362 Results for *disput*
หรือค้นหา: disput, -disput-

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
dispute(n) การโต้เถียง, See also: ความขัดแย้ง, การโต้แย้ง, การคัดค้าน, การไม่เห็นด้วย, Syn. argument, disagreement, dispute, Ant. support, agree
dispute(vt) โต้เถียง, See also: ทะเลาะ, โต้แย้ง, ถกเถียง, คัดค้าน, ขัดคอ, Syn. challenge, antagonize, argue, Ant. support, agree
dispute(vi) โต้เถียง, See also: ทะเลาะ, โต้แย้ง, ถกเถียง, คัดค้าน, ขัดคอ, ไม่เห็นด้วย, Syn. challenge, antagonize, argue, Ant. support, agree
disputable(adj) ที่โต้แย้งได้, See also: ที่ถกเถียงได้
undisputed(adj) ไม่อาจโต้แย้งได้, Syn. unquestioned, undoubted, irrefutable
dispute over(phrv) ขัดแย้งกันในเรื่อง, See also: โต้เถียงกันในเรื่อง
dispute with(phrv) ขัดแย้งกันกับ, See also: โต้เถียงกันกับ
indisputable(adj) ซึ่งไม่อาจโต้แย้งได้, See also: ซึ่งไม่อาจปฏิเสธได้, ซึ่งไมมีข้อสงสัย, Syn. undeniable, undoubted, unquestionable, Ant. disputable, questionable
dispute about(phrv) ขัดแย้งกันในเรื่อง, See also: โต้เถียงกันในเรื่อง
dispute against(phrv) ขัดแย้งกันกับ, See also: โต้เถียงกันกับ

Hope Dictionary
disputable(ดิสพิว'ทะเบิล) adj. ซี่งโต้แย้งได้, เถียงได้, เป็นปัญหา., See also: disputability n.
disputant(ดิสพิว'เทินทฺ) n.ผู้โต้เถียง, ผู้โต้แย้ง, ผู้อภิปราย. -adj. ซึ่งโต้เถียง, ซึ่งโต้แย้ง
disputationn. การโต้เถียง, การอภิปราย, การทะเลาะ, Syn. dispute
disputatious(ดิสพิวเท'ชัส) adj. ซึ่งเป็นการโต้เถียง, ชอบโต้เถียง.
dispute(ดิสพิวทฺ') vi., vt., n. (การ) โต้เถียง, โต้แย้ง, ทะเลาะ, See also: disputer n. ดูdispute, Syn. debate, argument
indisputable(อินดิสพิว'ทะเบิล) adj. โต้แย้งไม่ได้, ปฏิเสธไม่ได้., See also: indisputability n. indisputably adv., Syn. incontestable
undisputed(-พิว'ทิด) adj. ไม่อาจโต้แย้งได้

Nontri Dictionary
disputable(adj) ยังเป็นปัญหาอยู่, โต้แย้งได้, เถียงได้, แย้งได้
disputant(n) ผู้โต้แย้ง, ผู้ถกเถียง, ผู้โต้เถียง
disputation(n) การโต้เถียง, การโต้แย้ง, การถกปัญหา, การอภิปราย
dispute(vt) โต้เถียง, แย้ง, ค้าน, ทะเลาะ, ต่อต้าน, อภิปราย
indisputable(adj) โต้แย้งไม่ได้, เถียงไม่ได้, โต้ตอบไม่ได้
undisputed(adj) ไม่มีปัญหา, ไม่เถียง

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน
point in disputeประเด็นข้อพิพาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
labour disputeข้อพิพาทแรงงาน [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
labour disputeข้อพิพาทแรงงาน [ ดู industrial dispute ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
settle a disputeระงับข้อพิพาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
amount in disputeจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
jurisdictional disputeข้อโต้แย้งเรื่องเขตอำนาจ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
minor disputeข้อพิพาทแรงงานในข้อตกลงร่วม (เกี่ยวกับสภาพการจ้าง) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
major disputeข้อพิพาทแรงงานนอกข้อตกลงร่วม [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
matter in disputeข้อพิพาท, กรณีพิพาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
dispute, labourข้อพิพาทแรงงาน [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
dispute๑. ข้อพิพาท๒. โต้แย้ง, ค้าน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
dispute presumptionข้อสันนิษฐานที่ยังมีข้อโต้แย้ง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
dispute, jurisdictionalข้อโต้แย้งเรื่องเขตอำนาจ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
industrial disputeข้อพิพาทแรงงาน [ ดู labour dispute ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
international disputeข้อพิพาทระหว่างประเทศ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
value of the property in disputeมูลค่าของทรัพย์สินที่พิพาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
trade disputeข้อพิพาททางการค้า [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
undisputable factข้อเท็จจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

คลังศัพท์ไทย (สวทช.)
Disputeข้อพิพาท [เศรษฐศาสตร์]
Dispute settlementการระงับข้อพิพาพ [เศรษฐศาสตร์]
Investment disputeข้อพิพาทในการลงทุน [เศรษฐศาสตร์]
Boundary disputesข้อพิพาทเขตแดน [TU Subject Heading]
Dispute resolution (Law)การระงับข้อพิพาท (กฎหมาย) [TU Subject Heading]
Labor disputesการพิพาทแรงงาน [TU Subject Heading]
Pacific settlement of international disputesการระงับข้อพิพาทระหว่างประเทศโดยสันติวิธี [TU Subject Heading]
dispute settlementการระงับข้อพิพาท [การทูต]
pacific settlement of disputesการระงับข้อพิพาทด้วยสันติวิธี [การทูต]
Pacific Settlement of International Disputesหมายถึง การระงับข้อพิพาทระหว่างประเทศโดยสันติวิธี คงจะจำกันได้ว่า ในตอนเสร็จสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศในโลกฝ่ายเสรีซึ่งเป็นผู้ชนะ ต่างมีเจตนาอันแน่วแน่ที่จะหาทางมิให้เกิดสงครามขึ้นอีกในโลก จึงตกลงร่วมกันก่อตั้งองค์การสหประชาชาติ (Charter of the United Nations)ดังนั้น ข้อ 2 ของกฎบัตรสหประชาชาติจึงได้กำหนดให้ประเทศสมาชิกมีพันธกรณีที่จะต้องหาทางระ งังกรณีพิพาทระหว่างประเทศโดยสันติวิธี และข้อ 33 ของกฎบัตรก็ได้บัญญัติไว้ว่า ?1. ผู้เป็นคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในกรณีพิพาทใด ๆ ซึ่งหากดำเนินอยู่ต่อไป น่าจะเป็นอันตรายแก่การธำรงไว้ซึ่งสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ ก่อนอื่นจักต้องแสวงหาการแก้ไขโดยการเจรจา ไต่สวน ไกล่เกลี่ย ประนีประนอม อนุญาโตตุลาการ การระงับโดยทางศาล การหันเข้าอาศัยทบวงการตัวแทน การตกลงส่วนภูมิภาค หรือสันติวิธีประการอื่นใดที่คู่กรณีจะพึงเลือก 2. เมื่อเห็นว่าจำเป็น คณะมนตรีความมั่นคงจักเรียกร้องให้คู่พิพาทระงับกรณีพิพาทของตนโดยวิธีเช่น ว่านั้น? [การทูต]
unsettled disputeข้อพิพาทที่ยังไม่ระงับ [การทูต]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)
ถกปัญหา(v) discuss, See also: debate, dispute, argue, Syn. ถกเถียง, Example: ผู้สัมนากำลังถกปัญหาที่เป็นประเด็นสำคัญในการสัมนา, Thai Definition: ยกประเด็นขึ้นมาพิจารณา
ข้อพิพาท(n) dispute, See also: argument, controversy, Syn. กรณีพิพาท, ข้อโต้เถียง, ข้อโต้แย้ง, Example: เมื่อเกิดข้อพิพาทขึ้น คู่กรณีควรใช้วิธีแก้ปัญหาโดยสันติวิธี, Thai Definition: เรื่องโต้เถียง หรือโต้แย้งกัน
เถียงคำไม่ตกฟาก(v) argue incessantly, See also: dispute every word, Syn. เถียงคอเป็นเอ็น, Example: เด็กคนนี้เถียงคำไม่ตกฟาก เป็นเด็กที่ไม่น่ารักเลย, Thai Definition: เถียงไม่หยุด
สงครามปาก(n) war of words, See also: argument, quarrel, wrangle, dispute, Syn. การปะทะคารม, การโต้เถียง, Thai Definition: การปะคารมกัน, การโต้เถียงทะเลาะกัน
วิวาท(v) dispute, See also: argue, debate, quarrel, squabble, clash, Syn. ทะเลาะ, ทะเลาะวิวาท, Example: สองคนนี้เป็นคู่อริที่เคยวิวาทต่อกันด้วยเรื่องส่วนตัวเมื่อหลายปีก่อน, Thai Definition: ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ
ปะทะคารม(v) debate, See also: dispute, quarrel, squabble, argue, Syn. โต้เถียง, โต้คารม, เถียง, Example: เขามีเรื่องระหองระแหงและเคยปะทะคารมกับหัวหน้ามาตลอด
เกี่ยง(v) haggle, See also: be too mindful, dispute, counterpurpose, take advantage, be incompatible, Syn. เกี่ยงงอน, Example: พอให้ทำอะไรจะไม่ค่อยมีใครยอมทำเพราะมัวเกี่ยงกันและถึงแม้ทำด้วยกันก็มักจะมีปัญหา, Thai Definition: อาการที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมทำเพราะกลัวจะเสียเปรียบกันเป็นต้น
เกี่ยงงอน(v) be unwilling, See also: contend, dispute, bargain, counterpurpose, haggle, argue, Syn. เกี่ยง, ตั้งแง่, เล่นแง่, Example: ทั้งสองฝ่ายสนับสนุนให้มีการเจรจารอบทวิภาคีนี้ต่อไปในอนาคตอันใกล้โดยไม่เกี่ยงงอนว่าจะต้องเป็นที่ไหน, Thai Definition: เกี่ยงอย่างมีเงื่อนไข, เกี่ยงเอาเชิง
ข้อพิพาทแรงงาน(n) labor dispute, See also: labor controversy, Example: รัฐมนตรีมีอำนาจออกคำสั่งให้ข้อพิพาทแรงงานนำไปสู่การชี้ขาด, Count Unit: ข้อ, Thai Definition: ข้อขัดแย้งระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างหรือสหภาพแรงงาน ที่ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถตกลงกันได้ในเรื่องที่เกี่ยวกับสภาพการจ้าง
ข้อแย้ง(n) contradictory, See also: argument, dispute, Syn. ข้อโต้แย้ง, ข้อขัดแย้ง, Ant. ข้อยุติ, Example: ฝ่ายค้านมีข้อแย้งซึ่งที่ประชุมไม่ยอมรับ, Thai Definition: ความคิดที่ไม่ตรงกันหรือไม่เห็นด้วย
เถียง(v) dispute, See also: debate, argue, wrangle, discuss, Syn. แย้ง, โต้แย้ง, ถกเถียง, โต้เถียง, Example: ที่ประชุมยังคงเถียงกันอยู่ว่าโครงการนี้จะมีความเหมาะสมและมีความเป็นไปได้มากน้อยเพียงไหน
คู่กรณี(n) litigant, See also: disputant, contestant, both sides, parties, Syn. คู่ความ, คู่ปรับ, ศัตรู, คู่พิพาท, คู่อริ, Example: คู่กรณีทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้แล้ว, Thai Definition: ผู้ที่เกิดพิพาทกัน, บุคคล 2 ฝ่ายซึ่งมีส่วนเกี่ยวพันกันในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง, Notes: (กฎหมาย)
งัดข้อ(v) clash, See also: fight, argue, collide, dispute, Syn. โต้เถียง, ขัดแย้ง, ไม่ลงรอย, ทะเลาะ, ถกเถียง, Ant. เห็นด้วย, Example: สมศักดิ์กับสมชายเจอกันที่ไรเป็นต้องงัดข้อกันทุกที
พาลกระแชง(v) quarrelsome, See also: provoke a dispute, Example: นายจะมามัวพาลกระแชงใส่พวกเราหน่อยเลย อยู่เฉยๆ ดีกว่า, Thai Definition: พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย
พิพาท(v) dispute, See also: argue, quarrel, discuss, debate, wrangle, Syn. วิวาท, ทะเลาะ, ถกเถียง, ทุ่มเถียง, โต้แย้ง, โต้เถียง, Example: ประเทศไทยกับกัมพูชาพิพาทกันด้วยเรื่องกรรมสิทธิ์เขาพระวิหาร, Thai Definition: โต้เถียงกัน, โต้แย้งกัน, พูดเกี่ยงแย่งกัน
มีปากเสียง(v) quarrel, See also: argue, altercate, clash, dispute, squabble, Syn. ทะเลาะ, เถียง, ทุ่มเถียง, มีปากมีเสียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะเบาะแว้ง, Ant. ปรองดอง, Example: พี่น้องมีปากเสียงกันแต่เช้า, Thai Definition: ทุ่มเถียงกันรุนแรงถึงขั้นวิวาท
วิภาษ(v) argue, See also: debate, retort, dispute, Syn. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง, พูดโต้, Notes: (สันสกฤต)
โต้คารม(v) argue, See also: dispute, debate, Syn. ปะทะคารม, ประคารม, Example: กว่าจะเข้าวาระที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชน ต้องเสียเวลาโต้คารมคารมระหว่างส.ส.พรรคฝ่ายค้านและส.ส.พรรครัฐบาล 2 ชั่วโมง, Thai Definition: พูดโต้ตอบกันไปมาด้วยถ้อยคำลึกซึ้ง
โต้เถียง(v) argue, See also: debate, dispute, Example: ผมเป็นคนค่อนข้างดื้อเอาการอยู่ ถึงแม้จะมีนิสัยค่อนข้างสงบ ไม่ชอบโต้เถียงกับใคร แต่ผมก็ถือว่าเรื่องนี้ค่อนข้างสำคัญ, Thai Definition: เถียงกันไปมา
โต้แย้ง(v) argue, See also: counter, oppose, contradict, dispute, Ant. เห็นด้วย, คล้อยตาม, Example: สถาปนิกโต้แย้งวิศวกรอย่างเอาจริงเอาจัง, Thai Definition: แสดงความเห็นขัดแย้งกัน
ถก(v) discuss, See also: debate, argue, dispute, Example: เรื่องนี้ผมอยากเอามาถกกันดู ดูว่ามันจะกลายเป็นภาษาสำหรับอนาคตของเราจริงหรือ, Thai Definition: ยกขึ้นมาพิจารณากันด้วยเหตุผล
ถกเถียง(v) dispute, Syn. โต้เถียง, โต้แย้ง, Example: คนงานก่อสร้างกลุ่มของทอนรวมหัวกันที่ร้านข้าวเหนียวส้มตำ ถกเถียงกันเรื่องที่ตั้งและขนาดของไร่, Thai Definition: ยกเอาขึ้นมาพูดโต้แย้งกัน
ทะเลาะเบาะแว้ง(v) brawl, See also: wrangle, bicker, quarrel, dispute, argue, squabble, spat, Syn. ทุ่มเถียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะ, วิวาท, พิพาท, Ant. ปรองดอง, Example: หากทะเลาะเบาะแว้งกับใครๆ เขาจะต้องจ้องเขม็งไปยังดวงตาของคู่อริตลอดเวลา, Thai Definition: ทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หยุมๆ หยิมๆ
ทะเลาะ(v) quarrel, See also: exchange words, argue, dispute, wrangle, Syn. วิวาท, ทุ่มเถียง, เถียง, ทะเลาะเบาะแว้ง, Ant. ปรองดอง, สามัคคี, Example: รัฐมนตรีคนนี้สร้างปัญหาจนขัดแย้ง หรือทะเลาะกับคนอื่นมามากแล้ว, Thai Definition: ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ, โต้เถียงกัน, เป็นปากเป็นเสียงกัน
ไม่ลงรอยกัน(v) conflict, See also: quarrel, disagree, dispute, wrangle, be quarrelsome, Syn. ขัดแย้ง, ระหองระแหง, ทะเลาะกัน, บาดหมาง, Example: เขาทั้งสองไม่ลงรอยกันมานานเป็นปีแล้ว
ประคารม(v) argue, See also: discuss, dispute, quarrel, Syn. ปะทะคารม, โต้คารม, โต้เถียง, ตีฝีปากกัน, ถกเถียง, Ant. สงบปากสงบคำ, Example: สามีภรรยาคู่นี้ประคารมกันเป็นประจำ
กรณีพิพาท(n) conflict, See also: fight, battle, dispute, collision, Example: มีการปลูกยูคาลิปตัสรุกเข้าไปในที่ที่ชาวบ้านทำกินอยู่มีกรณีพิพาทเกิดขึ้นเป็นประจำ, Count Unit: เรื่อง, เหตุ
กระทบกระทั่ง(v) conflict, See also: oppose, disagree, dispute, Example: ระบบความเชื่อทางศาสนาต่างกันไม่จำเป็นจะเป็นเหตุให้เกิดการกระทบกระทั่งกันเสมอไป, Thai Definition: ไม่ลงรอยกัน, ไม่เห็นพ้องกัน
การโต้เถียง(n) controversy, See also: dispute, disputation, debate, argument, discussion, Syn. การถกเถียง, การเถียง, การโต้แย้ง, Example: การโต้เถียงกันของผู้ใหญ่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีกับเด็กๆ
การทะเลาะ(n) quarrel, See also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การทะเลาะเบาะแว้ง, การวิวาท, การทะเลาะวิวาท, Ant. การคืนดี, Example: ปัญหาการทะเลาะและตบตีกันนั้นมีแทบทุกวัน ส่วนใหญ่มาจากเรื่องหึงหวงกัน, Thai Definition: ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ, โต้เถียงกัน, เป็นปากเป็นเสียงกัน
การทะเลาะวิวาท(n) quarrel, See also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การวิวาท, การทะเลาะ, Ant. การคืนดี, Example: เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไประงับการทะเลาะวิวาทในวงเหล้าของชายหนุ่ม ก่อนเกิดการฆ่ากันเพื่อแย่งชิงหญิงสาว, Thai Definition: การทุ่มเถียงและต่อสู้กัน
การวิวาท(n) dispute, See also: controversy, argument, quarrel, contention, brawl, wrangle, squabble, Syn. การทะเลาะวิวาท, การทะเลาะ, การโต้เถียง, Example: การวิวาทกันของนักเรียนช่างกลสร้างความเดือดร้อนแก่ประชาชนทั่วไปเป็นอันมาก
การเกี่ยง(n) haggle, See also: dispute, Example: การเกี่ยงกันของสหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียด ทำให้ไม่เกิดการแก้ปัญหาไม่ประสบผลสำเร็จ
ของกลาง(n) exhibit, See also: property in dispute, common property in dispute, stolen property, Syn. หลักฐาน, Example: จำเลยถูกจับได้พร้อมด้วยของกลาง, Thai Definition: ของที่ทำหรือมีไว้เป็นความผิด หรือที่ได้มาโดยได้กระทำความผิด หรือที่เกี่ยวเนื่องกับการกระทำความผิด หรือที่สงสัยว่าเป็นของดังกล่าว ซึ่งเจ้าพนักงานได้ยึดไว้เป็นหลักฐานในคดีอาญา
ข้อโต้แย้ง(n) argument, See also: dispute, debate, controversy, Syn. ข้อพิพาท, ข้อโต้เถียง, Example: ฝ่ายค้านมีข้อโต้แย้งที่จะขอคัดค้านฝ่ายเสนอ, Count Unit: ข้อ, Thai Definition: เนื้อหาสาระของการโต้แย้ง
ทุ่มเถียง(v) argue, See also: have an argument, have a row, quarrel, have an altercation, dispute, Syn. โต้เถียง, เถียง, ถกเถียง, Example: ทั้งคู่ทุ่มเถียงกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง, Thai Definition: โต้แย้ง หรือเถียงกันอย่างรุนแรง
โต้เเย้ง(v) dispute, See also: argue, debate, quarrel, controvert, Syn. โต้เถียง, แย้ง

