| Tetravalence | n. (Chem.) The quality or state of being tetravalent; quadrivalence. [ 1913 Webster ] |
| Tetravalent | a. [ Tetra- + L. valens, -entis, p. pr. ] (Chem.) Having a valence of four; tetratomic; quadrivalent. [ 1913 Webster ] |
| tetravalent; quadrivalent | -เวเลนซีสี่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tetravalent |
| tetravalent | (adj) haveing a valence of four |