champaign | (adj) ซึ่งมีลักษณะเป็นที่ราบ |
champaign | (n) ที่ราบ, See also: ทุ่ง, Syn. field, open country, plain |
champaign | (แ?มเพน') n. ที่ราบ, ทุ่ง, สนามรบ -adj. ราบ, เป็นทุ่ง |
champaign | (n) ทุ่ง, ที่ราบ, สนามรบ, ที่โล่ง |
champaign | |
champaign-urbana |
champaign | (n) a university town in east central Illinois adjoining Urbana |
Champaign | a. Flat; open; level. [ 1913 Webster ] A wide, champaign country, filled with herds. Addison. [ 1913 Webster ] |
Champaign | n. [ OF. champaigne; same word as campagne. ] A flat, open country. [ 1913 Webster ] Fair champaign, with less rivers interveined. Milton. [ 1913 Webster ] Through Apline vale or champaign wide. Wordsworth. [ 1913 Webster ] |