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)
การทะเลาะ[kān thalǿ] (n) EN: quarrel ; squabble ; bicker ; wrangle ; dispute  FR: querelle [ f ] ; dispute [ f ]
การโต้เถียง[kān tōthīeng] (n) EN: controversy ; dispute ; disputation ; debate ; argument ; discussion ; exchange  FR: discussion [ f ]
การโต้เถียงกัน[kān tōthīeng kan] (n, exp) FR: dispute [ f ]
กรณีพิพาท[karanī phiphāt] (n, exp) EN: conflict ; fight ; battle ; dispute ; quarrel ; controversy ; matter of controversy ; subject of litigation ; collision  FR: conflit [ m ]
กรณีพิพาทระหว่างประเทศ[karanī phiphāt rawāng prathēt] (n, exp) EN: international legal dispute
แข่ง[khaeng] (v) EN: compete ; contest ; vie ; race ; content ; match  FR: rivaliser ; concourir ; disputer une compétition ; jouer
ค้าน[khān] (v) EN: oppose ; object ; disagree ; protest ; contradict ; dispute ; dissent  FR: protester ; s'opposer ; contrarier ; objecter
คัดค้าน[khatkhān] (v) EN: oppose ; object ; disagree ; protest ; reject ; dissuade ; dispute ; ban  FR: s'opposer ; être en désaccord ; protester ; contester ; contredire
ข้อขัดแย้ง[khø khatyaēng] (n, exp) EN: matter in contention ; point of contention ; matter in dispute ; disagreement
ของกลาง[khøngklāng] (n) EN: property in dispute ; common property in dispute ; stolen property ; corpus deficit
ข้อพิพาท[khøphiphāt] (n) EN: dispute ; argument ; controversy ; controversial point ; disputed point ; matter in dispute ; issue  FR: dispute [ f ]
ข้อพิพาทแรงงาน[khøphiphāt raēng-ngān] (n, exp) EN: labor dispute
ข้อเท็จจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้[khøthetjing thī mai āt tōyaēng dāi] (n, exp) EN: indisputable fact
ข้อโต้เถียง[khø tōthīeng] (n, exp) EN: dispute ; argument ; controversy ; point of contention  FR: point de désaccord [ m ]
ข้อโต้แย้ง[khøtōyaēng] (n) EN: argument ; counter-argument ; objection ; point in opposition ; opposing view ; dispute ; disagreement ; contention
คู่พิพาท[khu phiphāt] (n) EN: litigant ; party to the dispute
เกี่ยง[kīeng] (v) EN: haggle ; contend ; dispute ; be too mindful ; dispute ; counterpurpose ; take advantage ; be incompatible  FR: chicaner ; marchander ; ergoter ; lésiner
เกี่ยงงอน[kīeng-ngøn] (v) EN: be unwilling ; contend ; dispute ; bargain ; counterpurpose ; haggle ; argue  FR: rechigner ; renâcler
ไกล่เกลี่ยข้อพิพาท[klaiklīa khøphiphāt] (v, exp) EN: settle a dispute ; arrange differences ; reconcile differencies
กระทบกระทั่ง[krathopkrathang] (v) EN: conflict ; oppose ; disagree ; dispute ; affect  FR: se mettre quelqu'un à dos ; entrer en conflit
ปะทะคารม[patha khārom] (v, exp) EN: debate ; dispute ; quarrel ; squabble ; argue ; cross verbal swords
พิพาท[phiphāt] (v) EN: dispute ; have a dispute ; litigate ; quarrel  FR: se disputer
ผู้ชอบเถียง[phū chøp thīeng] (n, exp) FR: disputeur [ m ] (vx) ; disputeuse [ f ] (vx)
ประชัน[prachan] (v) EN: rival ; compete ; vie  FR: rivaliser ; disputer
ประกวด[prakūat] (v) EN: contest ; enter a contest ; compete ; enter a competition ; contend  FR: concourir ; entrer en compétition ; disputer
เรื่องทะเลาะวิวาท[reūang thalǿwiwāt] (n, exp) EN: point at issue ; matter in dispute
ทะเลาะ[thalǿ] (v) EN: quarrel ; exchange words ; have a brawl ; argue; dispute ; wrangle ; bicker ; squabble ; spat ; have a row  FR: se disputer ; se quereller ; se chamailler ; avoir une prise de bec
ทะเลาะเบาะแว้ง[thalǿbǿwaēng] (v) EN: brawl ; wrangle ; bicker ; quarrel ; dispute ; argue ; squabble ; spat
เถียง[thīeng] (v) EN: dispute ; debate ; argue ; wrangle ; discuss ; contradict ; talk back  FR: contester ; objecter ; répliquer ; discuter ; débattre
เถียงคำไม่ตกฟาก[thīeng kham mai tokfak] (v, exp) EN: argue incessantly ; dispute every word  FR: discuter sans relâche
ถกเถียง[thokthīeng] (v) EN: dispute ; argue ; discuss
โต้[tō] (v) EN: argue ; refute ; contradict ; dispute ; oopose ; back ; contend ; counter ; reply  FR: résister ; riposter ; répliquer ; réfuter ; s'opposer
โต้เถียง[tōthīeng] (v) EN: argue ; debate ; dispute  FR: polémiquer ; batailler ; disputer (vx - litt.)
โต้แย้ง[tōyaēng] (v) FR: disputer ; controverser (r.)
วิวาท[wiwāt] (v) EN: dispute ; argue ; debate ; quarrel ; squabble ; clash ; bully  FR: se disputer ; se quereller
แย้ง[yaēng] (v) EN: protest ; take exception to ; object to ; dispute ; counter ; conflict ; contradict ; oppose ; dissent ; disagree ; reject ; contrast ; be incompatible ; be contradictory ; be contrary  FR: contredire ; réfuter
ยื้อแย่ง[yeūyaēng] (v) EN: snatch ; take forcibly ; catch as catch can  FR: disputer ; batailler

