| disenchant | (vt) ทำให้หมดความสนใจ, See also: ทำให้ตาสว่าง, ทำให้ไม่หลงเชื่อผิดๆ, Syn. enlighten, disillusion, Ant. mislead, delude |
| disenchant | Its limited capability has disenchanted me with computer. |
| disenchant |
| disenchant | (v) free from enchantment, Syn. disillusion, Ant. enchant |
| disenchantment | (n) freeing from false belief or illusions, Syn. disillusionment, disillusion |
| Disenchant | v. t. Haste to thy work; a noble stroke or two |
| Disenchanter | n. One who, or that which, disenchants. [ 1913 Webster ] |
| disenchanting | adj. freeing from illusion, credulity, overoptimism, or false belief. |
| Disenchantment | n. [ Pref. dis- + enchantment: cf. F. désenchantement. ] The act of disenchanting, or state of being disenchanted. Shelton. [ 1913 Webster ] |