| taunted |
| taunted |
| Taunter | n. One who taunts. [ 1913 Webster ] |
| angaffen; gaffen; bestaunen | angaffend; gaffend; bestaunend | angegafft; gegafft; bestaunt | gafft an; bestaunt | gaffte an; bestaunte | to gape (at) | gaping | gaped | gapes | gaped [Add to Longdo] |
| erstaunt; verblüfft { adj } | erstaunter; verblüffter | am erstauntesten; am verblüfftesten | amazed | more amazed | most amazed [Add to Longdo] |