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
disputActually that I bring a huge volume of reference material with me is a makeshift way of preventing people from disputing my case.
disputA neutral country was asked to help settle the dispute.
disputA small border dispute ballooned into a major international incident.
disputHe disputed my statement.
disputHe was more interested in politics than in economics of the labor dispute.
disputHe will reconcile their dispute.
disputI am writing a thesis about international disputes after World War II.
disputI disputed with him about world peace for an hour.
disputIndustrial disputes are still a problem.
disputIn our modern times we have experienced two world wars as the termination of international disputes.
disputInternational disputes must be settled peacefully.
disputI think that he is in the right in this dispute.
disputIt is bold of you to dispute to her proposal.
disputNothing is ever done here without dispute.
disputOnly after a long dispute did they come to a conclusion.
disputOur top priority is to settle the dispute once and for all.
disputOur top priority is to settle this dispute once and for all, so we are ready to meet them halfway.
disputShinko disputed with him about it.
disputThat dispute has been settled once and for all.
disputThe brothers had a hot dispute on her marriage.
disputThe countries concerned settled the dispute by peaceful means.
disputThe dispute between them is due to misunderstanding.
disputThe dispute was finally settled.
disputThe dispute was settled peacefully.
disputThe end of which there were two little sketches of rhetoric and logic, the latter finishing with a specimen of a dispute in the Socratic method.
disputThe interpretation of this data, however, is very much in dispute.
disputThe number of days lost through industrial dispute are shown in the table on the facing page.
disputThe question was hotly disputed in the meeting.
disputThere is no disputing about tastes.
disputThese countries settled the dispute among themselves.
disputThese disputes between the two nations should be solved in accordance with international law.
disputThe two countries came to a political settlement over this dispute.
disputThey did not wish to become embroiled in the dispute.
disputThey disputed about whose turn it was to take the trash out.
disputThey disputed the ownership of the land for years.
disputTwo different parties with common interests were on the warpath when he cut in to settle the dispute.
disputWe chose Father as a neutral judge of our disputes.
disputWe disputed for hours about what to write.
disputWe disputed the victory to the end.
disputWe should not resort to arms to settle international disputes.
disputWe succeeded in settling the dispute.

CMU Pronouncing Dictionary
dispute
 /D IH0 S P Y UW1 T/
/ดิ สึ ผึ ยู้ ถึ/
/dɪspjˈuːt/
disputed
 /D IH0 S P Y UW1 T AH0 D/
/ดิ สึ ผึ ยู้ เถอะ ดึ/
/dɪspjˈuːtəd/
disputed
 /D IH0 S P Y UW1 T IH0 D/
/ดิ สึ ผึ ยู้ ถิ ดึ/
/dɪspjˈuːtɪd/
disputes
 /D IH0 S P Y UW1 T S/
/ดิ สึ ผึ ยู้ ถึ สึ/
/dɪspjˈuːts/
disputing
 /D IH0 S P Y UW1 T IH0 NG/
/ดิ สึ ผึ ยู้ ถิ่ง/
/dɪspjˈuːtɪŋ/
disputable
 /D IH0 S P Y UW1 T AH0 B AH0 L/
/ดิ สึ ผึ ยู้ เถอะ เบิ่ล/
/dɪspjˈuːtəbəl/
undisputed
 /AH2 N D IH0 S P Y UW1 T IH0 D/
/อั่น ดิ สึ ผึ ยู้ ถิ ดึ/
/ˌʌndɪspjˈuːtɪd/
disputation
 /D IH0 S P Y UW1 T EY1 SH AH0 N/
/ดิ สึ ผึ ยู้ เท้ เฉิ่น/
/dɪspjˈuːtˈeɪʃən/
indisputable
 /IH2 N D IH0 S P Y UW1 T AH0 B AH0 L/
/อิน ดิ สึ ผึ ยู้ เถอะ เบิ่ล/
/ˌɪndɪspjˈuːtəbəl/
indisputably
 /IH2 N D IH1 S P Y UW0 T AE2 B L IY2/
/อิน ดิ้ สึ ผึ หยู่ แท บลี/
/ˌɪndˈɪspjuːtˌæblˌiː/

