| เพี้ย | (n) jew's harp, Syn. พิณเพี้ย, เพลี้ย, Thai Definition: เครื่องดีดฟังเสียงชนิดหนึ่ง ทำด้วยไม้ไผ่ คล้ายจ้องหน่อง แต่จ้องหน่องใช้กระตุก ส่วนเพี้ยใช้ดีด |
| jew's harp | (n) a small lyre-shaped musical instrument that is placed between the teeth and played by twanging a wire tongue while changing the shape of the mouth cavity, Syn. jews' harp, mouth bow |
| ジューズハープ | [ju-zuha-pu] (n) (See 口琴・こうきん) Jew's harp [Add to Longdo] |
| 口琴 | [こうきん, koukin] (n) mouth harp; Jew's harp [Add to Longdo] |