19 ผลลัพธ์ สำหรับ curia

หรือค้นหา: -curia-, *curia*

Hope Dictionary

(อะไม' คัส คู' ริอี) pl. amici curiae ผู้อาสาสมัครให้การต่อศาล

(เมอคิว'เรียล) adj. เกี่ยวกับธาตุปรอท, เกี่ยวกับเทพเจ้า Mercury (ดู) , เกี่ยวกับดาวพุธ, กระฉับกระเฉง, มีชีวิตชีวา, คล่องแคล่ว, ไว (เหมือนปรอท) , เปลี่ยนแปลงง่าย, เหลาะแหละ, หลายใจ. n. ยาที่มีสารปรอทอยู่., See also: mercurialness n. mercuriality n.

Nontri Dictionary

mercurial

(adj) เกี่ยวกับปรอท, เปลี่ยนแปลงง่าย, เหลาะแหละ, หลายใจ

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

curia regis (L.)

ศาลหลวง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

โดยศาล

[dōi sān] (x) EN: per curiam

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles
**ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

My organization provided the main amicus curiae brief if you allow the patent on this microbe we argued it means that without any congressional guidance or public discussion corporations will own the blueprints of life.		องค์กรของผมยื่นสำนวนคำร้องต่อศาลว่า ถ้าศาลยอมให้มีการจดสิทธิบัตรจุลินทรีย์ตัวนี้ หมายความว่าโดยไม่ได้ผ่านสภาคองเกรส The Corporation (2003)
To have the favor of such an ally in Rome could pave my way to a seat in the curia...		จะเป็นที่โปรดปรานในหมู่พันธมิตรในกรุงโรม สามารถปูทางข้าไปยังเก้าอี้ใน curia Whore (2010)

CMU Pronouncing Dictionary

curiale

/K UH0 R IY0 AA1 L IY0/
/ขั่ว หรี่ อ๊า หลี่/
/kʊriːˈɑːliː/

WordNet (3.0)

curia

(n) (Roman Catholic Church) the central administration governing the Roman Catholic Church

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Curia	‖n.; pl. Curle [ L. ] 1. (Rom. Antiq.) (a) One of the thirty parts into which the Roman people were divided by Romulus. (b) The place of assembly of one of these divisions. (c) The place where the meetings of the senate were held; the senate house. [ 1913 Webster ] 2. (Middle Ages) The court of a sovereign or of a feudal lord; also; his residence or his household. Burrill. [ 1913 Webster ] 3. (Law) Any court of justice. [ 1913 Webster ] 4. The Roman See in its temporal aspects, including all the machinery of administration; -- called also curia Romana. [ 1913 Webster ]
Curial	a. Of or pertaining to the papal curia; as, the curial etiquette of the Vatican. -- n. A member of a curia, esp. of that of Rome or the later Italian sovereignties. [ Webster 1913 Suppl. ]
Curialism	n. The view or doctrine of the ultramontane party in the Latin Church. Gladstone. [ 1913 Webster ]
Curialist	n. One who belongs to the ultramontane party in the Latin Church. Shipley. [ 1913 Webster ]
Curialistic	a. [ L.curialis belonging to the imperial court, fr. curia, LL., also, counselors and retinue of a king. ] 1. Pertaining to a court. [ 1913 Webster ] 2. Relating or belonging to the ultramontane party in the Latin Church. [ 1913 Webster ]
Curiality	n. [ Cf. LL. curialitas courtesy, fr. curialis. ] The privileges, prerogatives, or retinue of a court. [ Obs. ] Bacon. [ 1913 Webster ]

EDICT JP-EN Dictionary

アミカス・キュリエ;アミカス・キューリー;アミカス・キュリィ	[amikasu . kyurie ; amikasu . kyu-ri-; amikasu . kyurii] (n) amicus curiae; friend of the court [Add to Longdo]
ローマ教皇庁	[ローマきょうこうちょう, ro-ma kyoukouchou] (n) Roman Curia [Add to Longdo]
水銀剤	[すいぎんざい, suiginzai] (n) mercurials (drugs containing mercury) [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary

Kurie { f } | Kurien { pl }

Curia | Curiae [Add to Longdo]

Time: 0.224 seconds, cache age: 1.244 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/