| Sanguineless | a. Destitute of blood; pale. [ R. ] [ 1913 Webster ] |
| Sanguine | v. t. To stain with blood; to impart the color of blood to; to ensanguine. [ 1913 Webster ] |
| Sanguine | a. [ F. sanguin, L. sanguineus, fr. sanguis blood. Cf. Sanguineous. ] Of his complexion he was sanguine. Chaucer. [ 1913 Webster ] Like to that sanguine flower inscribed with woe. Milton. [ 1913 Webster ] |
| Sanguine | n. In sanguine and in pes he clad was all. Chaucer. [ 1913 Webster ] |
| Sanguinely | adv. In a sanguine manner. [ 1913 Webster ] I can not speculate quite so sanguinely as he does. Burke. [ 1913 Webster ] |
| Sanguineness | n. The quality of being sanguine. [ 1913 Webster ] |
| Sanguineous | a. [ L. sanguineus. See Sanguine. ] |
| sanguine | (adj) ร่าเริง, See also: เบิกบาน, มั่นใจ, เต็มไปด้วยความหวัง, Syn. cheerful, enthusiatic, optimistic |
| sanguine | -มีเลือดมาก [ มีความหมายเหมือนกับ sanguineous; sanguinous ๑ ] [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| sanguine | I am not sanguine that the negotiations will succeed. |
| sanguine |
| sanguine |
| sanguine | (n) a blood-red color |
| sanguine | (adj) confidently optimistic and cheerful |