| malefaction | (n) คนกระทำผิด, See also: ผู้ฝ่าฝืน, Syn. fault, guilt |
| Malefaction | n. [ See Malefactor. ] A crime; an offense; an evil deed. [ R. ] Shak. [ 1913 Webster ] |
| Rarefaction | n. [ Cf. F. raréfaction. See Rarefy. ] The act or process of rarefying; the state of being rarefied; -- opposed to condensation; |
| rarefaction | ภาวะกลายโปร่ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| rarefaction | ส่วนขยาย, บริเวณหนึ่งของตัวกลางซึ่งมีความหนาแน่นของโมเลกุลน้อยกว่าบริเวณใกล้เคียงในขณะที่มีคลื่นตามยาวเคลื่อนที่อยู่ในตัวกลางนั้น [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] |
| rarefaction |
| rarefaction | (n) a decrease in the density of something, Example: a sound wave causes periodic rarefactions in its medium |