Oxford Advanced Learners Dictionary
dispute
 (v, n) /d i1 s p y uu1 t/ /ดิ้ สึ ผึ ยู้ ถึ/ /dˈɪspjˈuːt/
disputed
 (v, v) /d i1 s p y uu1 t i d/ /ดิ้ สึ ผึ ยู้ ถิ ดึ/ /dˈɪspjˈuːtɪd/
disputes
 (v, n) /d i1 s p y uu1 t s/ /ดิ้ สึ ผึ ยู้ ถึ สึ/ /dˈɪspjˈuːts/
disputant
 (n) /d i1 s p y uu1 t @ n t/ /ดิ้ สึ ผึ ยู้ เถิ่น ถึ/ /dˈɪspjˈuːtənt/
disputing
 (v) /d i1 s p y uu1 t i ng/ /ดิ้ สึ ผึ ยู้ ถิ่ง/ /dˈɪspjˈuːtɪŋ/
disputable
 (adj) /d i1 s p y uu1 t @ b l/ /ดิ้ สึ ผึ ยู้ เถอะ บึ ล/ /dˈɪspjˈuːtəbl/
disputants
 (n) /d i1 s p y uu1 t @ n t s/ /ดิ้ สึ ผึ ยู้ เถิ่น ถึ สึ/ /dˈɪspjˈuːtənts/
undisputed
 (adj) /uh2 n d i s p y uu1 t i d/ /อั่น ดิ สึ ผึ ยู้ ถิ ดึ/ /ˌʌndɪspjˈuːtɪd/
disputation
 (n) /d i2 s p y uu t ei1 sh @ n/ /ดิ สึ ผึ หยู่ เท้ เฉิ่น/ /dˌɪspjuːtˈeɪʃən/
disputations
 (n) /d i2 s p y uu t ei1 sh @ n z/ /ดิ สึ ผึ หยู่ เท้ เฉิ่น สึ/ /dˌɪspjuːtˈeɪʃənz/
disputatious
 (adj) /d i2 s p y uu t ei1 sh @ s/ /ดิ สึ ผึ หยู่ เท้ เฉอะ สึ/ /dˌɪspjuːtˈeɪʃəs/
indisputable
 (adj) /i2 n d i s p y uu1 t @ b l/ /อิน ดิ สึ ผึ ยู้ เถอะ บึ ล/ /ˌɪndɪspjˈuːtəbl/
undisputedly
 (adv) /uh2 n d i s p y uu1 t i d l ii/ /อั่น ดิ สึ ผึ ยู้ ถิ ดลี่/ /ˌʌndɪspjˈuːtɪdliː/
disputatiously
 (adv) /d i2 s p y uu t ei1 sh @ s l ii/ /ดิ สึ ผึ หยู่ เท้ เฉอะ สึ หลี่/ /dˌɪspjuːtˈeɪʃəsliː/

WordNet (3.0)
disputant(n) a person who disputes; who is good at or enjoys controversy, Syn. controversialist, eristic
disputatiously(adv) in a disputatious manner, Syn. argumentatively
dispute(n) a disagreement or argument about something important, Syn. difference of opinion, difference, conflict, Example: he had a dispute with his wife; there were irreconcilable differences; the familiar conflict between Republicans and Democrats
dispute(n) coming into conflict with, Syn. contravention
indisputability(n) the quality of being beyond question or dispute or doubt, Syn. unquestionableness, indubitability, unquestionability
indisputable(adj) impossible to doubt or dispute, Syn. sure, Example: indisputable (or sure) proof
undisputed(adj) generally agreed upon; not subject to dispute, Syn. unquestioned, unchallenged, Example: the undisputed fact
arguable(adj) open to argument or debate, Syn. disputable, debatable, moot, Example: that is a moot question
challenge(v) take exception to, Syn. dispute, gainsay, Example: She challenged his claims
contentious(adj) inclined or showing an inclination to dispute or disagree, even to engage in law suits, Syn. disputatious, litigious, disputative, combative, Example: a style described as abrasive and contentious; a disputatious lawyer; a litigious and acrimonious spirit
controversy(n) a contentious speech act; a dispute where there is strong disagreement, Syn. disceptation, contestation, disputation, arguing, tilt, argument, contention, Example: they were involved in a violent argument
debatable(adj) capable of being disproved, Syn. disputable
debate(n) the formal presentation of a stated proposition and the opposition to it (usually followed by a vote), Syn. public debate, disputation
incontestable(adj) not open to question; obviously true, Syn. indisputable, undisputable, Example: undeniable guilt; indisputable evidence of a witness
quarrel(v) have a disagreement over something, Syn. scrap, dispute, altercate, argufy, Example: We quarreled over the question as to who discovered America; These two fellows are always scrapping over something
unarguably(adv) in an unarguable and undisputed manner, Syn. undisputedly, Example: you write as if this fact whilst inarguably forever condemning me to the ranks of Bohemianism nevertheless earned for me the right of entry into any company

Collaborative International Dictionary (GCIDE)
Disputable

a. [ L. disputabilis: cf. F. disputable. See Dispute, v. i. ] 1. Capable of being disputed; liable to be called in question, controverted, or contested; or doubtful certainty or propriety; controvertible; as, disputable opinions, propositions, points, or questions. [ 1913 Webster ]

Actions, every one of which is very disputable. Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

2. Disputatious; contentious. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ]

Disputableness

n. State of being disputable. [ 1913 Webster ]

Disputacity

n. [ See Dispute, v. i. ] Proneness to dispute. [ Obs. ] Bp. Ward. [ 1913 Webster ]

disputant

a. [ L. disputants, p. pr. of disputare: cf. F. disputant. See Dispute, v. i. ] Disputing; engaged in controversy. Milton. [ 1913 Webster ]

disputant

n. One who disputes; one who argues in opposition to another; one appointed to dispute; a controvertist; a reasoner in opposition. [ 1913 Webster ]

A singularly eager, acute, and pertinacious disputant. Macaulay. [ 1913 Webster ]

Disputation

n. [ OE. desputeson, disputacion, OF. desputeison, F. disputation, fr. L. disputatio. See Dispute, v. i. ] 1. The act of disputing; a reasoning or argumentation in opposition to something, or on opposite sides; controversy in words; verbal contest respecting the truth of some fact, opinion, proposition, or argument. [ 1913 Webster ]

2. A rhetorical exercise in which parties reason in opposition to each other on some question proposed. [ 1913 Webster ]

Disputatious

a. Inclined to dispute; apt to civil or controvert; characterized by dispute; as, a disputatious person or temper. [ 1913 Webster ]

The Christian doctrine of a future life was no recommendation of the new religion to the wits and philosophers of that disputations period. Buckminster.

