29 ผลลัพธ์ สำหรับ incriminat
หรือค้นหา: -incriminat-, *incriminat*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
incriminate(vt) ฟ้องร้อง, See also: กล่าวหา, Syn. accuse, charge, inculpate
incrimination(n) การฟ้องร้อง, See also: การกล่าวโทษ, Syn. accusation, charge, inculpation

Hope Dictionary
incriminate(อินคริม' มะเนท) vt. กล่าวโทษ, ใส่ร้าย, กล่าวหา, ฟ้องร้อง, ดำเนินคดีฟ้องร้อง., See also: incrimination n. incriminator n. incriminatory adj., Syn. accuse

Nontri Dictionary
incriminate(vt) ใส่ความ, ปรักปรำ, ใส่ร้ายป้ายสี

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน
incriminateกล่าวโทษ, ทำให้ต้องรับโทษทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
incriminationการกล่าวหาว่ากระทำความผิดอาญา [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
incrimination, self-การกระทำที่อาจทำให้ตนต้องรับผิดทางอาญา, คำให้การที่อาจทำให้ตนต้องรับผิดทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)
ทับถม(v) defame, See also: incriminate, criticize, defame, slander, Syn. ซ้ำเติม, Example: สมศรีทับถมเพื่อนเมื่อรู้ว่าเขาทำความผิด, Thai Definition: กล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น
ปรักปรำ(v) incriminate, See also: allege, blame, condemn, give evidence against, Syn. กล่าวหา, ว่าร้าย, กล่าวร้าย, ป้ายร้าย, ให้ร้าย, ใส่ร้ายป้ายสี, Example: พยานหลายคนให้การปรักปรำเขา, Thai Definition: กล่าวโทษโดยไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นความจริงหรือไม่
การทับถม(n) incrimination, See also: crimination, accusation, slander, defamation, malignity, Syn. การพูดซ้ำเติม, Ant. การสรรเสริญ, การยกย่อง, การยกย่องสรรเสริญ, Example: การทับถมคนอื่นด้วยคำพูดเป็นการกระทำที่ไม่ดี, Thai Definition: โดยปริยายหมายความว่า การกล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)
การพูดซ้ำเติม[kān phūt samtoēm] (n, exp) EN: incrimination
ข้อกล่าวหา[khøklāohā] (n) EN: indictment ; allegation ; accusation ; charge  FR: accusation [ f ] ; incrimination [ f ] ; charge [ f ]
กล่าวโทษ[klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach  FR: inculper ; accuser de ; charger
ปรักปรำ[prakpram] (v) EN: incriminate ; allege ; blame ; condemn ; give evidence against  FR: condamner ; blâmer
ปรักปรำคนดี[prakpram khon dī] (v, exp) EN: frame up an innocent person ; incriminate innocent person

CMU Pronouncing Dictionary
incriminate
 /IH2 N K R IH1 M AH0 N EY2 T/
/อิน คริ เหมอะ เน ถึ/
/ˌɪnkrˈɪmənˌeɪt/
incriminating
 /IH2 N K R IH1 M AH0 N EY2 T IH0 NG/
/อิน คริ เหมอะ เน ถิ่ง/
/ˌɪnkrˈɪmənˌeɪtɪŋ/
incrimination
 /IH2 N K R IH2 M AH0 N EY1 SH AH0 N/
/อิน คริ เหมอะ เน้ เฉิ่น/
/ˌɪnkrˌɪmənˈeɪʃən/

Oxford Advanced Learners Dictionary
incriminate
 (vt) /i1 n k r i1 m i n ei t/ /อิ้น คริ หมิ เหน่ ถึ/ /ˈɪnkrˈɪmɪneɪt/
incriminated
 (vt, vt) /i1 n k r i1 m i n ei t i d/ /อิ้น คริ หมิ เหน่ ถิ ดึ/ /ˈɪnkrˈɪmɪneɪtɪd/
incriminates
 (vt) /i1 n k r i1 m i n ei t s/ /อิ้น คริ หมิ เหน่ ถึ สึ/ /ˈɪnkrˈɪmɪneɪts/
incriminating
 (vt) /i1 n k r i1 m i n ei t i ng/ /อิ้น คริ หมิ เหน่ ถิ่ง/ /ˈɪnkrˈɪmɪneɪtɪŋ/

WordNet (3.0)
incriminate(v) suggest that someone is guilty, Syn. imply, inculpate
incriminatingly(adv) in an incriminating manner
incrimination(n) an accusation that you are responsible for some lapse or misdeed, Syn. blame, inculpation, Example: his incrimination was based on my testimony; the police laid the blame on the driver

Collaborative International Dictionary (GCIDE)
Incriminate

v. t. [ imp. & p. p. Incriminated p. pr. & vb. n. Incriminating. ] [ LL. incriminatus, p. p. of incriminare; in- in + criminare, criminari, to accuse one of a crime. See Criminate. ] To accuse; to charge with a crime or fault; to criminate. [ 1913 Webster ]

incriminating

adj. charging or suggestive of guilt or blame; as, incriminating testimony; incriminating evidence.
Syn. -- criminative, criminatory, incriminatory. [ WordNet 1.5 ]

Incrimination

n. The act of incriminating; crimination. [ 1913 Webster ]

Incriminatory

a. Of or pertaining to crimination; tending to incriminate; criminatory. [ 1913 Webster ]


Time: 0.0317 seconds, cache age: 53.339 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/