| spew | (vi) อาเจียน |
| spewer | (n) คนอาเจียน |
| spew up | (phrv) อาเจียนออกมา, See also: ขย้อนออกมา, Syn. spue up |
| spew out | (phrv) พ่นออก, See also: คายออก, Syn. spue out |
| spew | (สพิว) vt., vi., n. (สิ่งที่) อาเจียน, สำรอก, พ่น, คาย, Syn. spue, issue, come forth, emerge |
| spew | (vi) คาย, อาเจียน, พ่น, สำรอก, ทิ้งขว้าง |
| คาย | (v) spit out, See also: disgorge, spew, expectorate, Syn. บ้วน, Ant. อม, Example: เศษอาหารที่นักศึกษาคายไว้บนโต๊ะจะมีชาวนามาเก็บไปใช้เลี้ยงสัตว์, Thai Definition: ใช้ลิ้นดุนหรือบ้วนของออกจากปาก |
| สำรอก | (v) vomit, See also: disgorge, puke, spew out, Syn. ขย้อน, Example: นกบางชนิดสามารถสำรอกน้ำลายออกมาทำรังได้, Thai Definition: ขย้อนเอาสิ่งที่กลืนลงไปในกระเพาะแล้วออกมาทางปาก |
| คาย | [khāi] (v) EN: emit ; give off ; evolve ; eject ; exude ; disgorge ; discharge ; exude ; spew ; regurgitate FR: rejeter ; émettre ; dégager ; éjecter ; exsuder ; cracher |
| spew | |
| spews | |
| spewed | |
| spewing |
| spew | |
| spews | |
| spewed | |
| spewing |
| spew | (v) eject or send out in large quantities, also metaphorical, Syn. spew out, eruct, Example: the volcano spews out molten rocks every day; The editors of the paper spew out hostile articles about the Presidential candidate |
| spit | (v) expel or eject (saliva or phlegm or sputum) from the mouth, See also: spit up, Syn. ptyalize, spue, spew, ptyalise, Example: The father of the victim spat at the alleged murderer |
| vomit | (v) eject the contents of the stomach through the mouth, Syn. vomit up, be sick, disgorge, regurgitate, upchuck, spue, retch, cat, barf, throw up, puke, chuck, spew, cast, regorge, honk, purge, sick, Ant. keep down, Example: After drinking too much, the students vomited; He purged continuously; The patient regurgitated the food we gave him last night |
| vomiter | (n) a person who vomits, Syn. spewer |
| Bespew | v. t. To soil or daub with spew; to vomit on. [ 1913 Webster ] |
| Spew | v. t. Because thou art lukewarm, and neither hot nor cold, I will spew thee out of my mouth. Rev. ii. 16. [ 1913 Webster ] |
| Spew | v. i. |
| Spew | n. That which is vomited; vomit. [ 1913 Webster ] |
| Spewer | n. One who spews. [ 1913 Webster ] |
| Spewiness | n. The state of being spewy. [ 1913 Webster ] |
| Spewy | a. Wet; soggy; inclined to spew. [ 1913 Webster ] |
| 噴出 | [ふんしゅつ, funshutsu] (n, vs) spewing; gushing; spouting; eruption; effusion; (P) #15,184 [Add to Longdo] |
| げろ | [gero] (n) (col) spew [Add to Longdo] |
| ゲロを吐く | [ゲロをはく, gero wohaku] (exp, v5k) (col) (See 吐く・はく・1) to throw up; to spew [Add to Longdo] |
| デスピュー | [desupyu-] (n) { comp } despew [Add to Longdo] |
| 吐き散らす;吐散らす | [はきちらす, hakichirasu] (v5s, vt) (1) to spit out all around; to vomit all around; (2) to spew out (e.g. dirty language) [Add to Longdo] |
| 吐出 | [としゅつ, toshutsu] (n, vs) vomit; spew; disgorge [Add to Longdo] |
| 反吐 | [へど, hedo] (n) spew; vomiting [Add to Longdo] |
| デスピュー | [ですぴゅー, desupyu-] despew [Add to Longdo] |
| kotzen | to puke; to spew; to throw up [ slang ] [Add to Longdo] |
| (Feuer) speien | to spew; to breathe [Add to Longdo] |