มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | การปะทะ | [kān patha] (n) EN: clash ; conflict ; confrontation ; fight ; charge FR: conflit [ m ] ; affrontement [ m ] | | การปะทะ | [kān patha] (n) EN: collisionj FR: collision [ f ] |
| | rencounter | การปะทะ, การเผชิญหน้า [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| | | rules of engagement | (n) กฎการปะทะ ย่อด้วย ROE เช่น And because active combat could be expected at any time, Marines also had "rules of engagement" which they were to follow. |
| | affray | (n) การทะเลาะวิวาท, See also: การปะทะคารม, การตะลุมบอน, Syn. quarrel, brawl | | collision | (n) การชนกัน, See also: การปะทะกัน, การประสานงา, Syn. crash, smash, strike, hit, accident, bump, concussion, impact, crackup | | foul | (n) การปะทะ, See also: การชน, การทะเลาะ | | impaction | (n) การชน, See also: การปะทะ, การกระทบ, ผลกระทบ | | skirmish | (n) การต่อสู้กันเล็กน้อย, See also: การปะทะกันเล็กน้อย, Syn. encounter, clash, conflict |
| | collision | (คะลิส'เชิน) n. การปะทะกันโครม, ความขัดแย้ง, , Syn. clash | | concussion | (คันคัส'เชิน) n. การสั่นสะเทือน, การปะทะอย่างแรง, การกระเทือนที่เกิดจากการกระทบกระแทก, ภาวะสมองไขสันหลัง หรืออื่น ๆ ถูกกระทบอย่างแรง., See also: concussant adj. ดูconcussion concussive adj. ดูconcussion, Syn. shaking, shoc | | crack-up | (แครค'อัพ) n. การปะทะ, ภาวะสุขภาพ (โดยเฉพาะสุขภาพจิต) ทรุดโทรม, การพังทลาย, การล้มลง, การแตกสลาย, Syn. crash | | feeze | (ฟีซ', เฟซ) n. ความกังวล, การพุ่งออกไปอย่างรุนแรง, การชนอย่างแรง, การปะทะกันอย่างแรง | | hit | (ฮิท) vt. ตี, ต่อย, ชก, โจมตี, ฟัน, แทง, ชน, ตำ, ทำให้ได้รับ, ทำให้โดน, ตีได้สำเร็จ, ร้องขอ, บรรจุบังเอิญพบ, มาถึง, ตกลง, เดาถูก, เริ่มเดินทาง, ถูกใจ, ถูกรสนิยม, ปะทะ, ชน, ปรากฏขึ้น., See also: hit it off เข้ากันได้กับ n. การปะทะ, การชน, การตี, การต่อย, การชก คำที่มีค | | impact | (อิม'แพคทฺ) n. การกระทบ, การปะทะ, แรงกระทบ, แรงปะทะ, ผลกระทบ, อิทธิพล, ผล. vt. กระทบ, ปะทะ, อัดแน่น. vi. มีผลต่อ, กระทบ, ปะทะ, Syn. shock, collision | | impaction | n. การกระทบ, การปะทะ, การติดกันแน่น, การถูกอัดแน่น, ภาวะที่ถูกอัดแน่น, ภาวะอุดตัน | | strife | (สไทรฟฺ) n. ความขัดแย้งอย่างรุนแรง, การต่อสู้กัน, การปะทะกัน, การดิ้นรน, การทะเลาะวิวาท, ความสับสนอลหม่าน, ความพยายามเต็มที่, การแข่งขัน, See also: strifeful adj., Syn. discord, conflict-A. peace, concord |
| | battle | (n) การต่อสู้, การรบ, การปะทะ, การสงคราม, การประจัญบาน | | clash | (n) การทะเลาะ, การปะทะ, การขัดแย้ง | | collision | (n) การปะทะกัน, การกระทบกัน, ความขัดแย้ง | | conflict | (n) การต่อสู้, การปะทะกัน, สงคราม, การสู้รบ | | encounter | (n) การเผชิญหน้า, การต่อสู้, การปะทะกัน, การประจัญหน้า | | hit | (n) การตี, การชน, การขว้างปา, การทำร้าย, การปะทะ | | percussion | (n) การเคาะ, การกระทบกัน, การปะทะกัน, การตอก, การตี | | slap | (n) การปะทะ, การตบ, การคลอน, การเหน็บแนม, การสบประมาท |
| | | 衝突 | [しょうとつ] การปะทะกัน, การประสานงา |
| | 衝突 | [しょうとつ] การปะทะกัน, การประสานงา |
|
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | | |