| usufruit; usufruct | สิทธิเก็บกิน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| usufruct; usufruit | สิทธิเก็บกิน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| usufructuary | ผู้ทรงสิทธิเก็บกิน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| usufruct | (ยูซิว'ฟรัคท) n. สิทธิเก็บกินในทรัพย์สิน.vt. ใช้สิทธิเก็บกินในทรัพย์สินที่ครอบครอง |
| usufructuary | (ยูซิวฟรัค'ทิวอะรี) n. บุคคลผู้มีสิทธิเก็บกินในทรัพย์สินที่ครอบครอง, adj. ซึ่งมีสิทธิเก็บกิน |
| usufruct | (n) a legal right to use and derive profit from property belonging to someone else provided that the property itself is not injured in any way |
| usufructuary | (n) someone who holds property by usufruct |
| usufructuary | (adj) of or relating to the nature of a usufruct |
| Usufruct | n. [ L. usufructus, ususfructus, usus et fructus; usus use + fructus fruit. ] (Law) The right of using and enjoying the profits of an estate or other thing belonging to another, without impairing the substance. Burrill. [ 1913 Webster ] |
| Usufructuary | n. [ L. usufructuarius. ] (Law) A person who has the use of property and reaps the profits of it. Wharton. [ 1913 Webster ] |
| Usufructuary | a. (Law) Of or pertaining to a usufruct; having the nature of a usufruct. [ 1913 Webster ] The ordinary graces bequeathed by Christ to his church, as the usufructuary property of all its members. Coleridge. [ 1913 Webster ] |
| 用益権 | [ようえきけん, youekiken] (n) a usufructuary right [Add to Longdo] |
| 用益物権 | [ようえきぶっけん, youekibukken] (n) usufruct [Add to Longdo] |