| rabuka | |
| rebuke | |
| rebuke |
| rebuke | (vt) ดุด่า, See also: ประณาม |
| rebuke | (vt) การดุด่า, See also: การประณาม, Syn. comeuppance, reprimand |
| โขกสับ | (v) rebuke, See also: nag, peck at, scold severely, Syn. กดขี่, ข่มเหง, ข่มเหงรังแก, Example: คุณนายบ้านนั้นโขกสับลูกจ้างอย่างไร้ความปรานี, Thai Definition: ด่าว่าข่มขี่, ด่าเอาว่าเอาอย่างไม่ปรานี |
| กระหนาบ | (v) rebuke, See also: reprimand, reprove, Example: เขาถูกครูใหญ่คอยกระหนาบอยู่เสมอจึงไม่กล้านอกลู่นอกทาง, Thai Definition: พูดหรือขมขู่ให้กลัวไม่กล้าทำนอกลู่นอกทาง |
| rebuke | He took it for an implied rebuke. |
| rebuke | He was rebuked for writing such a rough report. |
| rebuke | He who rebukes the world is rebuked by the world. |
| rebuke |
| rebuke | (n) an act or expression of criticism and censure, Syn. reprehension, reproof, reproval, reprimand, Example: he had to take the rebuke with a smile on his face |
| Rebuke | v. t. The proud he tamed, the penitent he cheered, |
| Rebuke | n. For thy sake I have suffered rebuke. Jer. xv. 15. [ 1913 Webster ] Why bear you these rebukes and answer not? Shak. [ 1913 Webster ]
|
| Rebukeful | a. Containing rebuke; of the nature of rebuke. [ Obs. ] -- |
| Rebuker | n. One who rebukes. [ 1913 Webster ] |
| Tadel { m }; Rüge { f }; Zurechtweisung { f }; Vorwurf { m } | Tadel { pl }; Rügen { pl }; Zurechtweisungen { pl }; Vorwürfe { pl } | rebuke | rebukes [Add to Longdo] |