| brackeen | |
| bracken |
| bracken | (n) ต้นไม้ป่า |
| Bracken Fern | ผักกูด [การแพทย์] |
| bracken |
| bracken | (n) fern of southeastern Asia; not hardy in cold temperate regions, Syn. Pteridium esculentum |
| bracken | (n) large coarse fern often several feet high; essentially weed ferns; cosmopolitan, Syn. brake, Pteridium aquilinum, pasture brake |
| Bracken | n. [ OE. braken, AS. bracce. See 2d Brake, n. ] A brake or fern. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ] |