30 ผลลัพธ์ สำหรับ recriminat

หรือค้นหา: -recriminat-, *recriminat*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

recriminate	(vi) กล่าวแย้ง, See also: ฟ้องกลับ, Syn. accuse, retort
recrimination	(n) การฟ้องกลับ, See also: การแย้งกลับ
recriminative	(adj) ซึ่งแย้งกลับ
recriminatory	(adj) ซึ่งแย้งกลับ
recriminate against	(phrv) ด่ากลับ

Hope Dictionary

recriminate

(รีคริม'มิเนท) vi. ฟ้องแย้ง, กล่าวหาแย้ง, ด่ากลับ, , See also: recrimination n. recriminative n. recriminatory adj. recriminator n.

Nontri Dictionary

recrimination

(n) การกล่าวหากัน, การฟ้องแย้ง, การด่ากลับ

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

recrimination

การฟ้องกล่าวโทษกลับ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

โจทนา	[jōtthanā] (v) EN: complain of ; accuse ; recriminate
โจทนาว่ากล่าวซึ่งกันและกัน	[jōtthanā wā klāo seung kan lae kan] (v, exp) EN: indulge in mutual recriminations

CMU Pronouncing Dictionary

recriminate	/R IH0 K R IH2 M IH0 N EY1 T/ /หริ คริ หมิ เน้ ถึ/ /rɪkrˌɪmɪnˈeɪt/
recrimination	/R IH0 K R IH2 M IH0 N EY1 SH AH0 N/ /หริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น/ /rɪkrˌɪmɪnˈeɪʃən/
recriminations	/R IH0 K R IH2 M IH0 N EY1 SH AH0 N Z/ /หริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น สึ/ /rɪkrˌɪmɪnˈeɪʃənz/

Oxford Advanced Learners Dictionary

recriminate	(vi) /r i1 k r i1 m i n ei t/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถึ/ /rˈɪkrˈɪmɪneɪt/
recriminated	(vi, vi) /r i1 k r i1 m i n ei t i d/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถิ ดึ/ /rˈɪkrˈɪmɪneɪtɪd/
recriminates	(vi) /r i1 k r i1 m i n ei t s/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถึ สึ/ /rˈɪkrˈɪmɪneɪts/
recriminating	(vi) /r i1 k r i1 m i n ei t i ng/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถิ่ง/ /rˈɪkrˈɪmɪneɪtɪŋ/
recrimination	(n) /r i1 k r i2 m i n ei1 sh @ n/ /ริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น/ /rˈɪkrˌɪmɪnˈeɪʃən/
recriminatory	(adj) /r i1 k r i1 m i n @ t r ii/ /ริ คริ หมิ เหนอะ ถรี่/ /rˈɪkrˈɪmɪnətriː/
recriminations	(n) /r i1 k r i2 m i n ei1 sh @ n z/ /ริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น สึ/ /rˈɪkrˌɪmɪnˈeɪʃənz/

WordNet (3.0)

recriminate	(v) return an accusation against someone or engage in mutual accusations; charge in return
recrimination	(n) mutual accusations
recriminative	(adj) countering one charge with another, Syn. recriminatory, Example: recriminatory arguments

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Recriminate	v. i. [ Pref. re- + criminate: cf. F. récriminer, LL. recriminare. ] To return one charge or accusation with another; to charge back fault or crime upon an accuser. [ 1913 Webster ] It is not my business to recriminate, hoping sufficiently to clear myself in this matter. Bp. Stillingfleet. [ 1913 Webster ]
Recriminate	v. t. To accuse in return. South. [ 1913 Webster ]
Recrimination	n. [ F. récrimination, LL. recriminatio. ] The act of recriminating; an accusation brought by the accused against the accuser; a counter accusation. [ 1913 Webster ] Accusations and recriminations passed backward and forward between the contending parties. Macaulay. [ 1913 Webster ]
Recriminative	a. Recriminatory. [ 1913 Webster ]
Recriminator	n. One who recriminates. [ 1913 Webster ]
Recriminatory	a. [ Cf. F. récriminatoire. ] Having the quality of recrimination; retorting accusation; recriminating. [ 1913 Webster ]

EDICT JP-EN Dictionary

擦り合い;なすり合い

[なすりあい, nasuriai] (n) recrimination [Add to Longdo]

Time: 0.0271 seconds, cache age: 0.57 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/