ้นเป็นมุมเอียงเพื่อปลดปล่อย | | cockbilling | vt. ยกปลายข้างหนึ่งขึ้นเป็นมุมเอียงเพื่อปลดปล่อย | | cockbills } | vt. ยกปลายข้างหนึ่งขึ้นเป็นมุมเอียงเพื่อปลดปล่อย | | oblique | (อะบลีค') adj. เอียง, ลาด, เป็นมุมเอียง, เฉ, เยื้อง, ถาก, ทแยง, ไม่ตรงไปตรงมา, อ้อม. | | slope | (สโลพ) vi. เอียง, ลาด, ทแยง. vt. ทำให้เอียงลาด, ทแยง, ทำให้มีระดับเอียง. n.. พื้นเอียง, พื้นลาด, ส่วนที่เอียงลาด, การเอียง, การลาด, การทแยง, จำนวนองศาของมุมเอียง, slopes เนินเขา, บ่อเอียง, ท่าสะพายปืน, Syn. incline, slant | | sloping | (สโลพ'พิง) adj. เอียง, ลาด, เป็นมุมเอียง, Syn. slanting | | splay | (สเพลย์) vt., adj. ขยายออก, แผ่ออก, กางออก, ผายออก, เบิกออก vi. เอียง, ลาด, แผ่, ขยาย. n. ผิวหน้าที่เป็นมุมเอียง, เป็นรูปตัว'V', ใหญ่เทอะทะ, Syn. spread, ungainly |
|
