| recidivism | (n) การทำผิดซ้ำซาก, See also: การทำผิดจนเป็นนิสัย, Syn. relapse |
| recidivism | (รีซิด'ดะวิสซึม) n. การกระทำผิดติดนิสัย, การกระทำซ้ำจนติดนิสัย, See also: recidivist n. recidivistic adj. -recidivous adj. |
| Recidivism | การกระทำผิดซ้ำ [TU Subject Heading] |
| recidivism; recidivation | ๑. การกลับเป็นโรค [ ดู recurrence และ relapse ประกอบ ]๒. การก่ออาชญากรรมซ้ำ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| การกระทำความผิดอีก | [kān kratham khwāmphit īk] (n, exp) EN: recidivism |
| recidivism |
| recidivism |
| recidivism | (n) habitual relapse into crime |
| Recidivism | n. The state or quality of being recidivous; relapse, The old English system of recognizances, in which the guilty party deposits a sum of money, is an excellent guarantee to society against recidivism. Havelock Ellis. [ Webster 1913 Suppl. ] |
| 慣行犯 | [かんこうはん, kankouhan] (n) (1) (See 常習犯) habitual criminal; recidivist; (2) recidivism; habitual criminal activity [Add to Longdo] |
| 常習犯 | [じょうしゅうはん, joushuuhan] (n) (1) habitual criminal; recidivist; (2) recidivism; habitual criminal activity [Add to Longdo] |