| Inbreaking | |
| breaking | adj. |
| breaking | n. The act of breaking something. |
| Breaking | การแยก [การแพทย์] |
| Breaking Cycle | ตัดวงจร [การแพทย์] |
| Breaking Point | เบรคคิ้งพอยท์ [การแพทย์] |
| breaking point | จุดแตกหัก, ตำแหน่งที่เมื่อออกแรงดึงวัสดุ วัสดุเริ่มขาดออกจากกัน [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] |
| breaking jail | การแหกคุก [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| breaking strength; ultimate strength | ความทนแตกหัก [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖] |
| breaking stress | ความเค้นแตกหัก [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖] |
| breaking the warranty | การผิดคำรับรอง [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| breaking |
| breaking |
| breaking away | (n) departing hastily |
| breaking off | (n) an instance of sudden interruption, Syn. abruption |
| breaking point | (n) (psychology) stress at which a person breaks down or a situation becomes crucial |
| breaking point | (n) the degree of tension or stress at which something breaks |
| Bruchfestigkeit { f } | breaking strength [Add to Longdo] |
| Bruchkraft { f } | rechnerische Bruchkraft | breaking strength | calculated breaking strength [Add to Longdo] |