| recalcitrant | (adj) หัวดื้อ, See also: หัวแข็ง, ซึ่งไม่ยอมเชื่อฟัง, Syn. resistant, stubborn |
| recalcitrant | (รีแคล'ซีเทรินทฺ) adj. ดื้อรั้น, พยศ, ดื้อดึง, ไม่เชื่อฟัง, ไม่อ่อนน้อม, หัวแข็ง, หัวรั้น n. บุคคลที่มีลักษณะดังกล่าว, See also: recalcitrance n. recalcitrancy n. |
| recalcitrant | (adj) ไม่เชื่อฟัง, ฝ่าฝืน, บิดพลิ้ว, ไม่อ่อนน้อม, ดื้อรั้น, พยศ |
| อันธพาล | (adj) delinquent, See also: rascally, wayward, rough, unruly, refractory, recalcitrant, Syn. พาล, Example: ลูกชายของเขามีนิสัยอันธพาลเป็นที่เบื่อหน่ายของบรรดาญาติๆ, Thai Definition: ที่มีนิสัยเกะกะระราน |
| รั้น | (adj) stubborn, See also: dogmatic, obstinate, recalcitrant, headstrong, obdurate, Syn. ดื้อดึง, ดื้อ, ดื้อด้าน, Ant. หัวอ่อน, ว่านอนสอนง่าย |
| นอกครู | (adj) recalcitrant, See also: willful, refractory, unconventional, resistant, stubborn, unmanageable, refractory, Syn. ผิดครู, Example: เขาเป็นศิษย์นอกครู, Thai Definition: ที่ปฏิบัติไม่ตรงตามคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์หรือไม่ตรงตามธรรมเนียมนิยม |
| เหลือขอ | (adj) incorrigible, See also: intractable, unruly, refractory, recalcitrant, Syn. เกเร, ดื้อ, ดื้อด้าน, Example: โรงเรียนเอกชนในบางแก้วขึ้นชื่อลือชาในแง่เป็นแหล่งรวมพวกเด็กเหลือขอ, Thai Definition: ที่เอาไว้ไม่อยู่ |
| อันธพาล | [anthaphān] (adj) EN: delinquent ; rascally ; wayward ; rough ; unruly; refractory ; recalcitrant ; social evil doer |
| ดื้อ | [deū] (adj) EN: obstinate ; stubborn ; pigheaded ; self-willed ; naughty FR: obstiné ; récalcitrant ; insoumis ; déterminé ; buté |
| เกเร | [kērē] (adj) EN: delinquent ; unruly ; offensive ; wayward ; intractable ; refractory ; recalcitrant ; naughty ; roguish ; good-for-nothing FR: coquin ; espiègle ; fripon |
| เหลือขอ | [leūakhø] (adj) EN: incorrigible ; intractable ; unruly ; refractory ; recalcitrant FR: incorrigible ; irréductible ; réfractaire ; récalcitrant |
| ผิดครู | [phit khrū] (v, exp) EN: recalcitrant |
| recalcitrant |
| recalcitrant |
| recalcitrant | (adj) marked by stubborn resistance to authority, Example: the University suspended the most recalcitrant demonstrators |
| fractious | (adj) stubbornly resistant to authority or control, Syn. recalcitrant, refractory, Example: a fractious animal that would not submit to the harness; a refractory child |
| Recalcitrant | a. [ L. recalcitrans, p. pr. of recalcitrare to kick back; pref. re- re- + calcitrare to kick, fr. calx heel. Cf. Inculcate. ] Kicking back; recalcitrating; hence, showing repugnance or opposition; refractory. [ 1913 Webster ] |
| 婼 | [婼] recalcitrant #213,510 [Add to Longdo] |
| 遻 | [遻] recalcitrant; to encounter [Add to Longdo] |
| 不逞の輩 | [ふていのやから, futeinoyakara] (n) lawless people; gang; malcontents; recalcitrants [Add to Longdo] |
| aufsässig; widerspenstig { adj } | recalcitrant [Add to Longdo] |
