| monosyllabic | (adj) ซึ่งมีพยางค์เดียว (ทางภาษาศาสตร์) |
| ซึ่งมีพยางค์เดียว | [seung mī phayāng dīo] (adj) EN: monosyllabic FR: monosyllabique |
| monosyllabic |
| monosyllabic | (adj) having or characterized by or consisting of one syllable |
| monosyllabically | (adv) in a monosyllabic manner |
| Monosyllabic | a. [ Cf. F. monosyllabique. ] Being a monosyllable, or composed of monosyllables; |