-- Dis`pu*ta"tious*ly, adv. -- Dis`pu*ta"tious*ness, n. [ 1913 Webster ]

Disputative

a. [ L. disputativus. ] Disposed to dispute; inclined to cavil or to reason in opposition; as, a disputative temper. I. Watts. [ 1913 Webster ]

Dispute

v. i. [ imp. & p. p. Disputed; p. pr. & vb. n. Disputing. ] [ OE. desputen, disputen, OF. desputer, disputer, F. disputer, from L. disputare, disputatum; dis- + putare to clean; hence, fig., to clear up, set in order, reckon, think. See Putative, Pure. ] To contend in argument; to argue against something maintained, upheld, or claimed, by another; to discuss; to reason; to debate; to altercate; to wrangle. [ 1913 Webster ]

Therefore disputed [ reasoned, Rev. Ver. ] he in synagogue with the Jews. Acts xvii. 17. [ 1913 Webster ]

Dispute

v. t. 1. To make a subject of disputation; to argue pro and con; to discuss. [ 1913 Webster ]

The rest I reserve it be disputed how the magistrate is to do herein. Milton. [ 1913 Webster ]

2. To oppose by argument or assertion; to attempt to overthrow; to controvert; to express dissent or opposition to; to call in question; to deny the truth or validity of; as, to dispute assertions or arguments. [ 1913 Webster ]

To seize goods under the disputed authority of writs of assistance. Bancroft. [ 1913 Webster ]

3. To strive or contend about; to contest. [ 1913 Webster ]

To dispute the possession of the ground with the Spaniards. Prescott. [ 1913 Webster ]

4. To struggle against; to resist. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Dispute it [ grief ] like a man. Shak.

Syn. -- To controvert; contest; gainsay; doubt; question; argue; debate; discuss; impugn. See Argue. [ 1913 Webster ]

Dispute

n. [ Cf. F. dispute. See Dispute, v. i. ] 1. Verbal controversy; contest by opposing argument or expression of opposing views or claims; controversial discussion; altercation; debate. [ 1913 Webster ]

Addicted more
To contemplation and profound dispute. Milton. [ 1913 Webster ]

2. Contest; struggle; quarrel. De Foe. [ 1913 Webster ]


Beyond dispute,
Without dispute, indisputably; incontrovertibly.

Syn. -- Altercation; controversy; argumentation; debate; discussion; quarrel; disagreement; difference; contention; wrangling. See Altercation. [ 1913 Webster ]

Disputeless

a. Admitting no dispute; incontrovertible. Bailey. [ 1913 Webster ]

Disputer

n. One who disputes, or who is given to disputes; a controvertist. [ 1913 Webster ]

Where is the disputer of this world? 1 Cor. i. 20. [ 1913 Webster ]

Disputison

n. [ See Disputation. ] Dispute; discussion. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]

Indisputability

n. [ Cf. F. indisputabilité. ] Indisputableness. [ 1913 Webster ]

Indisputable

a. [ Pref. in- not + disputable: cf. F. indisputable. ] Not disputable; incontrovertible; too evident to admit of dispute.

Syn. -- Incontestable; unquestionable; incontrovertible; undeniable; irrefragable; certain; positive; undoubted; sure; infallible.

-- In*dis"pu*ta*ble*ness, n. -- In*dis"pu*ta*bly, adv. [ 1913 Webster ]

Indisputed

a. Undisputed. [ 1913 Webster ]

Undisputable

a. Indisputable. Addison. -- Un*dis"pu*ta*ble*ness, n. [1913 Webster]


CC-CEDICT CN-EN Dictionary
解决[jiě jué, ㄐㄧㄝˇ ㄐㄩㄝˊ, 解 决 / 解 決] to settle (a dispute); to resolve; to solve #351 [Add to Longdo]
方[fāng, ㄈㄤ, 方] square; quadrilateral; power (such as cube 立方); classifier for square things; upright; honest; fair and square; surname Fang; direction; party (to a dispute); one side; place; method; prescription; just; then; only then, See also: 立方 #417 [Add to Longdo]
纠纷[jiū fēn, ㄐㄧㄡ ㄈㄣ, 纠 纷 / 糾 紛] a dispute; tangled issue (e.g. legal); to dispute #3,938 [Add to Longdo]
争议[zhēng yì, ㄓㄥ ㄧˋ, 争 议 / 爭 議] controversy; dispute #4,658 [Add to Longdo]
阵营[zhèn yíng, ㄓㄣˋ ㄧㄥˊ, 阵 营 / 陣 營] group of people; camp; faction; sides in a dispute #8,297 [Add to Longdo]
争吵[zhēng chǎo, ㄓㄥ ㄔㄠˇ, 争 吵 / 爭 吵] dispute; strife #9,414 [Add to Longdo]
争执[zhēng zhí, ㄓㄥ ㄓˊ, 争 执 / 爭 執] dispute; disagree #9,536 [Add to Longdo]
风波[fēng bō, ㄈㄥ ㄅㄛ, 风 波 / 風 波] disturbance; crisis; disputes; restlessness #9,731 [Add to Longdo]
辩[biàn, ㄅㄧㄢˋ, 辩 / 辯] dispute; debate; argue; discuss #9,736 [Add to Longdo]
争端[zhēng duān, ㄓㄥ ㄉㄨㄢ, 争 端 / 爭 端] dispute; controversy; conflict #12,120 [Add to Longdo]
平息[píng xī, ㄆㄧㄥˊ ㄒㄧ, 平 息] settle (a dispute); quiet down; suppress #12,263 [Add to Longdo]
抽签[chōu qiān, ㄔㄡ ㄑㄧㄢ, 抽 签] to draw straws (to settle a dispute); a ballot (in share dealing) #12,637 [Add to Longdo]
纷争[fēn zhēng, ㄈㄣ ㄓㄥ, 纷 争 / 紛 爭] to dispute #18,449 [Add to Longdo]
打官司[dǎ guān si, ㄉㄚˇ ㄍㄨㄢ ㄙ˙, 打 官 司] to file a lawsuit; to sue; to dispute #18,780 [Add to Longdo]
争辩[zhēng biàn, ㄓㄥ ㄅㄧㄢˋ, 争 辩 / 爭 辯] a dispute; to wrangle #20,564 [Add to Longdo]
纠葛[jiū gé, ㄐㄧㄡ ㄍㄜˊ, 纠 葛 / 糾 葛] entanglement; dispute #22,361 [Add to Longdo]
衅[xìn, ㄒㄧㄣˋ, 衅 / 釁] quarrel; dispute; a blood sacrifice (arch.) #28,174 [Add to Longdo]
口舌[kǒu shé, ㄎㄡˇ ㄕㄜˊ, 口 舌] tongue; dispute #28,387 [Add to Longdo]
滋事[zī shì, ㄗ ㄕˋ, 滋 事] to cause trouble; to provoke a dispute #29,945 [Add to Longdo]
教案[jiào àn, ㄐㄧㄠˋ ㄢˋ, 教 案] lesson plan; teaching plan; a "missionary case" (a dispute over Christian missionaries during the late Qing) #31,275 [Add to Longdo]
辩驳[biàn bó, ㄅㄧㄢˋ ㄅㄛˊ, 辩 驳 / 辯 駁] dispute; refute #38,191 [Add to Longdo]
南沙群岛[Nán shā qún dǎo, ㄋㄢˊ ㄕㄚ ㄑㄩㄣˊ ㄉㄠˇ, 南 沙 群 岛 / 南 沙 群 島] Spratly islands, disputed between China, Malaysia, the Philippines, Taiwan and Vietnam #60,805 [Add to Longdo]
打圆场[dǎ yuán chǎng, ㄉㄚˇ ㄩㄢˊ ㄔㄤˇ, 打 圆 场 / 打 圓 場] to help to resolve a dispute; to smooth things over #61,396 [Add to Longdo]
滋扰[zī rǎo, ㄗ ㄖㄠˇ, 滋 扰 / 滋 擾] to cause trouble; to provoke a dispute #68,291 [Add to Longdo]
颠扑不破[diān pū bù pò, ㄉㄧㄢ ㄆㄨ ㄅㄨˋ ㄆㄛˋ, 颠 扑 不 破 / 顛 撲 不 破] solid; irrefutable; incontrovertible; indisputable; unbreakable #69,744 [Add to Longdo]
骑墙[qí qiáng, ㄑㄧˊ ㄑㄧㄤˊ, 骑 墙 / 騎 牆] to sit on the fence; to take both sides in a dispute #93,111 [Add to Longdo]
公断[gōng duàn, ㄍㄨㄥ ㄉㄨㄢˋ, 公 断 / 公 斷] arbitration (in legal dispute) #99,121 [Add to Longdo]
解扣[jiě kòu, ㄐㄧㄝˇ ㄎㄡˋ, 解 扣 / 解 釦] lit. to unbutton; fig. to solve a dispute #138,530 [Add to Longdo]
排难解纷[pái nàn jiě fēn, ㄆㄞˊ ㄋㄢˋ ㄐㄧㄝˇ ㄈㄣ, 排 难 解 纷 / 排 難 解 紛] to remove perils and solve disputes (成语 saw); to reconcile differences #184,529 [Add to Longdo]
辩争[biàn zhēng, ㄅㄧㄢˋ ㄓㄥ, 辩 争 / 辯 爭] to argue; to dispute #265,644 [Add to Longdo]
和解费[hé jiě fèi, ㄏㄜˊ ㄐㄧㄝˇ ㄈㄟˋ, 和 解 费 / 和 解 費] money settlement (fine or payment to end a legal dispute) #291,580 [Add to Longdo]
轇[jiū, ㄐㄧㄡ, 轇] complicated, confused; dispute #445,280 [Add to Longdo]
譊[náo, ㄋㄠˊ, 譊] wrangling, contention, to dispute #909,753 [Add to Longdo]
世袭之争[shì xí zhī zhēng, ㄕˋ ㄒㄧˊ ㄓ ㄓㄥ, 世 袭 之 争 / 世 襲 之 爭] succession struggle; dispute over inheritance [Add to Longdo]
分争[fēn zhēng, ㄈㄣ ㄓㄥ, 分 争 / 分 爭] to dispute; to struggle for mastery [Add to Longdo]
斯普拉特利群岛[Sī pǔ lā Tè lì qún dǎo, ㄙ ㄆㄨˇ ㄌㄚ ㄊㄜˋ ㄌㄧˋ ㄑㄩㄣˊ ㄉㄠˇ, 斯 普 拉 特 利 群 岛 / 斯 普 拉 特 利 群 島] Spratly islands, disputed between China, Malaysia, the Philippines, Taiwan and Vietnam; same as 南沙群島|南沙群岛, See also: 南沙群島, 南沙群岛 [Add to Longdo]
争讼[zhēng sòng, ㄓㄥ ㄙㄨㄥˋ, 争 讼 / 爭 訟] dispute involving litigation; legal dispute [Add to Longdo]
独岛[Dú dǎo, ㄉㄨˊ ㄉㄠˇ, 独 岛 / 獨 島] Dokdo (Japanese Takeshima 竹島|竹岛), disputed islands in Sea of Japan, See also: 竹島, 竹岛 [Add to Longdo]
竹岛[Zhú dǎo, ㄓㄨˊ ㄉㄠˇ, 竹 岛 / 竹 島] Takeshima (Korean Dokdo 獨島|独岛), disputed islands in Sea of Japan, See also: 獨島, 独岛 [Add to Longdo]
舋[xìn, ㄒㄧㄣˋ, 舋] variant of 釁|衅; quarrel; dispute; a blood sacrifice (arch.), See also: 釁, 衅 [Add to Longdo]
衅端[xìn duān, ㄒㄧㄣˋ ㄉㄨㄢ, 衅 端 / 釁 端] pretext for a dispute [Add to Longdo]
齗[kěn, ㄎㄣˇ, 齗] gums (of the teeth); to dispute [Add to Longdo]

Saikam JP-TH-EN Dictionary
争う[あらそう, arasou] TH: โต้เถียง
争う[あらそう, arasou] EN: to dispute
争議[そうぎ, sougi] TH: การถกเถียง
争議[そうぎ, sougi] EN: dispute

