| disparage | (vt) ดูถูก, See also: ดูหมิ่น, วิพากษ์วิจารณ์, Syn. belittle, minimize, diminish, Ant. esteem |
| disparaging | (adj) ที่ดูถูก, See also: ที่เหยียดหยาม, ที่สบประมาท, Syn. derisive |
| disparagement | (n) การดูถูกดูหมิ่น, See also: การวิพากษ์วิจารณ์ในทางลบ, Syn. depreciation, detraction |
| disparage | (ดิสแพ'ริจฺ) vt. ดูถูก, ดูหมิ่น, ใส่ร้าย., See also: disparager n. ดูdisparage disparaging adv. ดูdisparage |
| disparagement | n. การดูถูก, การดูหมิ่น, สิ่งที่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. detraction |
| disparaging | (ดิสแพ'ริจจิง) adj. เกี่ยวกับการดูถูก, ซึ่งทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. slighting |
| disparage | (vt) ทำให้เสียชื่อ, ทำให้เสื่อมเสีย, ดูถูก, ดูหมิ่น, ใส่ร้าย |
| disparagement | (n) การทำให้เสื่อมเสีย, การดูถูก, การดูหมิ่น |
| เหยียบย่ำ | (adv) disparagingly, See also: insultingly, Syn. ดูถูก, ดูหมิ่น, ดูถูกดูหมิ่น, Ant. ให้กำลังใจ, Example: เธอไม่เคยให้กำลังใจผมเลย มีแต่พูดจาเหยียบย่ำให้ผมช้ำใจ, Thai Definition: อย่างแสดงอาการดูหมิ่น |
| เหยียบย่ำ | (v) disparage, See also: run someone down, Syn. ดูถูก, ดูหมิ่น, ดูถูกดูหมิ่น, Ant. ให้กำลังใจ, Example: เขาเหยียบย่ำน้ำใจผู้ที่เคยภักดีต่อเขา, Thai Definition: แสดงอาการดูหมิ่น |
| ลบหลู่ | (v) disparage, See also: disdain, show disrespect, Syn. ดูหมิ่น, ลบหลู่ดูหมิ่น, Example: เขาไม่เชื่อในเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ แต่ก็ไม่ลบหลู่การแขวนพระเครื่อง, Thai Definition: แสดงอาการเหยียดหยามต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือต่อผู้มีอุปการคุณ |
| ลบหลู่ดูหมิ่น | (v) disdain, See also: disparage, show disrespect, Syn. ดูหมิ่น, ลบหลู่ |
| เสียราศี | (v) discredit, See also: disparage, disgrace, tarnish, undermine, Syn. เสียสง่า, เสียศักดิ์ศรี, เสื่อมราศี, Example: หากการกระทำใดที่กระทำแล้วทำให้เสียราศี ให้โทษ ผู้มีสติก็ควรยับยั้งการกระทำนั้น |
| กระทบกระแทก | (v) be sarcastic, See also: disparage, be ironical, Syn. แดกดัน, Example: ทำไมเธอจึงชอบพูดกระทบกระแทกแดกดันฉันจังเลย, Thai Definition: ลักษณะการพูดว่าร้ายผู้อื่นซึ่งเป็นบุคคลที่ยู่ร่วมในที่นั้น แต่ไม่เจาะจงว่าพูดถึงใคร |
| ดูหมิ่น | [dūmin] (v) EN: underestimate ; look down upon ; disparage ; disdain ; slight ; insult FR: mépriser ; dédaigner ; narguer |
| ดูถูก | [dūthūk] (v) EN: underestimate ; look down upon ; disparage ; put down ; disdain ; slight ; insult FR: mépriser ; dédaigner |
| ดูถูกดูแคลน | [dūthūkdūkhlaēn] (v) EN: look down upon ; underestimate ; disparage ; disdain ; slight ; insult ; snub ; affront |
| ข้อครหา | [khø kharahā] (n) EN: reproach ; disparaging statement ; scandal ; gossip ; blame |
| หลู่ | [lū] (v) EN: insult ; humiliate ; disparage ; scorn ; disdain ; slight ; treat with disrespect FR: insulter : humilier ; mépriser |
| สบประมาท | [soppramāt] (v) EN: insult ; humiliate ; belittle ; disparage ; despise ; look down upon ; slight FR: offenser ; outrager |
| disparage | |
| disparaged | |
| disparages | |
| disparaging | |
| disparagingly |
| disparage | |
| disparaged | |
| disparages | |
| disparaging | |
| disparagement | |
| disparagingly | |
| disparagements |
| disparage | (v) express a negative opinion of, Syn. pick at, belittle, Ant. flatter, Example: She disparaged her student's efforts |
| disparagement | (n) a communication that belittles somebody or something, Syn. depreciation, derogation |
| disparagement | (n) the act of speaking contemptuously of, Syn. dispraise |
| disparagingly | (adv) in a disparaging manner, Syn. slightingly, Example: these mythological figures are described disparagingly as belonging `only to a story' |
| Disparage | n. Inequality in marriage; marriage with an inferior. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ] Dissuaded her from such a disparage. Spenser. [ 1913 Webster ] |
| Disparage | v. t. Alas! that any of my nation Those forbidding appearances which sometimes disparage the actions of men sincerely pious. Bp. Atterbury. [ 1913 Webster ] Thou durst not thus disparage glorious arms. Milton. |
| Disparagement | n. [ Cf. OF. desparagement. ] And thought that match a foul disparagement. Spenser. [ 1913 Webster ] It ought to be no disparagement to a star that it is not the sun. South. [ 1913 Webster ] Imitation is a disparagement and a degradation in a Christian minister. I. Taylor. |
| disparager | n. One who disparages or dishonors; one who vilifies or disgraces. [ 1913 Webster ] |
| disparaging | adj. expressing a low opinion of; same as derogatory; |
| disparagingly | adv. In a manner to disparage or dishonor; slightingly. [ 1913 Webster ] |
| 罵倒 | [ばとう, batou] (n, vs) abuse; disparagement #18,820 [Add to Longdo] |
| ぼろくそに言う;襤褸糞に言う | [ぼろくそにいう, borokusoniiu] (exp, v5u) to speak ill of; to speak very disparagingly about; to speak very harshly about [Add to Longdo] |
| 扱き下ろす;扱下ろす(io);こき下ろす;扱きおろす | [こきおろす, kokiorosu] (v5s, vt) to denounce; to disparage; to lambast; to abuse [Add to Longdo] |
| 手合い;手合 | [てあい, teai] (n) (1) that kind (may be used as a disparaging term for another person); (2) competition; match [Add to Longdo] |
| 小ばかにする;小馬鹿にする | [こばかにする, kobakanisuru] (exp, vi) (1) to scoff; (vt) (2) to downplay; to treat someone disparagingly; to treat someone with contempt [Add to Longdo] |
| 蔑称 | [べっしょう, besshou] (n) disparaging words; derogatory term; insult; epithet [Add to Longdo] |
| 旅烏;旅鴉 | [たびがらす, tabigarasu] (n) (1) wanderer; stranger; vagrant; vagabond; (2) disparaging term used to refer to someone from another region [Add to Longdo] |
| 謗り;譏り;誹り | [そしり, soshiri] (n) (uk) slander; libel; disparagement; calumny; vilification [Add to Longdo] |