| หัวขั้ว | (n) point where the stem is adhered to a fruit, See also: base of fruit, stem joint, Syn. ขั้ว, Example: หัวขั้วของทุเรียนลูกนี้หลุดจากผลแล้ว, Thai Definition: ด้านหัวของผลไม้ส่วนที่ติดอยู่กับขั้วหรือก้าน, ด้านล่างของดอกไม้ส่วนที่ติดอยู่กับขั้วหรือก้าน |
| หัวขั้ว | [hūakhūa] (n) EN: pedicle; stub; joint; extreme end; end of a stalk ; base of fruit ; stem joint |