| turpitude | (n) ความเลวทราม |
| turpitude | (เทอ'พิทูด) n. ความต่ำช้า, ความเลวทราม, พฤติกรรมที่เลวทราม |
| turpitude | (n) ความต่ำช้า, ความชั่วร้าย, ความเลวทราม |
| moral turpitude | ความประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| turpitude |
| turpitude |
| Turpitude | n. [ L. turpitudo, from turpis foul, base. ] Inherent baseness or vileness of principle, words, or actions; shameful wickedness; depravity. Shak. [ 1913 Webster ] |
| depravity | (n) a corrupt or depraved or degenerate act or practice, Syn. turpitude, Example: the various turpitudes of modern society |
| 官倒 | [官 倒] speculation by officials; profiteering by government employees; bureaucratic turpitude [Add to Longdo] |
| Schändlichkeit { f } | Schändlichkeiten { pl } | turpitude | turpitudes [Add to Longdo] |
| Verworfenheit { f } | turpitude [Add to Longdo] |
