| traumatogenic | ๑. -ทำให้เกิดการบาดเจ็บ๒. -เหตุบาดแผล [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| traumatogenic occlusion; traumatic occlusion | การสบ(ฟัน)ก่อบาดเจ็บ [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| occlusion, traumatic; occlusion, traumatogenic | การสบ(ฟัน)ก่อบาดเจ็บ [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| occlusion, traumatogenic; occlusion, traumatic | การสบ(ฟัน)ก่อบาดเจ็บ [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| traumatic occlusion; traumatogenic occlusion | การสบ(ฟัน)ก่อบาดเจ็บ [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕] |