| diffident | (adj) ประหม่า, See also: ขี้อาย, กระดากอาย, เหนียมอาย, Syn. coy, coquettish, demure |
| diffidently | (adv) อย่างประหม่า, See also: อย่างเหนียมอาย, Syn. shyly |
| diffident | adj. ประหม่า, ลังเลใจ. |
| diffident | (adj) ไม่เชื่อมั่นในตนเอง, ขวยเขิน, ประหม่า, ขี้อาย |
| ขี้เกรงใจ | (adj) diffident, See also: modest, timid, lacking in self-assurance, lacking confidence, Example: หัวหน้างานที่เป็นคนขี้เกรงใจมักไม่ค่อยกล้ามอบหมายงานให้ลูกน้องไปทำ, Thai Definition: ที่ไม่อยากจะให้ผู้อื่นรู้สึกลำบากเดือดร้อนรำคาญใจ |
| เอียงอาย | (adj) shy, See also: bashful, diffident, modest, coy, demure, Syn. อาย, ขวยเขิน, เขิน, Example: เด็กสาวนั่งส่งเสียงหวานใส ครวญเพลงคลอเคล้ากับระนาดเอกด้วยท่าทีเอียงอาย, Thai Definition: แสดงท่าขวยเขินโดยก้มหน้าน้อยๆ |
| เอียงอาย | (adv) shyly, See also: bashful, diffidently, modestly, coyly, demurely, Syn. อาย, ขวยเขิน, เขิน, Example: เธอหลบสายตาของคนที่เดินผ่านไปอย่างเอียงอาย, Thai Definition: แสดงท่าขวยเขินโดยก้มหน้าน้อยๆ |
| เอียงอาย | (v) be shy, See also: be bashful, be diffident, be modest, be coy, be demure, Syn. อาย, ขวยเขิน, เขิน, Example: เด็กน้อยวัยสิบหกเอียงอายที่จะยอมเผยว่าในคราอ่อนวัยครั้งครานั้นได้ตกเป็นของใคร, Thai Definition: แสดงท่าขวยเขินโดยก้มหน้าน้อยๆ |
| กระดาก | (v) be embarrassed, See also: feel diffident or bashful, shy, coy, be abashed, Syn. ขวยใจ, ตะขิดตะขวงใจ, อาย, เหนียมใจ, Example: ฉันรู้สึกกระดากมากที่จะเอ่ยปากขอยืมเงินจากเพื่อน, Thai Definition: ขวยใจ, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย |
| เอียงอาย | [īeng-āi] (v) EN: be shy ; be bashful ; be diffident ; be modest ; be coy ; be demure |
| เอียงอาย | [īeng-āi] (adj) EN: shy ; bashful ; diffident ; modest ; coy ; demure FR: timide ; modeste ; sage |
| เอียงอาย | [īeng-āi] (adv) EN: shyly ; bashfully ; diffidently ; modestly ; coyly ; demurely FR: timidement ; modestement ; sagement |
| diffident | |
| diffidently |
| diffident | (adj) showing modest reserve, Example: she was diffident when offering a comment on the professor's lecture |
| diffident | (adj) lacking self-confidence, Syn. shy, timid, unsure, Ant. confident, Example: stood in the doorway diffident and abashed; problems that call for bold not timid responses; a very unsure young man |
| diffidently | (adv) in a diffident manner, Example: `Oh, well, ' he shrugged diffidently, `I like the work.' |
| Diffident | a. [ L. diffidens, -entis, p. pr. of diffidere; dif- = dis + fidere to trust; akin to fides faith. See Faith, and cf. Defy. ] You were always extremely diffident of their success. Melmoth. [ 1913 Webster ] The diffident maidens, |
| Diffidently | adv. In a diffident manner. [ 1913 Webster ] To stand diffidently against each other with their thoughts in battle array. Hobbes. [ 1913 Webster ] |
| 遠慮気味 | [えんりょぎみ, enryogimi] (n, adj-na, adj-no) somewhat reserved (diffident); shyly; timidly; retiringly; in a retiring (reserved) manner [Add to Longdo] |
| 遠慮勝ち;遠慮がち | [えんりょがち, enryogachi] (adj-na) shy; diffident; retiring; reserved [Add to Longdo] |
| schüchtern | diffident [Add to Longdo] |
| schüchtern { adv } | diffidently [Add to Longdo] |
