| paleobotany | (เพลีโอบอท'ทะนี) n. พฤษศาสตร์ที่เกี่ยวกับชีวิตของพืชและสัตว์โบราณจากซากหินที่เหลืออยู่, See also: paleobotanic adj. paleobotanatist n. |
| paleobotany | บรรพพฤกษศาสตร์ [พฤกษศาสตร์ ๑๘ ก.พ. ๒๕๔๕] |
| paleobotany |
| paleobotany | (n) the study of fossil plants, Syn. palaeobotany |
| Paleobotany | n. [ Paleo- + botany. ] That branch of paleontology which treats of fossil plants. [ 1913 Webster ] |