EDICT JP-EN Dictionary
議論[ぎろん, giron] (n, vs) argument; discussion; dispute; controversy; (P) #122 [Add to Longdo]
論[ろん, ron] (n) (1) argument; discussion; dispute; controversy; discourse; debate; (2) theory; doctrine; (3) essay; treatise; comment #860 [Add to Longdo]
論争[ろんそう, ronsou] (n, vs, adj-no) controversy; dispute; (P) #3,874 [Add to Longdo]
争い[あらそい, arasoi] (n) dispute; strife; quarrel; dissension; conflict; rivalry; contest; (P) #4,408 [Add to Longdo]
紛争[ふんそう, funsou] (n, vs, adj-no) dispute; trouble; strife; (P) #4,688 [Add to Longdo]
決して[けっして(P);けして(ik), kesshite (P); keshite (ik)] (adv) never; by no means; decidedly; indisputably; (P) #5,885 [Add to Longdo]
抗争[こうそう, kousou] (n, vs) dispute; resistance; (P) #7,782 [Add to Longdo]
巡る(P);回る;廻る[めぐる, meguru] (v5r, vi) (1) to go around; (2) to return; (3) to surround; (4) (See を巡って) to concern (usu. of disputes); (P) #8,110 [Add to Longdo]
争う[あらそう, arasou] (v5u, vi) (1) to compete; to contest; to contend; (2) to quarrel; to argue; to dispute; to be at variance; to oppose; (3) (See 争えない) (usu. in negative form) to deny (e.g. evidence); (P) #12,751 [Add to Longdo]
疑わしい[うたがわしい, utagawashii] (adj-i) doubtful; questionable; uncertain; disputable; suspicious; (P) #16,835 [Add to Longdo]
を巡って;を廻って;を回って[をめぐって, womegutte] (exp) in regard to; concerning (usu. of disputes) [Add to Longdo]
押し問答[おしもんどう, oshimondou] (n) dispute; heated questioning and answering; (P) [Add to Longdo]
家庭争議[かていそうぎ, kateisougi] (n) domestic dispute; family trouble [Add to Longdo]
学園紛争[がくえんふんそう, gakuenfunsou] (n) campus dispute; campus strife [Add to Longdo]
管轄争い[かんかつあらそい, kankatsuarasoi] (n) jurisdictional dispute [Add to Longdo]
疑問票[ぎもんひょう, gimonhyou] (n) disputed ballot [Add to Longdo]
係争(P);繋争[けいそう, keisou] (n, adj-no) contention; dispute; conflict; controversy; (P) [Add to Longdo]
係争物[けいそうぶつ, keisoubutsu] (n) legal point of contention; matter in dispute; subject of debate; issue in contention [Add to Longdo]
契約問題[けいやくもんだい, keiyakumondai] (n) contract dispute [Add to Longdo]
決着を付ける;決着をつける[けっちゃくをつける, kecchakuwotsukeru] (exp, v1) to settle (a dispute) [Add to Longdo]
言い合い;言合い[いいあい, iiai] (n) quarrel; dispute [Add to Longdo]
言い争う;言争う[いいあらそう, iiarasou] (v5u, vt) to quarrel; to dispute [Add to Longdo]
公害等調整委員会[こうがいとうちょうせいいいんかい, kougaitouchouseiiinkai] (n) Environmental Dispute Coordination Commission [Add to Longdo]
口げんか(P);口喧嘩[くちげんか(P);くちけんか(口喧嘩), kuchigenka (P); kuchikenka ( kuchigenka )] (n, vs) quarrel; dispute; (P) [Add to Longdo]
口論[こうろん, kouron] (n, vs) dispute; quarrel; (P) [Add to Longdo]
工場閉鎖[こうじょうへいさ, koujouheisa] (n) (1) factory closure; factory shutdown; (2) lockout (e.g. during industrial dispute) [Add to Longdo]
国境紛争[こっきょうふんそう, kokkyoufunsou] (n) international border dispute [Add to Longdo]
国際紛争[こくさいふんそう, kokusaifunsou] (n) international dispute [Add to Longdo]
事理明白[じりめいはく, jirimeihaku] (n) facts being beyond dispute; logic being indisputable [Add to Longdo]
宗論[しゅうろん, shuuron] (n) doctrinal dispute (within or between religious schools) [Add to Longdo]
醜い争い[みにくいあらそい, minikuiarasoi] (n) scandalous dispute [Add to Longdo]
親権争い[しんけんあらそい, shinken'arasoi] (n) custody battle; custody dispute [Add to Longdo]
水喧嘩;水げんか[みずげんか, mizugenka] (n) (See 水争い) dispute over the distribution of water into paddies during the summer (in rural areas) [Add to Longdo]
水争い[みずあらそい, mizuarasoi] (n) (See 水喧嘩) dispute over water rights; dispute over the distribution of water into paddies during the summer (in rural areas) [Add to Longdo]
政治決着[せいじけっちゃく, seijikecchaku] (n) a political settlement; settling (a dispute) politically (without resorting to force) [Add to Longdo]
争い事[あらそいごと, arasoigoto] (n) dispute [Add to Longdo]
争うべからざる[あらそうべからざる, arasoubekarazaru] (exp, adj-pn) indisputable [Add to Longdo]
争えない[あらそえない, arasoenai] (adj-i) (See 争う・あらそう) indisputable; undeniable; unmistakable [Add to Longdo]
争われない[あらそわれない, arasowarenai] (exp, adj-i) indisputable; undeniable; unmistakable [Add to Longdo]
争議[そうぎ, sougi] (n) dispute; quarrel; strike; (P) [Add to Longdo]
争訟[そうしょう, soushou] (n, adj-no) dispute by legal action; contentious [Add to Longdo]
争端[そうたん, soutan] (n) beginning of a dispute [Add to Longdo]
争論[そうろん, souron] (n, vs) argument; dispute; controversy [Add to Longdo]
相続争い[そうぞくあらそい, souzokuarasoi] (n) inheritance dispute [Add to Longdo]
怠業戦術[たいぎょうせんじゅつ, taigyousenjutsu] (n) slowdown strategy; go-slow tactics (of workers in a labor dispute) [Add to Longdo]
中越紛争[ちゅうえつふんそう, chuuetsufunsou] (n) dispute between China and Vietnam [Add to Longdo]
派閥争い[はばつあらそい, habatsuarasoi] (n) factional dispute; factional strife; rivalry between factions [Add to Longdo]
風波[ふうは, fuuha] (n) wind and waves; rough seas; storm; dispute; quarrel; trouble [Add to Longdo]
紛擾[ふんじょう, funjou] (n, vs) disturbance; trouble; dispute [Add to Longdo]
文句なく[もんくなく, monkunaku] (adv) (See 文句なし) undisputedly; perfectly [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary
Arbeitskampf { m }labor dispute [ Am. ]; labour dispute [ Br. ] [Add to Longdo]
Auseinandersetzung { f }; Disput { m }; Streit { m }; Streitigkeit { f }; Zwistigkeit { f } | innenpolitische Auseinandersetzung | eine Streitigkeit beilegen; einen Strei schlichten; einen Streit regelndispute | dispute over domestic policy | to settle a dispute [Add to Longdo]
Disputant { m } | Disputanten { pl }debater | debaters [Add to Longdo]
Disputant { m } | Disputanten { pl }disputant | disputants [Add to Longdo]
Disputation { f } | Disputationen { pl }disputation | disputations [Add to Longdo]
Grenzkonflikt { m }border dispute [Add to Longdo]
Kompetenzstreitigkeit { f }; Kompetenzkonflikt { m }dispute over respective areas of authority [Add to Longdo]
Partei { f } [ jur. ] | die streitenden Parteien | vertragsschließende Parteien | ein Dritterparty | the parties to a dispute | contracting parties | a third party [Add to Longdo]
Patentstreitigkeit { m }patent dispute [Add to Longdo]
Religionsstreit { n }religious dispute [Add to Longdo]
Streit { m }; Wortstreit { m }dispute [Add to Longdo]
Streitbarkeit { f }disputability [Add to Longdo]
Streitfall { m } (bei Verträgen)dispute [Add to Longdo]
Streitfallregelung { f }commercial settlement of a dispute [Add to Longdo]
Streitfrage { f } | Streitfragen { pl }dispute; matter of discussion | disputes [Add to Longdo]
Streitgegenstand { m }matter in dispute [Add to Longdo]
Streitobjekt { n }object of dispute [Add to Longdo]
Streitsucht { f }disputatiousness [Add to Longdo]
Tarifkonflikt { m }pay dispute [Add to Longdo]
Unbestreitbarkeit { f }indisputability [Add to Longdo]
Zwist { m }dispute [Add to Longdo]
(Streit) beilegento resolve (dispute) [Add to Longdo]
disputieren | disputierend | disputiert | disputiert | disputierteto contend | contending | contended | contends | contended [Add to Longdo]
disputierenddisputing [Add to Longdo]
disputiertspats [Add to Longdo]
disputiertedisputed [Add to Longdo]
disputiertespatted [Add to Longdo]
eindeutig { adj }clear; undisputed; indisputable [Add to Longdo]
streiten; abstreiten; anfechten | streitend; abstreitend; anfechtend | gestritten; abgestritten; angefochten | streitetto dispute | disputing | disputed | disputes [Add to Longdo]
streiten; zanken; disputierento spat [ Am. ] [Add to Longdo]
streitsüchtigdisputatious [Add to Longdo]
streitsüchtig { adv }disputatiously [Add to Longdo]
noch strittigstill in dispute [Add to Longdo]
strittiger Punktthe disputed point [Add to Longdo]
strittigdisputable [Add to Longdo]
unangefochten; unbestritten { adj }undisputed [Add to Longdo]
unbestreitbar { adj }indisputable [Add to Longdo]
unbestreitbar { adv }indisputably [Add to Longdo]
unbestritten { adv }undisputedly [Add to Longdo]
unbestritten { adv }undisputably [Add to Longdo]
unstreitig { adj } | unstreitiger | am unstreitigstenindisputable | more indisputable | most indisputable [Add to Longdo]
unumstrittenundisputable [Add to Longdo]
Darüber lässt sich streiten.That's open to dispute. [Add to Longdo]

Time: 1.7591 seconds, cache age: 16.515 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/