| urbane | (adj) เป็นผู้ดี, See also: สุภาพ, เป็นผู้เจริญ, Syn. mannerly, courteous, Ant. rude |
| urbane |
| urbane |
| Urbane | a. [ See Urban. ] Courteous in manners; polite; refined; elegant. [ 1913 Webster ] |
| urbanely | (adv) in an urbane manner, Example: `I had tea occasionally with the Duke, ' said Mr. Eggers urbanely |